ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ; «ΠΡΟΣΟΧΗ, ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ!» ὴν Πα ρα σκευ ὴ 26.11.04, κά νον τας «ζά πινγκ» στὰ κα νά λια τῆς τη λε ό ρα σης σὲ μί α προ σπά θεια νὰ χα λα ρώ σω ἀ πὸ τὴν ἔν τα ση τῆς ἡ μέ ρας, κα τά φε ρα νὰ ὀρ γι σθῶ ἀλ λὰ καὶ νὰ σι χα θῶ στὸ ἔ πακρο. Αἰ τί α; Ἕ νας ἐκ πλη κτι κὸς δι ά λο γος ἀ νά με σα στὴν ἠ θο ποιὸ κ. Τι τί κα Στα σι νο πού λου καὶ τὸν ἐ πί σης ἠ θο ποι ὸ κ. Τ. Πα πα ματ θαί ου, οἱ ὁ ποῖ οι πρω τα γω νι στοῦν στὸ σή ριαλ «Τη λεμ πό ρα», ποὺ με τα δί δε ται κά θε Πα ρα σκευ ὴ στὶς 21.00 ἀ πὸ τὸ MEGA. Ἀ πο λαύ στε τὸν δι ά λο γο: «Καὶ ὅ πως εἶ παν οἱ ἀρ χαῖ οι ἡ μῶν πρό γο νοι...», εἶ πε ὁ κ. Πα πα ματ θαί ου, χω ρὶς νὰ προ λά βῃ νὰ ὁ λο κλη ρώ σῃ τὴν πρό τα σή του, δι ό τι ὠρ γι σμέ νη τὸν δι έ κο ψε ἡ κ. Στα σι νο πού λου λέ γον τας: «Ποι οί ἀρ χαῖ οι ἡ μῶν πρό γο νοι, μω ρέ; Μᾶς ἔ χε τε πρήξει μ’ αὐ τούς! Τί νο μί ζεις ὅ τι ἦ ταν; Εἰ δω λο λά τρες ἦ ταν, ἔκ φυ λοι, ποὺ ἔ φτεια χναν κά τι ἀ γάλ μα τα μὲ τὰ τσου τσού νια ἔ ξω!». – «Καὶ ἦρ θαν οἱ χρι στια νοὶ καὶ τοὺς τὰ ἔ κο ψαν», συ νέ χι σε ὁ κ. Πα πα ματ θαίου. – «Ναί! Καὶ ἀ πὸ τό τε γί να με πραγ μα τι κοὶ Ἕλ λη νες!», τὸν συμπλήρω σε μὲ θριαμ βευ τι κὸ ὕ φος ἡ κ. Στα σι νο πού λου, ἡ ὁ ποί α μέ χρι τώ ρα ἦ ταν γνω στὴ μό νο γιὰ τὸ ἰ δι αι τέ ρως χα μη λὸ ὕ ψος της (ὄ χι γιὰ τὸ ὕψος τοῦ ἤθους της). Δὲν ἀμ φι βάλ λω ὅ τι κά ποι ος ἄλ λος συ νέ λα βε τὴν ἰ δέ α νὰ «πε ρά σουν» μέσῳ τη λε όρασης κά ποι α μη νύ μα τα αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Ὅ μως πάν το τε ἡ εὐ θύ νη τοῦ ἐκ φέ ρον τος τὸν λό γο πα ρα μέ νει ἀ κέ ραι α. Δὲν γνω ρί ζω ἂν ἀ κού στη καν κι ἄλ λα ἐ ξ ἴ σου σο φὰ μὲ τὸ ἀ να φερ θὲν ἀ πο φθέγ μα τα στὸ ἐν λό γῳ σή ριαλ, δι ό τι ἀ πο φά σι σα νὰ μὴν πα ρα κο λουθή σω τὴν συ νέ χεια. Μπο ρῶ ὅ μως νὰ βε βαι ώ σω ὅ τι αἰσθάνθηκα τὴν βαρ βα ρό τη τα νὰ πε ρισ σεύ ῃ σ’ αὐ τὸν τὸν τό πο καὶ ἐ κτὸς ἀ πὸ κὶτς νὰ παίρ νῃ καὶ πιὸ «ἐ κλε πτυ σμέ νη», «σο φι στι κὲ» θὰ ἔ λε γα, μορ φή. * * * τὴν «Ἐ λευ θε ρο τυ πί α» τοῦ Σαβ βά του (27.11.04) δι ά βα σα δύ ο βα θυ στό χα στα ἄρ θρα. Τὸ πρῶ το ἦ ταν τοῦ κα θη γη τοῦ γλωσ σο λο γί ας Α.Π.Θ. κ. Α.Φ. Χρι στίδη καὶ εἶ χε τίτ λο: «Τὰ ἀρ χαῖ α ἑλ λη νι κὰ στὴ δευ τε ρο βάθ μια ἐκ παί δευ ση: ἡ μυ θο ποί η ση τῆς ἀρ χαί ας Ἑλ λη νι κῆς πα ρά γει τὸν μῦ θο τῆς πε ρι ού σιας γλώσ σας καὶ τοῦ πε ρι ού σιου λα οῦ». Ὁ κ. Χρι στί δης στη λι τεύ ει τὴν ἐ πα νει σα γω γὴ τῶν ἀρ χαί ων ἑλ λη νι κῶν στὴν δευ τε ρο βάθ μια ἐκ παί δευ ση καὶ δη λώ νει κα τη γο ρη μα τικὰ ὅ τι ἡ πα ρου σί α τῆς ἀρ χαί ας ἑλ λη νι κῆς γλώσ σας στὴν δευ τε ρο βάθ μια ἐκ παί δευ ση δὲν πρό κει ται νὰ ἔ χῃ ἐκ παι δευ τι κὰ ἀ πο τε λέ σμα τα. Μᾶς βε βαι ώ νει ὁ κα θη γη τὴς ὅ τι ἡ νέ α Ἑλ λη νι κὴ δὲν ἔ χει σχέ ση μὲ τὴν ἀρ χαί α, ἡ ὁποία πρέ πει νὰ δι δά σκε ται ὡς ξέ νη γλῶσ σα! Χλευά ζει τὴν προ σή λω ση τῶν Ἑλ λή νων στὴν κλα σι κὴ ἀρ χαι ό τη τα καὶ τὴν ἀρ χαί α Ἑλ λη νι κὴ γλῶσ σα καὶ μι λᾷ πο λὺ ἀ πα ξι ωτι κὰ γιὰ ὀ πι σθο δρό μη ση. Ἀρ νεῖ ται ὅ τι ὑ πάρ χει λε ξι πε νί α στὴν ἐ πο χή μας κα θὼς καὶ τὸ αὐ τα πό δει κτο: ὅ τι δη λα δὴ ἡ λε ξι πε νί α, ποὺ δί χως ἀμ φι βο λί α μα στί ζει τὴν ἑλ λη νι κὴ κοι νω νί α, ὀ φεί λε ται στὴν ἀ πο κο πή της ἀ πὸ τὰ ἀρ χαῖ α ἑλ λη νι κά. Δὲν πα ρα λεί πει νὰ χλευά σῃ ὁ κα θη γη τὴς ὅ σους ἀν τε τά χθη σαν στὴν ἐγ κλη μα τι κὴ με ταρ ρύθ μι ση τοῦ 1976 καὶ τοὺς ἀ πο δί δει γλωσ σι κὸ καὶ κοι νω νι κὸ συν τη ρη τι σμό. Καὶ κα τα λή γει μὲ πομ πῶ‣