ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ; «ΠΡΟΣΟΧΗ, ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ!» ὴν Παρασκευὴ 26.11.04, κάνοντας «ζάπινγκ» στὰ κανάλια τῆς τηλεόρασης σὲ μία προσπάθεια νὰ χαλαρώσω ἀπὸ τὴν ἔνταση τῆς ἡμέρας, κατάφερα νὰ ὀργισθῶ ἀλλὰ καὶ νὰ σιχαθῶ στὸ ἔπα- κρο. Αἰτία; Ἕνας ἐκπληκτικὸς διάλογος ἀνάμεσα στὴν ἠθοποιὸ κ. Τιτίκα Στασινοπούλου καὶ τὸν ἐπίσης ἠθοποιὸ κ. Τ. Παπαματθαίου, οἱ ὁποῖοι πρωταγωνιστοῦν στὸ σήριαλ «Τηλεμπόρα», ποὺ μεταδίδεται κάθε Παρασκευὴ στὶς 21.00 ἀπὸ τὸ MEGA. Ἀπολαύστε τὸν διάλογο: «Καὶ ὅπως εἶπαν οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι...», εἶπε ὁ κ. Παπαματθαίου, χωρὶς νὰ προλάβῃ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν πρότασή του, διότι ὠργισμένη τὸν διέκοψε ἡ κ. Στασινοπούλου λέγοντας: «Ποιοί ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι, μωρέ; Μᾶς ἔχετε πρή- ξει μ’ αὐτούς! Τί νομίζεις ὅτι ἦταν; Εἰδωλολάτρες ἦταν, ἔκφυλοι, ποὺ ἔφτειαχναν κάτι ἀγάλματα μὲ τὰ τσουτσούνια ἔξω!». – «Καὶ ἦρθαν οἱ χριστιανοὶ καὶ τοὺς τὰ ἔκοψαν», συνέχισε ὁ κ. Παπαματθαί- ου. – «Ναί! Καὶ ἀπὸ τότε γίναμε πραγματικοὶ Ἕλληνες!», τὸν συμπλήρωσε μὲ θρι- αμβευτικὸ ὕφος ἡ κ. Στασινοπούλου, ἡ ὁποία μέχρι τώρα ἦταν γνωστὴ μόνο γιὰ τὸ ἰδιαιτέρως χαμηλὸ ὕψος της (ὄχι γιὰ τὸ ὕψος τοῦ ἤθους της). Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι κάποιος ἄλλος συνέλαβε τὴν ἰδέα νὰ «περάσουν» μέσῳ τηλεόρα- σης κάποια μηνύματα αὐτοῦ τοῦ εἴδους. Ὅμως πάντοτε ἡ εὐθύνη τοῦ ἐκφέροντος τὸν λόγο παραμένει ἀκέραια. Δὲν γνωρίζω ἂν ἀκούστηκαν κι ἄλλα ἐξ ἴσου σοφὰ μὲ τὸ ἀναφερθὲν ἀποφθέγματα στὸ ἐν λόγῳ σήριαλ, διότι ἀποφάσισα νὰ μὴν παρακολου- θήσω τὴν συνέχεια. Μπορῶ ὅμως νὰ βεβαιώσω ὅτι αἰσθάνθηκα τὴν βαρβαρότητα νὰ περισσεύῃ σ’ αὐτὸν τὸν τόπο καὶ ἐκτὸς ἀπὸ κὶτς νὰ παίρνῃ καὶ πιὸ «ἐκλεπτυσμένη», «σοφιστικὲ» θὰ ἔλεγα, μορφή. * * * τὴν «Ἐλευθεροτυπία» τοῦ Σαββάτου (27.11.04) διάβασα δύο βαθυστόχαστα ἄρθρα. Τὸ πρῶτο ἦταν τοῦ καθηγητοῦ γλωσσολογίας Α.Π.Θ. κ. Α.Φ. Χριστί- δη καὶ εἶχε τίτλο: «Τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ στὴ δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση: ἡ μυθοποίηση τῆς ἀρχαίας Ἑλληνικῆς παράγει τὸν μῦθο τῆς περιούσιας γλώσσας καὶ τοῦ περιούσιου λαοῦ». Ὁ κ. Χριστίδης στηλιτεύει τὴν ἐπανεισαγωγὴ τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν στὴν δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση καὶ δηλώνει κατηγορηματι- κὰ ὅτι ἡ παρουσία τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσας στὴν δευτεροβάθμια ἐκπαίδευση δὲν πρόκειται νὰ ἔχῃ ἐκπαιδευτικὰ ἀποτελέσματα. Μᾶς βεβαιώνει ὁ καθηγητὴς ὅτι ἡ νέα Ἑλληνικὴ δὲν ἔχει σχέση μὲ τὴν ἀρχαία, ἡ ὁποία πρέπει νὰ διδάσκεται ὡς ξένη γλῶσσα! Χλευάζει τὴν προσήλωση τῶν Ἑλλήνων στὴν κλασικὴ ἀρχαιότητα καὶ τὴν ἀρχαία Ἑλληνικὴ γλῶσσα καὶ μιλᾷ πολὺ ἀπαξιω- τικὰ γιὰ ὀπισθοδρόμηση. Ἀρνεῖται ὅτι ὑπάρχει λεξιπενία στὴν ἐποχή μας καθὼς καὶ τὸ αὐταπόδεικτο: ὅτι δηλαδὴ ἡ λεξιπενία, ποὺ δίχως ἀμφιβολία μαστίζει τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, ὀφείλεται στὴν ἀποκοπή της ἀπὸ τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά. Δὲν παραλείπει νὰ χλευάσῃ ὁ καθηγητὴς ὅσους ἀντετάχθησαν στὴν ἐγκληματικὴ μεταρρύθμιση τοῦ 1976 καὶ τοὺς ἀποδίδει γλωσσικὸ καὶ κοινωνικὸ συντηρητισμό. Καὶ καταλήγει μὲ πομπῶ- ‣