ΤΗΙΝΚ ΚΑΙ ΤΗΑΝΚ ταν οἱ λέξεις ἀπουσιάζουν, ἀπουσιάζουν καὶ οἱ ἰδέες. Ἐὰν οἱ Ἐτροῦ- σκοι, οἱ Λατῖνοι καὶ οἱ Ρωμαῖοι εἶχαν κρατήσει στὸ ἀλφάβητο ποὺ δανείστηκαν ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες τὸ ἑλληνικὸ θ (θῆτα), σήμερα οἱ Ἄγγλοι δὲν θὰ χρειάζονταν τὸ δίψηφο σύμφωνό τους th γιὰ νὰ γρά- φουν καὶ νὰ προφέρουν τὸν φθόγγο θ. Οἱ παραπάνω λαοὶ ὅμως δὲν μποροῦσαν νὰ προφέρουν τὸν εὔηχο ἑλληνικὸ φθόγγο θ καὶ γιὰ αὐτὸ τὸν ἀφαίρεσαν ἀπὸ τὸ ἀλφάβητο ποὺ κράτησαν γιὰ τὸν ἑαυτό τους, τὸ ὁποῖο δὲν ἦταν ποτὲ οὔτε ἐ- τρουσκικό, οὔτε λατινικό, οὔτε ρωμαϊκὸ ἀλλὰ σκέτο ἑλληνικό. Καμμία Εὐρωπα- ϊκὴ γλῶσσα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴ καὶ Ἀγγλικὴ δὲν ἔχει φθόγγο θ. Γιὰ τὸν λό- γο αὐτὸν ἡ Ἀθήνα ἔγινε ATINA, ἡ μυθολογία ΜΙΦΟΛΟΓΙΑ, τὸ θέατρο ΤΕΑΤΡΟ καὶ χιλιάδες ἄλλες εὐρωπαϊκὲς λέξεις –μόνο μὲ θ μέσα τους– γλωσσικά, φθογ- γολογικά, ἠχητικὰ καὶ μορφολογικά... ἐκβαρβαρίστηκαν. Οἱ Ρῶσοι τὴν Ἀθήνα τὴν λένε ΑΦΗΝΑ, τὸν Θεόδωρο ΦΕΟΝΤΟΡ καὶ πάει λέγοντας. Τὰ ἀγγλικὰ ἐτυμολογικὰ λεξικὰ τὸ διατυμπανίζουν μὲ ὑπερηφάνεια: «No word beginning with TH is of Latin origin» (ww skeat, σ. 550). «Καμμία λέξη ποὺ ἀρχίζει μὲ θ (th) δὲν εἶναι λατινικῆς προέλευσης». Τότε ποιᾶς προέλευσης εἶναι; Στὸν ἑλλη- νικὸ γλωσσικὸ ὠκεανὸ ὅμως ὑπάρχουν ἑκατοντάδες –ἐὰν ὄχι χιλιάδες μὲ ὅλα τὰ παράγωγά τους– λέξεις ποὺ ἀρχίζουν μὲ θ καὶ φαίνεται μὲ γυμνὸ ὀφθαλμὸ ἀπὸ ποῦ οἱ Ἄγγλοι τὶς ψάρεψαν μὲ τὴν ἡσυχία τους· καὶ τὰ ἀγκίστρια τους εἶναι ἀκό- μη ριγμένα μέχρι σήμερα στὸν ἴδιο ὠκεανό. Ἐπειδὴ ὅταν οἱ λέξεις ἀπουσιάζουν, ἀπουσιάζουν καὶ οἱ ἰδέες, οἱ Ἄγγλοι κα- ταβρόχθισαν μὲ βουλιμία τὶς ἑλληνικὲς λέξεις. Δειγματολειπτικὰ ἂς ἀναφέρου- με μερικές, ποὺ εἶναι μόνον ἡ κορυφὴ τοῦ γλωσσικοῦ παγόβουνου, τοῦ ἑλληνι- κοῦ θ: theatre, theme, theory, therapeutic, thermometre, thesis, thorax, throne, threnody· ἀπὸ τὸν θεό: theology, theogony, theorgy, theocracy κ.λπ.· ἀπὸ τὸν θη- σαυρό: thesaurus ὅπου καὶ treasurer = θησαυροφύλακας κι ἀκόμη καὶ thanatos, thaumaturgy, thespesian, thrombosis κ.ἄ. Ὁ Α.Ε. Κωνσταντινίδης στὸ βιβλίο του «Οἱ ἑλληνικὲς λέξεις στὴν Ἀγγλικὴ γλῶσσα» τὶς ἀπαριθμεῖ ὅλες. Φυσικὰ οἱ λέ- ξεις πολλαπλασιάζονται καταπληκτικά, ὅταν συνυπολογίσουμε καὶ τὸ θ ποὺ βρί- σκεται σ’ ἄλλες συλλαβὲς λέξεων ποὺ δὲν εἶναι ἀρχικές, π.χ. anthrax. Ὑπάρχουν ὅμως καὶ λέξεις ποὺ μπῆκαν στὴν Ἀγγλικὴ γλῶσσα ἀλλὰ δὲν φαίνον- ται μὲ γυμνὸ μάτι. Ἀπὸ τὴν τρώγλη/τρῦπα ἔγινε τὸ through = διὰ μέσου· ἀπὸ τὸ θυμάρι ἔγινε τὸ thurile ἀλλὰ καὶ thyme, τὸ ὁποῖο ἂν καὶ ὀρθογραφῆται μὲ th=θ καὶ ἐπειδὴ τὸ πῆραν μέσῳ Γαλλίας καὶ οἱ Γάλλοι δὲν προφέρουν τὸ θ, στὰ Ἀγγλι- κὰ προφέρεται τάιμ. ‣