ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

276ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2005

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18295 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
52 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Τα πλακιώτικα σπίτια και ο δόμος των αρχαιοελλήνων — ΚΑΡΜΙΡΑΝΤΖΟΣ, ΚΩΣΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 18295 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 276
  2. Κηφισιά: Ένα μοντέλο ομορφιάς στο λεκανοπέδιο — ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ, ΑΡΤΕΜΙΣ
    ἀρχή: σελ. 18295 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 276

Κείμενο φύλλου

Ἡ συνέχεια τῆς παράδοσης ἶ ναι πε ρί ερ γο. Ἀ πὸ τὰ 55 ἄρ θρα ποὺ μοῦ δη μο σί ευ σε ὁ «Δαυ λὸς» δέν ἔχω γρά ψει οὔ τε ἕ να, ποὺ νὰ ἀ να φέ ρε ται στὴν τέ χνη μου, τὴν Ἀρ χι τε κτο νι κή. Δὲν εἶ ναι ὅ μως ἀ νε ξή γη το. Ἡ ἀ πο γο ή τευ σή μου εἶ ναι πλή ρης ἀ πὸ τὴ «μό δα» τῆς με τα μον τέρ νας ἀρ χι τε κτο νι κῆς. Ὁ φορ μα λι σμὸς (ἡ μορ φὴ ἐ ξου σιά ζει τὸ πε ρι ε χό με νο), ὅ ρα καὶ στέ γα στρο Calatrava (πο λὺ κα κὸ γιὰ τὸ τί πο τα), δὲν εἶ ναι ἁ πλῶς ἕ να ἀ νού σιο παι χνί δισμα μορ φῶν, ἀλ λὰ ἕ να ἐ πι κίν δυ νο ξε στρά τι σμα τοῦ Λό γου, τῆς Ἀ νάγ κης, τῆς Λει τουρ γί ας [Φωτ. 1]. Ï ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ. Εἶ ναι τὸ κί νη μα τῶν ἀρ χι τε κτό νων τοῦ ’20 νὰ ξε φύ γουν ἀ πὸ τὸν ἄ γο νο νε ο κλα σι κι σμό, ἀ να ζη τών τας μί α σύγ χρο νη (moderne), ἀ λη θι νή, λειτουρ γι κὴ ἔκ φρα ση τῶν κτι σμά των,1 σύμ φω να μὲ τὴν πα ρά δο ση κά θε λα οῦ. Γα λου χήθη κα ἀ πὸ με γά λους δα σκά λους: τοὺς Πι κι ώ νη, Μι χε λῆ, Γκί κα κ.ἄ., ποὺ μοῦ ἔ μα θαν νὰ «βλέ πω» τὴ λα ϊ κή μας ἀρ χι τε κτο νι κή, τὴν ἀ πέ ριτ τη, ταυ τι σμέ νη μὲ τὸ ἑλ λη νι κὸ το πί ο [Φωτ. 2]. ΚΗΦΙΣΙΑ: ΕΝΑ «ΜΟΝΤΕΛΛΟ» ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΣΤΟ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟ α ρα τί θεν ται στὶς ἑπόμενες σελίδες δύο παλαιὲς φω το γρα φί ες μὲ ὄψεις τῆς Κη φι σιᾶς στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου αἰῶνος ἀ πὸ τὸ βι βλί ο τῆς κ. Γιο λάν τας Πα τε ρά κη «Κη φισ ιά, ἡ Καλ λί στη». Τὸ προ ά στιο αὐ τὸ τῶν Ἀ θηνῶν συν δυά ζει μὲ μο να δι κὸ τρό πο τὸ εἰ δυλ λια κὸ φυ σι κὸ πε ρι βάλ λον μὲ τὰ ὑ πέ ρο χα κτή ρια, δη μι ουρ γή μα τα ἀν θρώ πων ποὺ τὴν ἀ γά πη σαν, τὴν ἐ πέ λε ξαν ὡς τό πο κα τοι κί ας τους καὶ τῆς ἀν τα πέ δω σαν μ’ αὐ τὸν τὸν τρό πο τὴν ψυ χι κὴ εὐ φορί α καὶ τὴν αἰ σθη τι κὴ ἀ πό λαυ ση ποὺ αὐ τὴ τοὺς προ σφέ ρει. Τὰ ἀ γα πη μέ να της παι διὰ πάμ πολ λα. Ἂς ἀ να φέ ρου με ἐν δει κτι κὰ με ρι κὰ ἀ πὸ ἐ κεῖ να (ἀ νά με σα σὲ πολ λὰ ἄλ λα) ποὺ τὴν φρόν τι σαν. • Κα τ’ ἀρ χὰς λά τρης τῆς Κη φι σιᾶς ὑ πῆρ ξε ὁ Ἡ ρώ δης ὁ Ἀτ τι κὸς (101-177 μ.Χ.), γνω στὸς σο φι στής, ὁ ὁ ποῖ ος ἀ φι έ ρω σε τὴν ζω ή του στὴν πό λη. Στὸ ἔρ γο του κα ταγρά φε ται ἡ ἀ νέ γερ ση με γα λό πρε πων δη μο σί ων οἰ κο δο μη μά των καὶ ἡ δι α κό σμη ση τῆς Κη φι σιᾶς (ἂν καὶ ὄ χι μό νον αὐ τῆς) μὲ ἔρ γα πλα στι κῆς καὶ συν τρι βά νια. Στὴν ἔ παυ λή του ἔ σπευ δαν πλεῖ στοι Ἀ θη ναῖ οι καὶ Ρω μαῖ οι φι λό σο φοι, γιὰ νὰ συ ζη τή‣
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →