Τὸ παρασκήνιο τῆς ἐπίθεσης τοῦ Ξέρξη κατὰ τῆς Ἑλλάδος [Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ ρόλου ποὺ ἔπαιξε ἡ «Ὑπόθεση Ἐσθὴρ» στὰ παρασκήνια τῆς ἐκστρατείας τοῦ Ξέρξη κατὰ τῆς Ἑλλάδος εἶχε παρουσιασθῆ ὡς παγκόσμια ἀποκλειστικότητα στὸν «Δ», τ. 244, Ἀπριλίου 2002 σὲ πρωτότυπη ἔρευνα τοῦ συνεργάτη μας κ. Β. Μαυρομμάτη μὲ τίτλο «Ὑπῆρξε ἑβραϊκὸ παρασκήνιο στὴν ἐπίθεση τοῦ Ξέρξη κατὰ τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδας; Οἱ ἀποκαλύψεις τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης». Δημοσιεύουμε κατωτέρω σχετικὸ ἄρθρο τοῦ συγγραφέα κ. Μιχάλη Καλό- πουλου, μὲ τὸ ὁποῖο προσκομίζονται ὡρισμένα πρόσθετα στοιχεῖα, πέραν ἐκείνων ποὺ παρουσι- άσθηκαν στὴν προαναφερθεῖσα ἔρευνα τοῦ κ. Β. Μαυρομμάτη.] ὰ Σοῦσα εἶναι μία ἀρχαία πόλη, ποὺ ἀνασκάφθηκε μεταξὺ τῶν ἐτῶν 1850-1902. Ἡ ἀνασκαφὴ ἔφερε στὴν ἐπιφάνεια πολλὰ καὶ σημαντι- κὰ εὑρήματα. Μεταξὺ τῶν πολύτιμων αὐτῶν εὑρημάτων ἦταν καὶ ὁ περίφημος «Κώδικας τοῦ Χαμουραμπί»,1 ἕνας κατάλογος δηλαδὴ ἀρχαίων περσικῶν νόμων, ποὺ ἡ σκανδαλώδης ὁμοιότητά τους πρὸς τοὺς δῆ- θεν θεόπνευστους, ἀλλὰ ἐξακριβωμένα μεταγενέστερους νόμους τοῦ Μωυσέ- ως, πυροδότησε στὶς ἀρχὲς τοῦ 20οῦ αἰῶνα τὴν μεγαλύτερη ἐπίθεση τεκμηριω- μένων ἀμφισβητήσεων2 ποὺ ὑπέστη ποτὲ ἡ Βίβλος. Ἡ ἀρχαία αὐτὴ ἔνδοξη πρωτεύουσα τῶν Περσῶν ἦταν χτισμένη στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τοῦ ποταμοῦ Τίγρη καὶ πλάι στὸν σημαντικώτερο παραπόταμό του, τὸν Κέχρα (Kehrah), μὲ τὰ ξακουστὰ κατὰ τὴν ἀρχαιότητα εὔγευστα νερά. Τὴν πόλη αὐτὴν κατέλαβε τὸ 331 π.Χ. ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος συντρίβοντας τοὺς Πέρσες. Μετὰ δὲ τὴν ἐπιστροφή του ἀπ’ τὶς Ἰνδίες, κατὰ τὸ 324 π.Χ., τέλεσε ἐκεῖ μεγαλοπρεπεῖς μαζικοὺς γάμους εἰς ἔνδειξη συμ- φιλίωσης καὶ συγχώνευσης Ἀνατολῆς καὶ Δύσης. Οἱ ἀνασκαφὲς ἔφεραν στὸ φῶς καὶ τὰ μεγαλοπρεπῆ ἀνάκτορα τοῦ Δαρείου, μέσα στὰ ὁποῖα ἔζησε καὶ ἐφονεύθη καὶ ὁ γιός του Ξέρξης Α΄. Στὰ ἀνάκτορα αὐτὰ λοιπὸν διαδραματίζεται καὶ ἡ ἱστορία ποὺ μᾶς ἀφηγεῖται τὸ βιβλίο «Ἐσθὴρ» τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ὁ Μαρδοχαῖος «πασσάρει» τὴν Ἐσθὴρ στὸν Ξέρξη άποτε λοιπὸν στὰ Σοῦσα, ἔξω ἀπὸ τὸ παλάτι τοῦ βασιλέα Ἀσσουήρη, τριγυρ- νοῦσε ἕνας «Ἰουδαῖος ὀνόματι Μαρδοχαῖος, ἕνας ἀπὸ ἐκείνους τοὺς αἰχμαλώ- τους, ποὺ ὁ Ναβουχοδονόσωρ (604-562 π.Χ.), ὁ βασιλεύς, εἶχε φέρει3 ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ στὴν Βαβυλῶνα» (Ἐσθ., 2.5). Ὁλοφάνερη ἐπιδίωξή του τὸ πῶς 1. Κατὰ τὸν αἰγυπτιολόγο Γ. Ἀρβανιτάκη, τέως διευθυντὴ τῆς βιβλιοθήκης τοῦ ἑλληνικοῦ ὑπουρ- γείου Ἐξωτερικῶν, ὁ Χαμουραμπὶ βασίλεψε στὴν Βαβυλῶνα (2123-2081 π.Χ.). Πραγματοποί- ησε εὐρύτατες θρησκευτικὲς μεταρρυθμίσεις ἐλαττώνοντας σημαντικὰ τὸ πλῆθος τῶν θεῶν τῆς Βαβυλῶνας, ἀναδεικνύοντας τὸν Μαρδούκ, τὸν γιὸ τοῦ θεοῦ Ἐᾶ, σὲ κυρίαρχη θεότητα. 2. Λεπτομέρειες βλέπε στὸν «Ἔνοπλο δόλο» καὶ στὸν ὑπότιτλο: «Ἀσσυριολογία, μιὰ ἐπανάστα- ση ποὺ ξεχάσθηκε». Καθὼς καί: «Χαμουραμπί: “Μωυσῆς” πρὸ τοῦ Μωυσέως». 3. Ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα στὴν πτώση τῆς Ἱερουσαλὴμ (586 π.Χ.) καὶ τοῦ βασιλιᾶ ποὺ ἀναφέρει