Πῶς ἁγιοποιήθηκε ἡ Τερέζα Ὁ κ. Κρί στο φερ Χί τσενς εἶ ναι δη μο σι ο γρά φος (πε ρι ο δι κὸ «Vanity Fair»). Στὸ ἄρ θρο του «Less than miraculous», τὸ ὁ ποῖ ο δη μο σιεύ θη κε στὸ ἔγ κυ ρο ἀ με ρι κα νι κὸ πε ρι ο δι κὸ «Free Inquiry» τοῦ Φε βρου α ρί ου/Μαρ τί ου 2004, πραγ μα τεύ ε ται τὸ θέ μα τῶν «θαυ μάτων», ποὺ ἐ πι νο εῖ ἀ πὸ συ στά σε ώς της ἡ Ἐκ κλη σί α, προ κει μέ νου νὰ προ ση λυτί σῃ πι στούς. Ὁ κ. Χί τσενς κα τα δει κνύ ει τὸν κυ νι σμὸ ἀλ λὰ καὶ τὰ μέ σα τῶν ὁ ποὶ ων με τέρ χε ται ἡ Ἐκ κλη σί α (ἐ νερ γο ποί η ση τῶν φό βων ἀλ λὰ καὶ στυ γνὴ ἐ κμ ε τάλ λευ ση τῆς ἀ φε λεί ας τῶν ἀν θρώ πων), προ κει μέ νου νὰ ἐ πι τύ χῃ τοὺς στόχους της. Συ νει δη τὰ ἀλ λά, τὸ κυ ρι ώ τε ρο, ἀ τι μω ρη τὶ (μὲ τὴν ὕ πο πτη ἀ νο χὴ τῶν ἀ νὰ τὸν κό σμο κυ βερ νών των καὶ κα τὰ πα ρά βα ση παν τὸς νό μου) δι α πράτ τει ἐ πα νει λημ μέ νως ἀ πά τη εἰς βά ρος ἀ νυ πό πτων ἀν θρώ πων, ποὺ μὲ ἐμ πι στο σύ νη προ στρέ χουν στοὺς κόλ πους της γιὰ βο ή θεια. Ἀ κο λου θεῖ με τά φρα ση τοῦ κει μέ νου τοῦ κ. Κρ. Χί τσενς. “Τὸν Ὀ κτώ βριο τοῦ 2003 ἐ κλή θην ἐ πα νει λημ μέ νως ἀ πὸ τὰ μέ σα μα ζι κῆς ἐ νη μέρω σης νὰ ἐκ φέ ρω τὴν ἄ πο ψή μου γιὰ τὴν «ἁ γι ο ποί η ση» τῆς «Μη τέ ρας Τε ρέ ζας». Ἀ π’ ὅ σο γνω ρί ζω, εἶ μαι τὸ μο να δι κὸ ἄ το μο ποὺ ἐ κλή θη ἀ πὸ τὸ Βα τι κα νὸ νὰ δι α τυ πώ σῃ Ὁ Ἁ για σμὸς τῶν Ὑ δά των ὑ πὸ τὸ φῶς τῆς Λο γι κῆς ία ἀ πὸ τὶς σπου δαι ό τε ρες γι ορ τὲς τοῦ χρι στι α νι σμοῦ εἶ ναι τὰ Θε ο φά νεια. Ὄ χι μό νον «ἰ α μα τι κὲς» ἀλ λὰ καὶ ὑ περ φυ σι κὲς ἰ διό τη τες ἀ πο δί δον ται ἀ πὸ τοὺς χρι στια νοὺς στὰ νε ρὰ ποὺ ἁ γιά ζον ται ἀ πὸ κλη ρι κοὺς κά θε χρό νο τὴν ἡ μέ ρα τῶν Θε ο φα νείων. Σὲ αὐ τὸ τὸ θέ μα εἶ χε ἀ να φερ θῆ κι ὁ ἀρ χι ε πί σκο πος Χρι στό δου λος, ὁ ὁ ποῖ ος δή λω σε ἀ πὸ ἄμ βω νος ὅ τι τὸ νε ρὸ ποὺ ἔ χει ἁ για σθῆ δὲν χα λά ει, σὲ ἀν τί θε ση μὲ τὸ κοι νὸ –μὴ ἁ γι α σμέ νο- νε ρό. Ἂς ἐ ξε τά σου με τί πραγ μα τι κὰ συμ βαί νει, κά νον τας κα τ’ ἀρ χὴν ὡ ρι σμέ νες πα ρα τη ρή σεις: Στὸ ἁ γι α σμέ νο νε ρὸ ἀ πο δί δον ται ἰ δι ό τη τες «κολ λη τι κές». Ἂν ἀ δει ά σου με δηλα δὴ μί α μι κρὴ φιά λη ἁ γι α σμέ νου νε ροῦ σὲ μί α με γά λη δε ξα με νή, τό τε καὶ τὰ νε ρὰ τῆς δε ξα με νῆς ἁ γι ά ζον ται. ‣