18330 ΔΑΥΛΟΣ/276, Ἰανουάριος 2005 ξέρει; Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνεύθυνα καὶ ἀνόητα. Πολλοὶ σοβαροὶ Καθολικοὶ ἔχουν ἠθικὸ πρόβλημα μὲ τὴν ἰδέα τῶν θαυμάτων, γιατὶ ἀφήνουν ἀναπάντητα ἐρωτήματα σὲ ἀθώους πιστούς, ποὺ ὑποφέρουν καὶ οἱ προσευχές τους δὲν εἰσακούονται. » Στὴν Ἰνδία καὶ ἄλλες χῶρες οἱ φτωχοὶ καὶ ἄρρωστοι γίνονται θύματα τῶν τσαρλατάνων, ποὺ προσφέρουν ὑπερφυσικὰ φάρμακα γιὰ γνωστὲς καὶ ἰάσιμες ἀσθένειες. Πολλοὶ Ἰνδοὶ γιατροὶ καὶ ὀρθολογιστὲς διαμαρτυρήθηκαν γιὰ τὴν ὁσιοποίηση τῆς «Μητέρας Τερέζας» γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο, διότι ἔκανε τὸ ἔργο τῆς προληπτικῆς καὶ θεραπευτικῆς ἰατρικῆς ἀκόμα πιὸ δύσκολο. Ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς δὲν δέχονται γιὰ προφανεῖς λόγους τὰ θαύματα –διότι οἱ νόμοι τῆς φύσεως δὲν ἐπηρεάζονται ἀπὸ παρακλήσεις, καὶ ὁτιδήποτε γίνεται ἀποδεκτὸ χωρὶς ἀπόδειξη εὔκολα ἀπαξιώνεται–, ἔχουμε τὴν τάση νὰ ξεχνᾶμε ὅτι αὐτὴ ἡ χυδαιότητα καὶ αὐτὴ ἡ ὑστερία ἐπιτείνει τὴν δυστυχία στὴν γῆ καὶ ἡ ψεύτικη ὑπόσχεση γιὰ μετὰ θάνατον ζωὴ καμμία ἀνακούφιση δὲν προσφέρει. Ὅμως τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης, τόσο ὠμὰ ὑλιστικὰ ἀπὸ κάθε ἄποψη, ἀποδεικνύονται τὸ ἀντίθετο, ἐκεῖ ἀκριβῶς ποὺ δὲν πρέπει. ” Christopher Hitchens (Μετάφραση: Α. Γ.) «Ὁ πάστορας μιλοῦσε σὰν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα»! Κύριε διευθυντά, Ἔτυχα σὲ κάποιο μυστήριο, ὁ πάστωρ ἦταν δίπλα μου καὶ σὲ μία στιγμὴ εἶχε κλείσει τὰ μάτια του καὶ μιλοῦσε ἀσυνάρτητα σὲ μιὰ διάλεκτο ποὺ ἔμοιαζε ἀραβική, μὲ σκοπὸ νὰ κάνῃ τοὺς παρευρισκόμενους νὰ πιστέψουν πὼς εἶχε κατέβη τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ μιλοῦσε μὲ τὸ στόμα του, κὰτι ποὺ ἄλλοι πίστεψαν, ἐνῷ ἄλλοι ἀπόρησαν μὲ τὸ θράσος του. Γεγονὸς ὅμως εἶναι ὅτι τέτοιοι ἡμιαπατεῶνες-ἡμιπαράφρονες ἱερωμένοι προσελκύουν ὀπαδούς, καὶ πολλοὺς μάλιστα, καὶ πλουτίζουν εἰς βάρος τῶν «αἰωρούμενων», ποὺ δὲν κατάφερε ὁ παραδοσιακὸς κλῆρος νὰ κρατήσῃ στὴν παραδοσιακὴ θρησκεία, αὐτὴν ποὺ ἐπέβαλαν στοὺς γονεῖς καὶ τοὺς παπποῦδες μας. Οἱ καθολικοὶ χάνουν ἔδαφος ἀπὸ τὰ δικά τους λάθη καὶ τὴν πλεονεξία τους. Ἕνα ἀπὸ τὰ λάθη τους εἶναι ὅτι ἀπαγορεύεται οἱ κληρικοὶ νὰ παντρεύωνται. Πῶς αὐτοὶ οἱ νέοι, ἂν ἔχουν κάποια κλίση πρὸς τὴν ἱερωσύνη, διοχετεύουν τὶς σαρκικές τους ἐπιθυμίες, εἶναι εὐνόητο καὶ μόνον ὁ Πάπας δὲν τὸ κατάλαβε ἢ κάνει πὼς δὲν τὸ καταλαβαίνει. Τὸ Βατικανὸ μὲ τὰ πλούτη του εἶναι δύναμη αὐτόνομη, τὰ θεμέλιά του ὅμως ἄρχισαν νὰ δονοῦνται καὶ νὰ πέφτῃ καὶ αὐτῶν ἡ κυριαρχία. Ὅλα αὐτὰ εἶναι γεγονότα ποὺ τὰ βλέπουμε κάθε μέρα, ὅσο καὶ νὰ κάνουμε τὰ στραβὰ μάτια. Μίλησα μόνο γιὰ τὸν Καθολικισμό, τὴν κυρίαρχη θρησκεία στὴ χώρα ποὺ ζῶ, δὲν μιλάω γιὰ τὸν θρησκευτικὸ φανατισμό, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς Μουσουλμάνους –καὶ ὄχι μόνο...–, ποὺ τὴν θρησκευτικότητά τους τὴν ἐξωτερικεύουν μὲ μῖσος, φανατισμὸ καὶ ἐγκλήματα. Μὲ ἐκτίμηση Μαρία Ριφιώτη-Κουτρουβέλη Sao Paolo, Βραζιλία