18330 ΔΑΥΛΟΣ/276, Ἰανουάριος 2005 ξέρει; Ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνεύθυνα καὶ ἀνόητα. Πολλοὶ σοβαροὶ Καθολικοὶ ἔχουν ἠθι- κὸ πρόβλημα μὲ τὴν ἰδέα τῶν θαυμάτων, γιατὶ ἀφήνουν ἀναπάντητα ἐρωτήματα σὲ ἀθώους πιστούς, ποὺ ὑποφέρουν καὶ οἱ προσευχές τους δὲν εἰσακούονται. » Στὴν Ἰνδία καὶ ἄλλες χῶρες οἱ φτωχοὶ καὶ ἄρρωστοι γίνονται θύματα τῶν τσαρ- λατάνων, ποὺ προσφέρουν ὑπερφυσικὰ φάρμακα γιὰ γνωστὲς καὶ ἰάσιμες ἀσθένειες. Πολλοὶ Ἰνδοὶ γιατροὶ καὶ ὀρθολογιστὲς διαμαρτυρήθηκαν γιὰ τὴν ὁσιοποίηση τῆς «Μητέρας Τερέζας» γι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο, διότι ἔκανε τὸ ἔργο τῆς προληπτι- κῆς καὶ θεραπευτικῆς ἰατρικῆς ἀκόμα πιὸ δύσκολο. Ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς δὲν δέχονται γιὰ προφανεῖς λόγους τὰ θαύματα –διότι οἱ νόμοι τῆς φύσεως δὲν ἐπηρεάζονται ἀπὸ πα- ρακλήσεις, καὶ ὁτιδήποτε γίνεται ἀποδεκτὸ χωρὶς ἀπόδειξη εὔκολα ἀπαξιώνεται–, ἔχουμε τὴν τάση νὰ ξεχνᾶμε ὅτι αὐτὴ ἡ χυδαιότητα καὶ αὐτὴ ἡ ὑστερία ἐπιτείνει τὴν δυστυχία στὴν γῆ καὶ ἡ ψεύτικη ὑπόσχεση γιὰ μετὰ θάνατον ζωὴ καμμία ἀνακούφιση δὲν προσφέρει. Ὅμως τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης, τόσο ὠμὰ ὑλιστικὰ ἀπὸ κάθε (Μετάφραση: Α. Γ.) ἄποψη, ἀποδεικνύονται τὸ ἀντίθετο, ἐκεῖ ἀκριβῶς ποὺ δὲν πρέπει. ” «Ὁ πάστορας μιλοῦσε σὰν τὸ Ἅγιο Πνεῦμα»! Christopher Hitchens Κύριε διευθυντά, Ἔτυχα σὲ κάποιο μυστήριο, ὁ πάστωρ ἦταν δίπλα μου καὶ σὲ μία στιγμὴ εἶχε κλείσει τὰ μάτια του καὶ μιλοῦσε ἀσυνάρτητα σὲ μιὰ διάλεκτο ποὺ ἔμοιαζε ἀρα- βική, μὲ σκοπὸ νὰ κάνῃ τοὺς παρευρισκόμενους νὰ πιστέψουν πὼς εἶχε κατέβη τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ μιλοῦσε μὲ τὸ στόμα του, κὰτι ποὺ ἄλλοι πίστεψαν, ἐνῷ ἄλ- λοι ἀπόρησαν μὲ τὸ θράσος του. Γεγονὸς ὅμως εἶναι ὅτι τέτοιοι ἡμιαπατεῶνες-ἡ- μιπαράφρονες ἱερωμένοι προσελκύουν ὀπαδούς, καὶ πολλοὺς μάλιστα, καὶ πλου- τίζουν εἰς βάρος τῶν «αἰωρούμενων», ποὺ δὲν κατάφερε ὁ παραδοσιακὸς κλῆ- ρος νὰ κρατήσῃ στὴν παραδοσιακὴ θρησκεία, αὐτὴν ποὺ ἐπέβαλαν στοὺς γονεῖς καὶ τοὺς παπποῦδες μας. Οἱ καθολικοὶ χάνουν ἔδαφος ἀπὸ τὰ δικά τους λάθη καὶ τὴν πλεονεξία τους. Ἕ- να ἀπὸ τὰ λάθη τους εἶναι ὅτι ἀπαγορεύεται οἱ κληρικοὶ νὰ παντρεύωνται. Πῶς αὐτοὶ οἱ νέοι, ἂν ἔχουν κάποια κλίση πρὸς τὴν ἱερωσύνη, διοχετεύουν τὶς σαρ- κικές τους ἐπιθυμίες, εἶναι εὐνόητο καὶ μόνον ὁ Πάπας δὲν τὸ κατάλαβε ἢ κάνει πὼς δὲν τὸ καταλαβαίνει. Τὸ Βατικανὸ μὲ τὰ πλούτη του εἶναι δύναμη αὐτόνο- μη, τὰ θεμέλιά του ὅμως ἄρχισαν νὰ δονοῦνται καὶ νὰ πέφτῃ καὶ αὐτῶν ἡ κυρι- αρχία. Ὅλα αὐτὰ εἶναι γεγονότα ποὺ τὰ βλέπουμε κάθε μέρα, ὅσο καὶ νὰ κάνου- με τὰ στραβὰ μάτια. Μίλησα μόνο γιὰ τὸν Καθολικισμό, τὴν κυρίαρχη θρησκεία στὴ χώρα ποὺ ζῶ, δὲν μιλάω γιὰ τὸν θρησκευτικὸ φανατισμό, ὅπως συμβαίνει μὲ τοὺς Μουσουλμάνους –καὶ ὄχι μόνο...–, ποὺ τὴν θρησκευτικότητά τους τὴν ἐ- ξωτερικεύουν μὲ μῖσος, φανατισμὸ καὶ ἐγκλήματα. Μὲ ἐκτίμηση Μαρία Ριφιώτη-Κουτρουβέλη Sao Paolo, Βραζιλία