Ç ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, Ï ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ï ΝΕΟ-«ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ» ἰ δε ο λο γι κὴ «σα λά τα» τοῦ «Ἑλ λη νο χρι στι α νι σμοῦ», ἡ μο λυ σμα τι κὴ αὐ τὴ πνευ μα τι κὴ τρο φή, ποὺ πα ρα σκευ ά ζε ται ἐ δῶ καὶ 160 χρό νια ἀ κρι βῶς (ἀ πὸ τὸ 1845, ὁπότε «λαν σά ρη σε» τὸν τρα γε λα φι κὸ αὐ τὸν ὅ ρο ὁ Σπυ ρί δων Ζαμπέ λιος) ἀ πὸ τὰ ἑ τε ρό κλη τα ὑ λι κὰ τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ καὶ τοῦ Δογ μα τι σμοῦ, τῆς Κλασι κῆς Ἑλ λά δος καὶ τοῦ ἀν θελ λη νι κοῦ Βυ ζαν τί ου, τοῦ Πο λι τι σμοῦ καὶ τοῦ Ἀντι πο λι τι σμοῦ, ξα να προ σφέ ρε ται ἐ πί ση μα ὡς «και νούρ γιο» πιᾶ το ἢ, γιὰ νὰ μι λή σου με χρι στι α νι κά, ὡς πα λαι ὸς οἶ νος σὲ νέ ους ἀ σκούς, ἐ δῶ καὶ λίγα χρόνια στὸν ση με ρι νὸ Ἕλλη να, ποὺ εἶ χε μπῆ κα τὰ τὶς τε λευ ταῖ ες δε κα ε τί ες σὲ μί α φά ση ἀ ναρ ρώ σε ως με τὰ τὴ βαρειὰ ἱστορικὴ μόλυν ση, ποὺ πα ρὰ λί γο νὰ τοῦ κο στί σῃ τὴν ἀ πώ λεια τῆς ἐ θνι κῆς ζω ῆς του. Ὁ βυ ζαν τι νι σμὸς ἐμ φα νί σθη κε στὶς μέ ρες μας παν τοῦ ὡς «πρῶ το βι ο λί» στὴν προπα γαν δι στι κὴ συγ χορ δί α κοσμι κῆς καὶ θε ο κρα τι κῆς ἐ ξου σί ας (ἀ κό μη καὶ κα τὰ τὴν περί ο δο τῆς Ὀ λυμ πιά δας), οἱ κα τα στρο φεῖς τοῦ Πο λι τι σμοῦ φό ρε σαν τὴ μά σκα τῶν σημε ρι νῶν φο ρέ ων τοῦ Πο λι τι σμοῦ, οἱ ἱ στο ρι κοὶ φο νιά δες τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ πλα στο προσω ποῦν ται ὡς σω τῆ ρες τοῦ θύ μα τός τους* καὶ ὁ και σα ρο πα πι σμὸς ἐπιχειρεῖ νὰ πο δηγε τήσῃ τὴν Πο λι τεί α ἐ πὶ παν τὸς το μέ ως τῆς ἐ σω τε ρι κῆς καὶ ἐ ξω τε ρι κῆς πο λι τι κῆς, ἀ πὸ τὴν Παι δεί α μέ χρι τὴν εὐ ρω πα ϊ κὴ πο ρεί α τῆς χώ ρας, κυ ρί ως ἀ πὸ τό τε ποὺ ὁ κ. Χρι στόδου λος κα θεῖ ξε τὸν θρό νο τοῦ προ κα θη μέ νου τῆς Ἐκ κλη σί ας τῆς Ἑλ λά δος. Φυ σι κὰ βρι σκό μα στε ἀν τι μέ τω ποι μ’ ἕ να φαι νό με νο προ σχε δι α σμέ νο, προ γραμ μα τισμέ νο, προ με λε τη μέ νο. Πρό κει ται γιὰ τὴν ἐ πί ση μη πο λι τι στι κὴ πο λι τι κὴ τῆς κρα τού σης τά ξε ως πρ ο σώ πων, πρ αγ μά των καὶ ἰ δε ῶν (ἀ νε ξαρ τή τως κομ μα τι κῶν ἀ πο χρώ σε ων), ποὺ ἀ πο τε λεῖ συ νέ χεια καὶ ἀ πορ ρέ ει ἄ με σα ἀ πὸ τὶς ἱ στο ρι κὲς κα τα βο λές της. Πρ αγ μα τι κὰ ἡ τά ξη αὐ τὴ εἶ ναι ἡ ἴ δια ἐ κεί νη ποὺ σὲ ἄλ λες φά σεις τῆς ἱ στο ρι κῆς ὑ πάρ ξε ώς της ἐ πέ λεξε τὸν ἰδεολογικὸ δρό μο ποὺ θέ λει νὰ ὁ λο κλη ρώ σῃ σή με ρα: τὸν πα λιὸ δρό μο τῆς ἀ ναβι ώ σε ως τοῦ Βυ ζαν τί ου, ποὺ τὸν περ πά τη σε τυ φλά, ἀ νι στό ρη τα καὶ ἄ λο γα γιὰ ὀ γδόντα πε ρί που χρό νια, ἕ να δρό μο ποὺ στὴν πο λι τι κή του ἔκ δο ση (ὡς «Με γά λη Ἰ δέ α») ὡδή γη σε στὴ με γα λύ τε ρη συμ φο ρὰ τῆς πο λυ χι λι ε τοῦς Ἑλ λη νι κῆς Ἱστο ρί ας, δηλ. στὴν ὁρι στι κὴ ἐκρίζωση τοῦ προ αι ώ νιου «Ἑλ λη νι σμοῦ τῶν Δύο Ἠ πεί ρων καὶ τῶν Πέν τε Θαλασ σῶν», ἑ νὸς Ἑλ λη νι σμοῦ ποὺ οὔ τε οἱ πιὸ ἐ πι κίν δυ νοι κα τα κτη τές του, οἱ Ρω μαῖ οι, οἱ Βυ ζαν τι νοὶ καὶ οἱ Τοῦρ κοι, δὲν μπό ρε σαν νὰ ἐ ξα λεί ψουν. Ἡ τά ξη αὐ τή, ἡ πολ λὰ παθοῦ σα καὶ οὐ δὲν μα θοῦ σα, δὲν κα τα λα βαί νει ὅ τι δὲν μπο ρεῖ π.χ. ἕ να ὑ πουρ γεῖο Ἑλ ληνι κοῦ Πο λι τι σμοῦ νὰ λει τουρ γῇ ἀ συγ χρό νι στα καὶ συγκρουσιακὰ πρὸς ἕ να π.χ. ὑ πουργεῖ ο Ἑλ λη νι κῆς Ἐ ξω τε ρι κῆς Πο λι τι κῆς ἢ πρὸς ἕ να ὁ ποι ο δή πο τε ἄλ λο ἑλ λη νι κὸ ὑ πουργεῖ ο ἁρ μό διο γιὰ κά θε ἄλ λον το μέ α ἑλ λη νι κῆς πο λι τι κῆς – ἐκ παι δευ τι κῆς, ἀ μυν τι κῆς, ἀ να πτυ ξια κῆς... πο λι τι κῆς. Βε βαί ως σή με ρα ὁ βυ ζαν τι νίζων πο λι τι κο πο λι τι στι κὸς προσανατολισμός μας δὲν ἔ χει τὸ χον δρο ει δὲς καὶ ἐ πι κίν δυ νο πο λι τι κὸ πε ρι ε χό με νο τοῦ «Νὰ πά ρου με τὴν Πό λη καὶ τὴν Ἁ γιὰ Σο φιά», δι ό τι τώρα, ἂν μή τι ἄλ λο, οἱ πραγ μα τι κοὶ κυ βερ νῆ τες αὐ τῆς τῆς χώρας, ποὺ κρύ βον ται πί σω ἀ πὸ κάποια ἐγ χώ ρια πολιτικά σχήματα, δὲν ἐ πι τρέ πουν κά τι * Ἡ μαύ ρη προ πα γάν δα ἐ πὶ τοῦ προ κει μέ νου ἔ χει φθά σει στὰ ὅ ρια τοῦ κυ νι σμοῦ: Πρὶν ἀ πὸ 3 ἑ βδο μά δες ὁ ἀρ χι ε πί σκο πος ὠρ γά νω σε συ νέ δριο συ να δέλ φων του, ὅ που οἱ σύ νε δροι ἐμ φανί σθη καν ὡς ἐ κεῖ νοι ποὺ θὰ λύ σουν τό... δη μο γρα φι κὸ πρό βλη μα τῆς Ἑλ λά δος (ἐ κεῖ νοι δηλα δὴ ποὺ ἐκ χρι στι α νι κοῦ ζή λου μέ νουν ἄ γα μοι καὶ ἄ τε κνοι καὶ ταυ τό χρο να πα ρα σύ ρουν μὲ πλύ ση ἐγ κε φά λου χι λιά δες νέ ους ἕλ λη νες καὶ ἑλ λη νί δες ποὺ βρί σκον ται σὲ ὤ ρα γά μου καὶ τοὺς «στει ρώ νουν» μέ σα στὰ μο να στή ρια!).