ΔΑΥΛΟΣ/277, Φεβρουάριος 2005 18347 ριάδας τέσσαρας καὶ ὀκτακισχίλια ὀκτακόσια ἑξήκοντα τρία, ἐν οἷς ἡλίου μὲν ἐκλείψεις γενέσθαι τριακοσίας ἑβδομήκοντα τρεῖς, σελήνης δὲ ὀκτακοσίας τριάκοντα δύο...». Ὅπως καταλαβαίνετε ὅλοι, ὁ Διογένης ὁ Λαέρτιος ἀναφέρεται στὸ χρονικὸ διάστημα ποὺ μεσολαβεῖ ἀπὸ τὴν βασιλεία τοῦ πρώτου θεοῦ-βασιλέ- ως τῆς Αἰγύπτου Ἡφαίστου ἕως τὴν βασιλεία τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, τὸ ὁποῖο εἶναι 45.863 ἔτη, καὶ δὲν ἀναφέρεται στὸν κατακλυσμό. Μὲ ἐκτίμηση Ταξιάρχης Φάσσας Εὔβοια Παν-φοινικισμός: Ὅλα φοινικικὰ – καὶ ἡ Ἀτλαντίδα... Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Στὸν Τύπο ἐδημοσιεύθη προσφάτως (16-112004) εἴδηση, ὅτι ὑπὸ ὁμάδος Ἀμερικανῶν ἐρευνητῶν ἀνεκαλύφθη ἡ χαμένη Ἀτλαντίδα, βυθισμένη «μεταξὺ Κύπρου καὶ Συρίας». Ἡ ὑπόθεση μοιάζει νὰ δένῃ μὲ ἐκπομπὴ τῆς ΕΤ-1 (11-09-2004, ὥρα 17:55) μὲ θέμα τὰ μεγαλιθικὰ μνημεῖα τοῦ Στόουνχετζ τῆς Ὕστερης Νεολιθικῆς Περιόδου καὶ τῆς Πρώιμης Ἐποχῆς τοῦ Χαλκοῦ στὴ Βρεταννία, κατὰ τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίχθη ὅτι τὰ μνημεῖα αὐτὰ «τὰ κατασκεύασαν Φοίνικες, κάτοικοι τῆς χαμένης Ἀτλαντίδας». (Δὲν ἐλέχθη βέβαια ἐὰν οἱ Φοίνικες ἐδημιούργησαν παρόμοιες κατασκευὲς καὶ στὴν πατρίδα τους κ.λπ.). Βεβαίως ἡ ἐγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος-Λαροὺς-Μπριτάννικα» ἄλλα λέγει, ἀναφερόμενη στὴν ἐπεξεργασία τῶν λίθων: «οἱ ἐκλεπτύνσεις –τῶν λίθων– καταδεικνύουν ἐπιδράσεις ἀπὸ τὴν Μυκηναϊκὴ Ἑλλάδα καὶ τὴν Μινωικὴ Κρήτη» (τόμος 55, σελὶς 278). Ὁ Πλάτων στὸν «Τίμαιο» ἀναφέρει τὴν ὕπαρξη τῆς Ἀτλαντίδος καὶ τῶν Ἀτλάντων, τοὺς ὁποίους κατετρόπωσαν οἱ Ἀθηναῖοι πρὸ 10.000 ἐτῶν περίπου, ἀλλὰ οἱ φοινικιστὲς προφανέστατα μὲ τοὺς παραπάνω ἰσχυρισμοὺς θέλουν νὰ «ὑπερκεράσουν» τὸν Πλάτωνα. Γιὰ νὰ προλάβουν δὲ τίποτα «ἐθνικιστὲς ρατσιστές», οἱ ὁποῖοι δυνατὸν νὰ προσκομίσουν καμμιὰν ἄλλη ἀπόδειξη περὶ ἀρχαιοελληνικῶν ἐπιδράσεων ἐπὶ τῶν μεγαλιθικῶν μνημείων, προχωροῦν ἀκάθεκτοι στὸ ἴδιο φίλμ: «καὶ ὁ Ἀδὰμ Φοίνικας ὁπωσδήποτε ἦταν, ἐὰν ὄχι καὶ ὁ Γιαχβὲ» (!!!). Μὴν μοῦ πῆτε ὅτι οἱ φοινικιστὲς δὲν ἔχουν τὸ Θεό τους! Μετὰ τιμῆς Γεώργιος Β. Φάκος Ταξίαρχος ἐ.ἀ. Ἰουλιανός: Βελτίωση τῆς ζωῆς ἀντὶ «ἀναστάσεως νεκρῶν» Κύριε διευθυντά, Σᾶς στέλνω αὐτὴ τὴν ἐπιστολή, γιὰ νὰ σᾶς συγχαρῶ καὶ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω γιὰ τὸ ἐκδοτικό σας ἔργο. Θεωρῶ τὸ περιοδικό σας ἕνα ἀπὸ τὰ καλύτερα ποὺ κυκλοφοροῦν. Πρόσφατα διάβασα τὸ βιβλίο τοῦ συνεργάτη σας κ. Ἀλεξάνδρου Μήτσιου μὲ τίτλο «Ἰουλιανοῦ Ἱερὴ Σοφία» καὶ ἐνθουσιάστηκα. Ὁ Ἰουλιανὸς δὲν ἦταν «ὁ ἀποστάτης, ποὺ πολέμησε τὸν Χριστιανισμὸ προσπαθώντας νὰ ἀναστήσῃ τὰ ἀρχαῖα εἴδωλα», ὅπως μᾶς διδάσκουν στὰ σχολεῖα, ἀλλὰ ἕνας λαμπρὸς ἡγέτης, ποὺ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἐπίλυση τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων τοῦ λαοῦ του καὶ γιὰ νὰ ἐπιφέρῃ πραγματικὴ ἀνεξι- ναι πρόδηλος, δὲν κρύπτεται πλέον. Ὅταν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ὑπῆρχαν γυναῖκες ἱέρειες, φιλόσοφοι, ἀθλήτριες, μὲ δικαίωμα ψήφου ὅπως οἱ ἄνδρες, σήμερα ὁ ἰσλαμισμὸς προβλέπει θανάτωση διὰ λιθοβολισμοῦ σὲ γυναῖκες ἀνύπανδρες ποὺ μένουν ἔγκυοι.  Τὸ καλύτερο ποὺ ἔχει νὰ κάνῃ ἡ ἀνθρωπότητα, ἂν θέλῃ νὰ ἑνωθῇ σὲ μία παγκόσμια, εἰρηνικὴ ὁμάδα, εἶναι νὰ περιορίσῃ τὶς ἑβραιογενεῖς, τρεῖς τὸν ἀριθμόν, μονοθεϊστικὲς θρησκεῖες. Εἰ δυνατόν, νὰ τὶς ἐξαλείψῃ. Μέχρι τότε, ἄν σᾶς πιάσῃ βροχὴ στὸ δρόμο, μὴν τρέξετε στὸ πρῶτο ὑπόστεγο ποὺ θὰ βρῆτε μπροστά σας, εἰδικὰ ἂν συνοδεύετε κάποια κυρία μὲ σύγχρονη ἔνδυση. Μπορεῖ νὰ δῆτε ξαφνικὰ κάποιον ἰμάμη – κατάλοιπο τοῦ Μεσαίωνα, ἀκολουθούμενο ἀπὸ ὁμοθρήσκους του, ἢ καὶ κάποιον Ἁγιορείτη φρουρὸ τοῦ «ἀβάτου», νὰ ὁρμᾶνε ἐναντίον σας μὲ κραυγές, γροθιές, λακτίσματα καὶ τὰ ρέστα, διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ λόγου «τοῦ μόνου ὑπαρκτοῦ ζῶντος Θεοῦ». Μετὰ τιμῆς Γεώργιος Ι. Σαρρῆς Σκάλα Λακωνίας