ΔΑΥΛΟΣ/277, Φεβρουάριος 2005 18347 ριάδας τέσσαρας καὶ ὀκτακισχίλια ὀκτακόσια ἑ- ξήκοντα τρία, ἐν οἷς ἡλίου μὲν ἐκλείψεις γενέσθαι τριακοσίας ἑβδομήκοντα τρεῖς, σελήνης δὲ ὀκτα- κοσίας τριάκοντα δύο...». Ὅπως καταλαβαίνετε ὅλοι, ὁ Διογένης ὁ Λαέρ- τιος ἀναφέρεται στὸ χρονικὸ διάστημα ποὺ μεσο- λαβεῖ ἀπὸ τὴν βασιλεία τοῦ πρώτου θεοῦ-βασιλέ- ως τῆς Αἰγύπτου Ἡφαίστου ἕως τὴν βασιλεία τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, τὸ ὁποῖο εἶναι 45.863 ἔτη, καὶ δὲν ἀναφέρεται στὸν κατακλυσμό. Μὲ ἐκτίμηση Ταξιάρχης Φάσσας Εὔβοια Παν-φοινικισμός: Ὅλα φοινικικὰ – καὶ ἡ Ἀτλαντίδα... Μινωικὴ Κρήτη» (τόμος 55, σελὶς 278). Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Στὸν Τύπο ἐδημοσιεύθη προσφάτως (16-11- 2004) εἴδηση, ὅτι ὑπὸ ὁμάδος Ἀμερικανῶν ἐρευ- νητῶν ἀνεκαλύφθη ἡ χαμένη Ἀτλαντίδα, βυθισμέ- νη «μεταξὺ Κύπρου καὶ Συρίας». Ἡ ὑπόθεση μοιά- ζει νὰ δένῃ μὲ ἐκπομπὴ τῆς ΕΤ-1 (11-09-2004, ὥρα 17:55) μὲ θέμα τὰ μεγαλιθικὰ μνημεῖα τοῦ Στόουν- χετζ τῆς Ὕστερης Νεολιθικῆς Περιόδου καὶ τῆς Πρώιμης Ἐποχῆς τοῦ Χαλκοῦ στὴ Βρεταννία, κα- τὰ τὴν ὁποίαν ὑπεστηρίχθη ὅτι τὰ μνημεῖα αὐτὰ «τὰ κατασκεύασαν Φοίνικες, κάτοικοι τῆς χαμέ- νης Ἀτλαντίδας». (Δὲν ἐλέχθη βέβαια ἐὰν οἱ Φοί- νικες ἐδημιούργησαν παρόμοιες κατασκευὲς καὶ στὴν πατρίδα τους κ.λπ.). Βεβαίως ἡ ἐγκυκλοπαί- δεια «Πάπυρος-Λαροὺς-Μπριτάννικα» ἄλλα λέ- γει, ἀναφερόμενη στὴν ἐπεξεργασία τῶν λίθων: «οἱ ἐκλεπτύνσεις –τῶν λίθων– καταδεικνύουν ἐ- πιδράσεις ἀπὸ τὴν Μυκηναϊκὴ Ἑλλάδα καὶ τὴν Ὁ Πλάτων στὸν «Τίμαιο» ἀναφέρει τὴν ὕπαρ- ξη τῆς Ἀτλαντίδος καὶ τῶν Ἀτλάντων, τοὺς ὁποί- ους κατετρόπωσαν οἱ Ἀθηναῖοι πρὸ 10.000 ἐτῶν περίπου, ἀλλὰ οἱ φοινικιστὲς προφανέστατα μὲ τοὺς παραπάνω ἰσχυρισμοὺς θέλουν νὰ «ὑπερκε- ράσουν» τὸν Πλάτωνα. Γιὰ νὰ προλάβουν δὲ τίπο- τα «ἐθνικιστὲς ρατσιστές», οἱ ὁποῖοι δυνατὸν νὰ προσκομίσουν καμμιὰν ἄλλη ἀπόδειξη περὶ ἀρχαι- οελληνικῶν ἐπιδράσεων ἐπὶ τῶν μεγαλιθικῶν μνη- μείων, προχωροῦν ἀκάθεκτοι στὸ ἴδιο φίλμ: «καὶ ὁ Ἀδὰμ Φοίνικας ὁπωσδήποτε ἦταν, ἐὰν ὄχι καὶ ὁ Γιαχβὲ» (!!!). Μὴν μοῦ πῆτε ὅτι οἱ φοινικιστὲς δὲν ἔχουν τὸ Θεό τους! Μετὰ τιμῆς Γεώργιος Β. Φάκος Ταξίαρχος ἐ.ἀ. Ἰουλιανός: Βελτίωση τῆς ζωῆς ἀντὶ «ἀναστάσεως νεκρῶν» Κύριε διευθυντά, Σᾶς στέλνω αὐτὴ τὴν ἐπιστολή, γιὰ νὰ σᾶς συγ- χαρῶ καὶ νὰ σᾶς εὐχαριστήσω γιὰ τὸ ἐκδοτικό σας ἔργο. Θεωρῶ τὸ περιοδικό σας ἕνα ἀπὸ τὰ κα- λύτερα ποὺ κυκλοφοροῦν. Πρόσφατα διάβασα τὸ βιβλίο τοῦ συνεργάτη σας κ. Ἀλεξάνδρου Μήτσιου μὲ τίτλο «Ἰουλιανοῦ Ἱερὴ Σοφία» καὶ ἐνθουσιάστηκα. Ὁ Ἰουλιανὸς δὲν ἦταν «ὁ ἀποστάτης, ποὺ πολέμησε τὸν Χρι- στιανισμὸ προσπαθώντας νὰ ἀναστήσῃ τὰ ἀρ- χαῖα εἴδωλα», ὅπως μᾶς διδάσκουν στὰ σχολεῖα, ἀλλὰ ἕνας λαμπρὸς ἡγέτης, ποὺ ἀγωνίστηκε γιὰ τὴν ἐπίλυση τῶν κοινωνικῶν προβλημάτων τοῦ λαοῦ του καὶ γιὰ νὰ ἐπιφέρῃ πραγματικὴ ἀνεξι- ναι πρόδηλος, δὲν κρύπτεται πλέον. Ὅταν στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα ὑπῆρχαν γυναῖκες ἱέρειες, φιλόσοφοι, ἀθλήτριες, μὲ δικαίωμα ψήφου ὅπως οἱ ἄνδρες, σήμερα ὁ ἰσλαμισμὸς προβλέπει θανάτωση διὰ λιθοβολισμοῦ σὲ γυναῖκες ἀνύπανδρες ποὺ μένουν ἔγκυοι.  Τὸ καλύτερο ποὺ ἔχει νὰ κάνῃ ἡ ἀνθρωπότητα, ἂν θέλῃ νὰ ἑνωθῇ σὲ μία παγκόσμια, εἰρηνικὴ ὁμάδα, εἶναι νὰ περιορίσῃ τὶς ἑβραιογενεῖς, τρεῖς τὸν ἀριθμόν, μονοθεϊστικὲς θρη- σκεῖες. Εἰ δυνατόν, νὰ τὶς ἐξαλείψῃ. Μέχρι τότε, ἄν σᾶς πιάσῃ βροχὴ στὸ δρόμο, μὴν τρέξετε στὸ πρῶτο ὑπόστεγο ποὺ θὰ βρῆ- τε μπροστά σας, εἰδικὰ ἂν συνοδεύετε κάποια κυρία μὲ σύγχρονη ἔνδυση. Μπορεῖ νὰ δῆ- τε ξαφνικὰ κάποιον ἰμάμη – κατάλοιπο τοῦ Μεσαίωνα, ἀκολουθούμενο ἀπὸ ὁμοθρήσκους του, ἢ καὶ κάποιον Ἁγιορείτη φρουρὸ τοῦ «ἀβάτου», νὰ ὁρμᾶνε ἐναντίον σας μὲ κραυγές, γροθιές, λακτίσματα καὶ τὰ ρέστα, διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ λόγου «τοῦ μόνου ὑπαρκτοῦ ζῶντος Θεοῦ». Μετὰ τιμῆς Γεώργιος Ι. Σαρρῆς Σκάλα Λακωνίας