ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
277ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2005
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Τα ιδεολογήματα και οι σημερινοί καθηγητές της ιστορίας — ΓΡΗΓΟΡΕΑΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ
- «Ειδική Επιτροπή Μελέτης Αρχαιολατρίας»! — ΜΙΧΑΛΗΣ, Γ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
18348
ΔΑΥΛΟΣ/277, Φεβρουάριος 2005
θρησκεία, ὥστε νὰ δώσῃ τέλος στὶς θρησκευτικὲς
διαμάχες τῆς ἐποχῆς του. Στὰ ἔργα του «συμπυ-
κνώνει» τὴν Ἑλληνικὴ Σκέψη. Οἱ ἠθικὲς συμβου-
λὲς τοῦ Ἰουλιανοῦ δὲν ἀνταποκρίνονται σὲ «προσ-
δοκίες γιὰ ἀναστάσεις νεκρῶν καὶ ζωὲς τοῦ μέλ-
λοντος», ἀλλὰ μιλᾶνε γιὰ τὴν βελτίωση τῆς παρού-
σας ζωῆς καὶ τὴν συμφιλίωση μὲ τὸν ἑαυτό μας
καὶ τὴν φύση μας. Ἡ ἔλλειψη αὐτῆς τῆς συμφιλίω-
σης εἶναι, κατὰ τοὺς σύγχρονους ψυχολόγους, τὸ
κύριο αἴτιο τῶν ψυχικῶν διαταραχῶν.
Εἶναι σπουδαῖο, ποὺ τὸ βιβλίο περὶ τῆς «Ἰουλια-
νοῦ Ἱερῆς Σοφίας» προλογίζουν ὁ σπουδαῖος μου-
σικοσυνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος καὶ ὁ βου-
λευτὴς Θεσσαλονίκης καὶ καθηγητὴς ἀρχαιολογί-
ας στὸ ΑΠΘ Γιῶργος Χουρμουζιάδης. Ἐπίσης εἶ-
ναι σημαντικό, ποὺ τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι ἀφιερω-
μένο στὴν μνήμη τοῦ Carlo Juliani, πού, ὅπως ὅλοι
θυμόμαστε, δολοφονήθηκε πρὸ τριετίας στὴν Γέ-
νοβα λόγῳ τῆς ἀντιεξουσιαστικῆς του δράσης.
Μὲ ἐκτίμηση,
Σπυρίδων Τσάρος
Θεσσαλονίκη
Τὰ ἰδεολογήματα καὶ οἱ σημερινοὶ καθηγητὲς τῆς ἱστορίας
Κύριε διευθυντά,
Σὲ πρόσφατη συνέντευξή της ἡ κ. Ἀρβελέρ,
πού, ὡς γνωστόν, εἶναι καθηγήτρια στὸ περίφη-
μο πανεπιστήμιο τῆς Σορβόννης, στὸ Παρίσι, μί-
λησε γιὰ τὸν «πολιτισμὸ τοῦ Βυζαντίου» (ποιόν
πολιτισμό;) ἀποφεύγοντας νὰ ἀναφέρῃ τὴν κατα-
στροφὴ τοῦ Πολιτισμοῦ ἀπὸ τὸ Βυζάντιο. Ἡ ἔν-
τεχνη αὐτὴ ὑπεκφυγὴ ὡς πρὸς τὴν ἱστορικὴ ἀλή-
θεια, ἡ ὁποία βαραίνει αἰωνίως τὰ ἀπολιθώματα
τῆς βυζαντινῆς θεοκρατίας, ἐπανελήφθη, ὅταν ὁ
παρουσιαστὴς τῆς ἐκπομπῆς ρώτησε τὴν κ. Ἀρβε-
λὲρ γιὰ τὴν σχέση τῆς θεοκρατίας τοῦ Βυζαντίου
μὲ τὸ τότε ἑλληνικὸ στοιχεῖο καὶ ἡ ἀπάντηση ἦ-
ταν ἀόριστη καὶ ἐκτὸς πάσης ἀλήθειας.
Τί νὰ κάνῃ ἡ καθηγήτρια, ὅταν βλέπῃ στὶς ἐκ-
κλησίες τοὺς ἐκπροσώπους τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας
νὰ φιλοῦν εἰκόνες καὶ νὰ ἀνάβουν κεράκια σταυ-
ροκοπούμενοι; Εἶναι ἑπόμενο νὰ πιστεύῃ ὅτι τὸ
συμφέρον της εἶναι νὰ ἀποφύγῃ τὴν δυσαρέσκεια
τοῦ ἱερατείου προδίδοντας τὴν ἐπιστήμη καὶ τὴν
ἀλήθεια. Οἱ πολιτικοί μας ἔχουν τοὐλάχιστον ἕνα
«ἐλαφρυντικό»: προσποιοῦνται τὸν εὐσεβῆ χρι-
στιανό, γιὰ νὰ ἀποφύγουν τὸ πολιτικὸ κόστος. Ἡ
κ. Ἀρβελὲρ ὅμως γιατί πέφτει τόσο χαμηλά; Νὰ
μᾶς τὸ δηλώσῃ καθαρά: ὡς καθηγήτρια ἱστορίας
μπορεῖ νὰ εἶναι ταυτόχρονα ὑπηρέτρια προσωπι-
κῶν της καὶ ἰδεολογικῶν σκοπιμοτήτων;
Μετὰ τιμῆς
Γιάννης Γρηγορέας
Πειραιᾶς
«Εἰδικὴ Ἐπιτροπὴ Μελέτης Ἀρχαιολατρίας»!
Κύριε διευθυντά,
Τὸ φυλλάδιο ποὺ σᾶς συνάπτω περιέχει τὴν ἐ-
πίσημη θέση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὡς πρὸς
τὴν Ἀρχαία Θρησκεία, τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ
καθὼς καὶ τὴν προσπάθεια πνευματικῆς ἀφυπνίσε-
ως τῶν Ἑλλήνων καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἱστο-
ρικῆς ἀλήθειας, ποὺ συντελοῦνται τὰ 23 τελευταῖα
χρόνια μὲ πρωτοπόρο τῆς προσπάθειας αὐτῆς τὸ
περιοδικό σας. Ὁ πλήρης τίτλος τοῦ φυλλαδίου εἶ-
ναι «Ἡ προσπάθεια ἀναβιώσεως τῆς εἰδωλολα-
τρίας», ἐπίσημος ἐκδότης εἶναι ἡ «Εἰδικὴ Ἐπιτρο-
πὴ Μελέτης Ἀρχαιολατρίας-Νεοειδωλολατρίας»
καὶ ἡ ἔκδοση ἔγινε «Ἐκ τοῦ Τυπογραφείου τῆς Ἀ-
ποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλά-
δος», ὅπως ρητῶς ἀναγράφεται στὸ φυλλάδιο. Τίτ-
λοι τῶν κεφαλαίων τοῦ φυλλαδίου εἶναι: «Ὁ ἑλλη-
νικὸς νεοπαγανισμός», «Ἡ ποιμαντική τῆς Ἐκκλη-
σίας μας ἀπέναντι στὴ νεοειδωλολατρία», «Σχέση
νεοειδωλολατρίας καὶ Νέας Ἐποχῆς» κ.ἄ., ποὺ ἀ-
πὸ μόνοι τους βοοῦν γιὰ τὸ μῖσος τῆς Ὀρθοδοξί-
ας κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἀδί-
στακτη κατασυκοφάντηση τοῦ μεγαλύτερου πολι-
τισμοῦ ποὺ ἀνέδειξε ἡ ἀνθρωπότητα. Πρόκειται
γιὰ θλιβερὸ μνημεῖο μισαλλοδοξίας καὶ συνειδη-
τοῦ ἱστορικοῦ ψεύδους. Ἐπιλεκτικὴ χρήση ἀρχαί-
ων πηγῶν καὶ ἐκμετάλλευση τῆς ἱστορικῆς ἄγνοι-
ας τῶν ἀδαῶν πιστῶν ἀποτελοῦν τὴν βάση σύντα-
ξης τοῦ φυλλαδίου.
Προφανῶς ὅσα ἀναφέρουν ἀποτελοῦν τὰ ἐπίση-
μα ἐπιχειρήματά τους ἔναντι τῶν ἱστορικῶν γεγο-
νότων, τοῦ καθαροῦ Ἑλληνικοῦ Λόγου καὶ τῆς ἀ-
φύπνισης τῆς συνείδησης καὶ τῆς ψυχῆς τῶν Ἑλλή-
νων. Πραγματικὰ εἶναι τόσο εὐτελῆ, ποὺ καθίσταν-
ται ἀνάξια λόγου. Τὸ μόνο ποὺ θὰ μποροῦσε κα-
νεὶς νὰ πῇ εἶναι: Πῶς οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ μὲ τόσο μῖ-
σος κατὰ παντὸς Ἑλληνικοῦ στεγάζονται κάτω ἀ-
πὸ τὸν λογότυπο «Ἐκκλησία... τῆς Ἑλλάδος»;
Καλὴ δύναμη στὸν ἀγῶνα σας.
Μὲ τιμὴ
Μιχάλης Γ.
Παγκράτι