᾽Ανδρέα Κάλόου ᾿Αρετή Μ όσα στὸν κόσµο τῶν μικρῶν ἀτό- μων τῆς Λογοκρατίας καὶ τοῦ πλήθους τῶν µέτριων διανοούµενων της Νόας Ἑλλάδας. γιγάντια προ- θάλλει ἡ ἡρωϊκὴ μορφὴ τοῦ ἰδεαλι- στῆ Κάλθου,(1) ποὺ ἔμεινε ἀδιάφο- ρος γιὰ τὴ δόξα τῶν καρριεριστῶν τοῦ Πνεύματος καὶ τῆς Τέχνης καὶ τὰ πλούτη τῶν κοινῶν ἀνθρώπων καὶ «στρατεύθηκε» στὴν ὑπηρεσία τῶν αἰώνιου κύρους ἰδεῶν τῆς ἑλληνικό- τητας. Ὁ ποιητὴς ἔγραψε τὶς ὠδές του μὲ ἀποκλειστικὸ σκοπὸ νὰ ὑπη- ρ2τήση τὴν ἑλληνικὴ -- ἄρα οἰκουμε- νικὴ -- ἰδεολογία του, τὶς ἑλληνίδες ἰδόες καὶ τὴν ἀρετή, σὰν ἀνώτατα ἰδανικὰ γιὰ τὸν κόσµο τοῦ Μέλλον- τος. Σὰν ἄλλος Τυρταῖος θεωρεῖ χρέ- ος του νὰ ἀφυπνίση καὶ νὰ κατευ- θύνη τοὺς ἰδεολογικὰ Ἕλληνες ὅλου τοῦ κόσμου: ἐναντίον τῆς τυραννικῆς Λογοκραπίας, νὰ τοὺς ἐμψυχώση καὶ νὰ τοὺς καταστήση ἀπελεύθερους ἡ- θικοπνευµατικά. καὶ ἐραστὲς τοῦ δί- καιου, της δόξας καὶ τῆς ἀρετῆς Σὰν ἐλεύθερος ἄνθρωπος, ἀπαλ- λαγμένος ἀπὸ πάθη καὶ ἐξουσιαστι- κὲς σκοπιμότητες, ἀντιυφελιμιστὴς καὶ ὑπερήφανος, ἀρνεῖται νὰ ἐνταχθη σὲ ὁποιοδήποτε σχῆμα τῆς Λογοκρα- τίας, ἀδιαφορεῖ γιὰ τὶς καπασκευα- σµένες θεωρίες τῶν ταξικῶν ἀγώ- νων καὶ τῶν κοινωνικῶν ἐξελίξεων καὶ μένει παντελῶς ἁγνὸς καὶ ἀνεπη- ρύαστος ἀπὸ τὸ κουλτουωριάρικα κυ- κλώματα τῆς τότε ιΞὑρωπαϊκης αἱ- σθητικῆς. Σὰν "Ελληνιας ἰδεαλιστής, λάτρης τῆς ἀνοδικῆς διαλεκτικῆς τοῦ [Πλά- τωνα, ἀνεθαίνει ἀσταμάτητα τὴν κλί- µακα τῶν ἀξιῶν, κατακτᾶ νοητὰ τὴν ---Τοῦ Σ. ΠΑΝΑΓΟΥ ἑλληνικότητα, ἀγχιδατεῖ μὲ τὶς ἑλλη- Μίδες ἰδέες καὶ ἀποθαίνει ἐκφραστὴς καὶ ὑμνητὴς τῶν «καθαρῶν ἰδεῶν» καὶ µόνο. Τολμηρότατα ὁ ποιητὴς καταπατεῖ τὰ ψεύτικα σκήπτρα τῶν τυράννων, χλευάζει τὴν ἄθλια διπλωματία καὶ γελοιοποιεῖ τοὺς ἀνάξιους πολιτικοὺς τῆς Λογοκρατίας -- ἐπαῖτες ἐξουσί- ας καὶ χιειροκροτηµάτων. Μέ ἑλληνικὴ περηφάνεια ἀποποι- εἴται τὴν ἄχρωμη ζωὴ τῆς δουλο- Φφροσύνης καὶ καταδικάζει τὴν «εἰ- ρήνη τοῦ τάφου», ἐξοικειούμενος μὲ (4) «Πραγματικά, ὁ Κάλθος εἴναι ὁ πρῶτος νθοέλληνας ποιητὴς ποὺ ἔχει συνείδηση θαλασσινἠ {...), συνείδηση ποὺ τὸν ταποθετεῖ ἀπὸ τὴ μιὰ ατὸ κένπρο τῆς ἑλλη- νίκης ιπραγµστικότητας, καὶ ὁπὸ τὴν ἄλλη ατὸ κόντρο τῆς ἐπαφῆς τῶν σηµε- ρινῶν Ελλήνων ποιητῶν μὲ τοὺς εὐρωπαίους ᾿Ελότης, 101). ὁμοϊδεάτες τους» (Οδυσσέας