Ἀπὸ τὸν Τήλεφο στὸν Χάνεμαν πάρχει σήμερα στὸν πολὺ κόσμο ἀλλὰ καὶ στοὺς ἐπιστημονικοὺς κύκλους φανερὴ ἄγνοια γιὰ τὸ τί εἶναι ἡ ὁμοιοπαθητική. Ἀρκετοὶ τὴν θεωροῦν ἀπόκρυφη ἢ μαγικὴ τέχνη καὶ ἄλλοι αὐθυποβολὴ καὶ κομπογιαννιτισμό. Κάποιοι ὀλίγοι ὅμως, ποὺ τὴν γνωρίζουν ἀπὸ προσωπικὴ ἐμπειρία, εἶναι θερμοὶ ὑπέρμαχοί της. Τί εἶναι τελικὰ ἡ ὁμοιοπα- θητική; Ἡ λέξις ὁμοιοπαθητικὴ δημιουργήθηκε ἀ πὸ τὸν Γερμανὸ Χάνεμαν κατὰ τὸν 18ο αἰ- ῶνα καὶ εἶναι ἑλληνική, ἐτυμολογικὰ εἶναι σύνθετο τῶν λέξεων «ὅμοιος» + «πάθος», ὅ- που πάθος = ψυχικὴ νόσος, διαταραχή. Μία παρόμοια λέξις, ἡ «ὁμοιοπάθεια», ὑπάρχει καταγεγραμμένη 242 φορὲς στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείμενα σὲ διαφόρους συγγραφεῖς καὶ σημαίνει «τὴν κατάστασι τοῦ νὰ ἔχῃς τὰ αὐτὰ πάθη μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους» («Λε- ξικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης» τοῦ Σκαρλάτου Δ. Βυζαντίου). Ἡ ὁμοιοπαθητικὴ τέχνη εἶναι ἕνα παγκοσμίως ἀναγνωρισμένο ὁλιστικὸ ἰατρικὸ σύστημα, ποὺ ἑστιάζεται στὴν θεραπεία τῶν ἀσθενῶν ἀνθρώπων καὶ ὄχι στὶς ἀσθένειές τους καὶ τὰ συμπτώματά τους. Πρόκειται γιὰ μία ἐπιστημονικὴ θεραπευτικὴ μέθοδο, ποὺ ἔρχεται ἀπ’ τὸ ἀπώτατο ἑλλη- νικὸ παρελθόν, ἡ ὁποία θερα πεύει τὴν συνολικὴ καὶ ὑποβαθμισμένη ὑγεία ἐνισχύοντας τὸ ἀνοσοποιητικὸ σύστημα καὶ τὶς φυσικὲς αὐτοθεραπευτικὲς ἱκανότητες τοῦ ἀνθρώπου μὲ ἀδιόρατη ἀλλὰ πολὺ ἰσχυρὴ δράση. Προσφέρει γνήσιες καὶ ἀποτελεσματικὲς θεραπεῖες χωρὶς καθόλου παρενέργειες καὶ εἶναι κατάλληλη γιὰ ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς παθήσεις. Ὅπως κάθε ἐπιστήμη βασίζε- ται σὲ ἀρχὲς καὶ νόμους. Βασικός της νόμος εἶναι ὁ νόμος τῶν ὁμοίων, αὐτὸς ποὺ κα- θιέρωσε ὁ Ἱπ ποκράτης: «Ὅμοια ὁμοίοις εἰσὶν ἰάματα», ποὺ ἀργότερα μεταφράσθη- κε στὴν λατινικὴ γλῶσσα ὡς «Similia simibilus curantur», δηλαδή: «Τὰ ὅμοια θερα- πεύονται μὲ τὰ ὅμοια». «Φύ σις κρύπτεσθαι φιλεῖ», δηλαδὴ «στὴν φύση ἀρέσει νὰ κρύβεται», μᾶς λέγει ὁ Ἡρά- κλειτος. Κατὰ τὴν σύγχρονη κβαντικὴ φυσικὴ ὁ συμπαντικὸς χῶρος εἶναι ἕνας ἀπέραν- τος ὠκεανὸς ἐνεργείας συμπαγὴς καὶ ἑνιαῖος. Τὰ πάντα πλέουν μέσα σ’ αὐτὸν τὸν ὠκε-