ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

277ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2005

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18375 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
36 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η συκοφαντία του Κλήμεντος: Αφροδίσιος ην η χάρις ?Η ταύτιση έρωτα-ζωής-θανάτου στην αρχαία Διονυσιακή λατρεία. — ΚΑΡΜΙΡΑΝΤΖΟΣ, ΚΩΣΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 18375 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 277

Κείμενο φύλλου

Ἡ τ α ύ τ ι σ η ἔ ρ ω τ α - ζω ῆ ς - θ α νά τ ο υ σ τ ὴν ἀ ρχα ί α Δ ι ον υ σ ι α κ ὴ λ α τ ρ ε ί α ρό σφα τα σὲ μί α συ ζή τη σή μας ὁ δι ευ θυν τὴς τοῦ «Δ» κ. Δ. Λάμ πρου μοῦ ὑ πεν θύ μι σε τὸ σχε τι κὸ μὲ τὶς πομ πὲς λό γιο ν (=ἀ πό σπα σμα) τοῦ Ἡ ρά κλει του καὶ μοῦ ἐ ξέ φρα σε τὴ γνώ μη, ὅ τι ἡ ἀ νά λυ σή του χρῄ ζει ἰ δι αί τε ρης προ σο χῆς, ὅ πως ὅ λα τὰ ἀ πο σπά σμα τα (126) τοῦ «Σκοτει νοῦ». [Εἶ ναι λοι πὸν τό σο σκο τει νός, ἢ ἐ μεῖς σκο τει νι ά σα με τό σο καὶ τὸν θε ω ροῦ με ἀ κα τα νό η το; Ἢ δί νου με δι ά φο ρες ἐ ξη γή σεις μέ σα ἀ πὸ τὴν θο λού ρα τοῦ δι α μορ φω μέ νου νοῦ μας ἀ πὸ τὶς θρη σκεῖ ες τῆς ἐ ρή μου ποὺ ἐ ρη μώ νουν;] ΤΟ ΛΟΓΙΟΝ. Τὸ ἐ πί μα χο εἶ ναι τὸ ὑπ. ἀ ριθμ. 15: «εἰ μὴ γὰρ Δι ο νύ σῳ πομ πὴν ἐ ποιοῦν το καὶ ὕ μνε ον ᾆ σμα αἰ δοί οι σιν, ἀ ναι δέ στα τα εἲρ γα στ’ ἄν· ωὐ τὸς δὲ Ἅι δης καὶ Διό νυ σος, ὅτεῳ μαί νον ται καὶ λη να ΐ ζου σιν». Με τα γρά φω: «Για τί ἂν δὲν τὴν ἔ κα ναν τὴν πομ πὴ καὶ τοὺς ὕ μνους τῶν γεν νη τι κῶν ὀρ γά νων γιὰ χά ρη τοῦ Δι ο νύ σου, θὰ ἔ πρατ ταν τὰ πιὸ ξε δι άν τρο πα πράγ μα τα... Ὁ ἴ διος εἶ ναι ὁ Ἅ δης καὶ ὁ Δι ό νυ σος, γιὰ τὸν ὁποῖο (Διόνυσο) μαί νον ται καὶ πα ρα λη ροῦν». Πρὶν προ σπα θή σου με νὰ ἀν τι λη φθοῦ με τί θέ λει νὰ μᾶς πῇ ὁ Ἡ ρά κλει τος (Ἡ.), ἂς ξε δι α λύ νου με με ρι κὰ ζητή μα τα: Ποι ός τὰ δι έ σω σε ἀ πὸ τὴν ἀ φά νεια, γιὰ ποι ό λό γο, τί ἀ πέ μει νε ἀ πὸ τὸ «Πε ρὶ φύ σιος», τὸ μο να δι κὸ ἔρ γο τοῦ Ἡ. Ὁ δι α σώ σας-σω τὴρ τοῦ ἀ πο σπ. 15 (κα τὰ DielsKranz)1 εἶ ναι ὁ Κλή μης ὁ Ἀ λε ξαν δρεύς, ὁ μέ γι στος ἀ πολο γη τὴς τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ (150-220 μ.Χ.). Ὅ πως καὶ ἄλ λοι πο λέ μιοι τοῦ ἑλ λη νι κοῦ ἤ θους/τρό που φαί νε ται ὅ τι εἶ χε ἕ να πλῆ ρες ἀν τί γρα φο τοῦ καὶ τό τε δυ σεύ ρετου βι βλί ου τοῦ Ἡ. Ἔ τσι ἐ πέ λε ξε τὸ λό γιον τοῦ το, γιὰ Φωτ. 1. Ὁ Δι ό νυ σος μὲ τὸ ἄλ λο νὰ στη ρί ξῃ μὲ ἐ πι χει ρή μα τα τὴν πο λε μι κή του, ὅ πως του ἐ γώ, τὸ παι δὶ Ἴ ακ χος. Τὸ συ νή θι ζαν τό τε ὅ λοι οἱ χρι στια νοὶ συγ γρα φεῖς. Εἰ δι κὰ γῆ ρας-μά σκα κα λύ πτει τὴν αἰ ώὁ Κλή μης τὸ χρη σι μο ποί η σε στὸ ἔρ γο του (τε ρά στιο) νια νε ό τη τα.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →