Ἡ συμπαντικὴ διάσταση τοῦ «καλλίστου ἐν θεοῖσιν» ᾶλ λον ἀ πο στρο φὴ κι ἀ πέ χθεια προ κα λεῖ σὲ πολ λοὺς ἀν θρώ πους τῆς ἐ πο χῆς μας ὁ ἀγ κυ λω τὸς σταυ ρός· κι αὐ τό, για τί ἔ χει συν δε θῆ μὲ τοὺς Να ζὶ καὶ τὰ ἐγ κλή μα τα ποὺ αὐ τοὶ δι έ πρα ξαν κα τὰ τὸν Β΄ Παγ κό σμιο Πό λε μο. Πα λι ό τε ρα ὅ μως καὶ γιὰ πολ λὲς χι λι ε τί ες ὁ ἀγκυ λω τὸς σταυ ρὸς ἀ πο τε λοῦ σε ἱ ε ρὸ σύμ βο λο πολ λῶν πο λι τι σμῶν καὶ θε ω ροῦνταν παγ κο σμί ως τὸ σύμ βο λο τῆς κα λο τυ χί ας κι εὐ η με ρί ας καὶ πρὸ πάν των τὸ σύμ βο λο τοῦ Ἔ ρω τα. Ὁ ἀγ κυ λω τὸς σταυ ρὸς εἶ ναι ὄ χι μό νο γη γε νὴς στὴν Ἑλ λά δα ἀ πὸ ἀρ χαι ό τα τες ἐ ποχές, ἀλ λὰ ἔ χει ἐ ξα πλω θῆ σ' ὅ λη τὴ Γῆ· αὐ τὸ τὸ μαρ τυ ροῦν τὰ ἀ να ρίθ μη τα σχε τι κὰ εὑ ρή μα τα τῶν ἀ να σκα φῶν παγ κο σμί ως. Χι λιά δες ἐξ αὐ τῶν ἔ χουν βρε θῆ σ' ὅ λη τὴν Ï ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ-ΕΡΩΣ-ΦΑΝΗΣ Πλά των λέ ει ὅ τι ἄρ χι σαν κά ποι α στιγ μὴ σι γὰ-σι γὰ νὰ πα ρουσι ά ζων ται μέ σα στὸ ἀ τά κτως κι νού με νο πᾶν τὰ πρῶ τα ἴ χνη ἀ πὸ τὰ χη μι κὰ στοι χεῖ α ποὺ ἔ μελ λε νὰ δη μι ουρ γη θοῦν: «Ὅ σο πιὸ ἀ νό μοι α ἦ ταν τὰ στοι χεῖ α με τα ξύ τους, τό σο πιὸ μα κριὰ ἐ κρα τοῦν το. Τὰ ὅ μοι α συ νω θοῦν ταν μα ζὶ μὲ τὰ πα ρό μοι α, ἔ τσι ὥ στε τὰ στοι χεῖ α ἄρ χι ζαν νὰ κα τα λαμ βά νουν δι α φο ρε τι κοὺς χώ ρους, πρὶν ἀ κό μα κλη θοῦν νὰ δι α κο σμή σουν τὸ σύμ παν ποὺ ἔ μελ λε νὰ γεν νη θῇ. Μέ χρι τό τε ὅ λα βρί σκον ταν σὲ κα τά στα ση ἄ λο γη («ἀ λό γως εἶ χεν») καὶ ἄ με τρη. Ὅ ταν δὲ ἄρ χι σε νὰ κο σμῆται τὸ σύμ παν, τὸ πρῶ το πῦρ, τὸ ὕ δωρ, ἡ γῆ καὶ ὁ ἀ έ ρας ἀρ χι κὰ πα ρου σί α ζαν μό νο κά ποι α ἴ χνη ἀ πὸ τὴν με τέ πει τα φύ ση τους».1 Πρό κει ται γιὰ μί α δι α δι κα σί α, ποὺ τὸ Σύμ παν ἀ πὸ τὴν ἀ λο γί α τοῦ Χά ους περ νᾷ στὴν κα τά στα ση τοῦ Λό γου, γιὰ νὰ χρη σι μο‣