Ï ΑΥΝΑΝ ΠΑΝΤΡΕΨΕ ΤΗ «ΓΚΟΜΕΝΑ» ΤΟΥ! γλῶσ σα μας εἶ ναι πλού σια, εἶ ναι ὡ ραία, εἶ ναι καὶ κα τα πλη κτικὴ στὴν ἀ θα να σί α της. Πα ρα μέ νει ἡ μη τέ ρα γλῶσ σα ὅ λων τῶν γλωσ σῶν, ἀλ λὰ στὴ νε ο ελ λη νι κή της χρή ση ἔ χει ὑ πο στῆ πολ λὰ καὶ σο βα ρὰ «τραύ μα τα» ὅ σο καὶ γλωσ σι κές... ἀ τυ χί ες. Ὁ Ἑ βραῖ ος Αὐ νάν, τοῦ ὁ ποί ου ὁ ἀ δελ φὸς πέ θα νε, ὑ πο χρε ώ θη κε νὰ παν τρευ τῇ τὴ γυ ναῖ κα τοῦ ἀ δελ φοῦ του –ποὺ δὲν ἀ γα ποῦ σε, ἀλ λὰ ἡ ἑ βρα ϊ κὴ πα ρά δο ση τὸ ἀ παι τοῦ σε– καὶ τὰ «ἱ ε ρὰ κεί με να» λέ νε ὅ τι «ἐ ξέ χε εν ἐ πὶ τὴν γῆν...». Ἐ μεῖς –ἀλ λὰ καὶ ὅ λη ἡ Εὐ ρώ πη– ἀ πὸ τὴν «ἱ ε ρό τη τα» τῆς πρά ξης τοῦ Αὐ νὰν κά να με μί α νέ α λέ ξη, τὸν αὐ να νι σμὸ καὶ ἀγ γλι στὶ onanism (Γένεσις, 38.9). Ὡς Νε ο έλ λη νες –καὶ Εὐρω παῖ οι– πρέ πει νὰ πᾶ με μέ σῳ τῆς ἑ βρα ϊ κῆς... αὐτῆς «πρά ξης» νὰ πε ρι γρά ψου με ἕ να... φυ σι κὸ φαι νό με νο, λὲς καὶ σώ θη καν οἱ δι κές μας μα λα κὲς λέ ξεις. Αὐ τὸ θὰ πῇ πνευ μα τι κὴ καὶ γλωσ σι κὴ ὑ πο δού λω ση στὴν ἑ βρα ϊ κὴ πα ρά δο ση. Τὶς προ άλλες, μι λών τας σ’ ἕ ναν ἱ κα νὸ ποι η τή μας, ἔ πε σα στὴ γλωσ σι κὴ πα γί δα νὰ τοῦ πῶ ὅ τι μ’ ἄ ρε σαν τὰ τε λευ ταῖ α του ποι ή μα τα καὶ ὅ τι ἡ ἀ νά γνω σή τους ἦ ταν γιὰ μέ να ἕ νας πνευ μα τι κὸς καὶ ποι η τι κός... αὐ να νι σμός. Δαγ κώ θη κα. Σὲ λί γο πρό σθε σα τὴν ἀγ γλι κὴ με τά φρα ση: intellectual masturbation, ποὺ μ’ ἄ ρε σε πε ρισ σό τε ρο. Στὸ ἴ διο πνεῦ μα κα τω τε ρό τη τας κι νεῖ ται καὶ τὸ ρῆ μα ὑπ-αν δρεύ ω > παν τρεύ ω = πη γαί νω κά τω ἀ πὸ τὸν ἄν δρα (ὑπὸ ἄνδρα). Ἐ δῶ μι λᾶ με γιὰ συ ζυ γι κὴ ὑ πο δούλω ση. Ναί, ὁ πα τέ ρας παν τρεύ ει –δί νει τὴν κό ρη του νὰ εἶ ναι κά τω ἀ πὸ τὸν ἄνδρα– ἀλ λὰ τό τε ἡ γυ ναῖ κα «πα θαί νει κά τι»=πα θη τι κὴ φω νή: παν τρεύ ε ται. Ἡ λέ ξη ἐ κτρο χι ά στη κε, καὶ ἀ πὸ τὸν ἀρ χαῖ ο καὶ ἑλ λη νι κὸ γά μο μᾶς ἔ δω σε τὴν παν τρειά, ἕ να τε λεί ως ἀ κα τα λα βί στι κο... πνευ μα τι κὸ σύ νο λο. Γιὰ τὸ λό γο αὐ τὸ ἴ σως οἱ λο γοτέ χνες μας δὲν τὴν πο λυ χρη σι μο ποι οῦν στὰ λο γο τε χνι κά τους κεί με να. Εὐ τυ χῶς! Ἀ πὸ τὴν ἄλ λη πλευ ρὰ ναί, ἡ γυ ναῖ κα παν τρεύ ε ται, ἀλ λά... πῶς παν τρεύ ε ται ὁ ἄν δρας; Πη γαί νει κά τω ἀ πὸ ἄλ λον ἄν δρα; Ἐ δῶ πλέ ον εἶ ναι τε λεί ως ἀ κα τα λαβί στι κο καὶ γί νε ται μί α γλωσ σι κὴ ἀρ λούμ πα. Τὸ γά μο –ἴ σως ἕ ναν ἀ πὸ τοὺς πιὸ ἱ ε ροὺς καὶ κοι νοὺς ἀν θρώ πινους θεσμοὺς– τὸν κα τε βά ζου με στὸ... πε ζο δρό μιο, ἐ ὰν τὸν ὀ νο μά ζου με... παν τρειά. Ἡ σύγ χυ ση αὐ τὴ με τα δί δε ται καὶ ἐ πι κρα τεῖ στὴ νέ α γε νε ά, καὶ γι’ αὐ τὸ τὸ ρῆ μα παν τρεύ ω καὶ παν τρεύ ο μαι εἶ ναι ἀπὸ τὰ πιὸ δύ σκο λα νὰ χρη σι μο ποι η θοῦν σωστὰ συν τα κτι κῶς. Ρω τή στε τὸν Ἀν τρέ α καὶ τὴν Ἑ λέ νη. Ὁ ἕ νας θέ λει νὰ ...παν τρέψῃ τὸν ἄλ λο καὶ τε λι κὰ οἱ δυ ό τους παν τρεύ ον ται, δηλ. βά ζουν στὸ κε φά λι τους ἕ ναν ἄλ λον... ἄν δρα! Προ τοῦ νὰ φτά σουν στὴν «παν τρειά» τους, ὁ Ἀν δρέ ας καὶ ἡ Ἑ λέ νη μπο ρεῖ νὰ εἶ ναι κα λοὶ φί λοι, καὶ ἔ τσι ὁ Ἀν δρέ ας ἔ χει «γκό με να» τὴν Ἑ λέ νη καὶ ἡ Ἑ λέ νη ἔ χει «γκό με νο» τὸν Ἀν δρέ α! Ἄλ λη μιὰ με γά λη μας γλωσ σι κὴ ἀ τυ χί α, ὅ που μιὰ ἁ γνὴ φι λί α μπο ρεῖ νὰ γί νῃ ἡ... γκο με νί τσα –καὶ ὁ με γά λος ἔ ρω τας νὰ ‣