18394 ΔΑΥΛΟΣ/277, Φεβρουάριος 2005 γίνῃ... γκο με νά ρα! Λέ ξεις βα ρει ές, ποὺ δὲν ση κώ νον ται καὶ δὲν ζυ γί ζον ται πιά. Πῶς τὴν κα ταν τή σα με τὴ γλῶσ σα μας ἀ πὸ τὴ μάρ κα κρέ μας μαλ λι ῶν GOMENA! Ἐ μεῖς τὴν ἀ λεί ψα με ἄ γαρ μπα καὶ κα τα στρέ ψα με τὴν ἁ γνὴ φι λί α καὶ τὸν ἔ ρω τα, γεν νῶν τας δῆ θεν νέ ες λέ ξεις... εὐ ρω πα ϊ κές, τὸν γκό με νο καὶ τὴν γκό με να! Τώ ρα, ἐ ὰν ὁ Αὐ νὰν πρὶν ἢ με τὰ τὸν αὐ να νι σμό του πάν τρε ψε ἢ παν τρεύ τηκε τὴν γκό με νά του, εἶ ναι ἕ τε ρον ἑ κά τε ρον. Ἐ κεῖ νο ὅ μως ποὺ κα τώρ θωσαν οἱ τρεῖς αὐ τὲς ἀ πε ρί σκε πτες λέ ξεις εἶ ναι, ὅ τι θό λω σαν ἀ νε πα νόρ θω τα τὴ γλῶσ σα μας. Ἀπο τε λοῦν πράγ μα τι σο βα ρὲς γλωσ σι κές μας ἀ τυ χί ες, για τί ξέ φυ γαν ἀ πὸ τὴ φυ σι κὴ ρο ὴ τῶν πραγ μά των ποὺ γέν νη σε τὴν Ἑλ λη νι κὴ Γλῶσ σα. Τί μπο ροῦ με νὰ κά νου με τώ ρα, γιὰ νὰ ξε θο λώ σου με τὴ γλῶσ σα μας; Θω μᾶς Ἠ λι ό που λος Φιλόλογος, Διευθυντὴς Κολλεγίου «Παιδεία» Μελβούρνης Ὁ Ἰησοῦς, ὁ μεσσίας καὶ τό... αἰγυπτιακὸ Βιάγκρα ὀ νο μα σί α «Ἰ η σοῦς» ἀ πο τε λεῖ τὴν ἑλ λη νι κὴ ἀ πό δο ση τοῦ ἑ βρα ϊ κοῦ Yehoshua, ποὺ ση μαί νει «Ὁ Για χβὲ (Yahweh) Εἶ ναι ἡ Σω τη ρί α». Τὸ δὲ «Χρι στός» ἐ τυ μο λο γεῖ ται ἐκ τοῦ ἑλ λη νι κοῦ «χρί ω», δη λα δὴ «ἐ πα λεί φω». Πρό κει ται γιὰ με τά φρα ση στὰ Ἑλ λη νι κά τοῦ ἑ βρα ϊ κοῦ «meshiah» (μεσ σί ας), ποὺ φέ ρει τὴν ἴ δια ἔν νοι α. Οἱ Ἑ βραῖ οι συ νή θι ζαν νὰ χρί ουν τοὺς προ φῆ τες τους μὲ λά δι, πρα κτι κὴ ποὺ υἱ ο θέ τη σαν καὶ οἱ Χρι στια νοὶ (π.χ. κατὰ τὴν βά πτι ση). Οἱ ρί ζες τοῦ ἐ θί μου αὐ τοῦ ἀ νά γον ται στὴν ἀρ χαί α Αἴ γυ πτο: Ἡ αἰ γυ πτια κὴ λέ ξη meshiah ἐ τυ μο λο γεῖ ται ἐκ τοῦ ἱ ε ροῦ κρο κό δει λου τῶν Αἰ γυ πτίων «μεσ σέχ»: Οἱ Αἰ γύ πτιοι πί στευ αν ὅ τι τὸ λί πος κρο κο δεί λου ἐ πεῖ χε τὴ θέ ση τοῦ ση με ρι νοῦ «βιά γκρα», ὅ τι δη λα δὴ προ σέ φε ρε ἐ ρω τι κὴ ρώ μη καὶ γο νι μό τη τα, καὶ ἔ χριαν τοὺς Φα ρα ώ τους μὲ αὐ τὸ κα τὰ τὴ γα μή λια τε λε τή. Συμ πε ρά σμα τα: Τὸ ὄ νο μα «Ἰ η σοῦς» ἀ να φέ ρε ται σὲ ἰ δι ό τη τα τοῦ θε οῦ τῶν Ἰ ουδαί ων Για χβέ, τὸ δὲ «Χρι στός» (μεσ σί ας) εἶ ναι οὐ σι α στι κὰ ταυ τό ση μο τοῦ «κροκό δει λου». Ἄ ρα ἡ λέ ξη «χρι στια νὸς» θὰ μπο ροῦ σε κάλ λι στα νὰ ἀ πο δο θῇ καὶ ὡς «κρο κο δει λικὸς» ἤ «κρο κο δει λίσιος». Ἀ ξί ζει τέ λος νὰ ση μει ω θῇ ὅ τι καὶ ἡ λέ ξη «κρε τῖ νος» (cretin) ἐ τυ μο λο γεῖ ται ἐκ τοῦ «χρι στια νός»: Κρε τῖ νοι ἀ πε κα λοῦν το ἀρ χι κὰ οἱ δύ σμορ φοι καὶ κα θυ στε ρη μέ νοι νᾶ νοι, ποὺ κα τοι κοῦ σαν σ’ ὡ ρι σμέ να χω ριὰ τῶν Ἑλ βε τι κῶν Ἄλ πε ων κα τὰ τὸν δέ κα το ἔ να το αἰ ῶ να. Πη γές: www.behindthename.com «Oxford English Dictionary». Laurence Gardner, «Bloodline of the Holy Grail». Παῦ λος Πὰν ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΟΣ «Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ»