Ἀ δι α φό ρη σε πλή ρως ἡ Ἀρ χαι ο λο γί α α θό λου δὲν προ κα λεῖ ἔκπληξη ἄλ λη μί α πε ρί πτω ση ἀ δι και ο λό γητης ἀ δι α φο ρί ας ἀ πὸ δη μό σια ὑ πη ρε σί α ἁρ μό δια γιὰ τὴν προ στασί α τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Πο λι τι σμοῦ. Σύ νη θες φαι νό με νο, ἀ πὸ ἐ κεῖ να ποὺ ἀλ λε πάλ λη λες φο ρὲς ἔ χου με στε νὰ πα ρα κο λου θή σει καὶ καταγ γε ί λει μέ σα ἀ πὸ τὶς σε λί δες τοῦ «Δαυ λοῦ». Ἡ τε λευ ταί α αὐ τὴ πε ρί πτω ση δι α δρα μα τί ζε ται στὴν Πά τρα καὶ εἰ δι κώ τε ρα στὴν πε ρι ο χὴ Ὀρ τός· μί α πε ριο χή, τμή μα τα τῆς ὁ ποί ας ἔ χουν ἀ να κη ρυ χθῆ ὡς προ στα τευ ό με νοι ἀρ χαι ο λογι κοὶ χῶ ροι. Στὶς πα ρά πλευ ρες ἐ κτά σεις ὅ μως συμ βαί νει τὸ ἑ ξῆς ἀ δι α νό η το: Πλῆ θος ἀν τι κει μένων, ποὺ λό γῳ τῆς ἰ δι αι τε ρό τη τάς τους θὰ ἔ πρε πε νὰ κι νή σουν τὸ ἔν το νο ἐν δι α φέ ρον τῶν ἀρ χαι ο λό γων, στὴν εὐ θύ νη τῶν ὁ ποί ων ἀ νή κει ἡ πε ρι ο χή, κεῖνται δι ά σπαρ τα ἀ νά με σα σὲ χόρ τα καὶ λά σπες. Ἀ να φε ρό μα στε σὲ κρο κά λες τῆς Μυκηναϊκῆς πε ριόδου καὶ κε ρα μι κὲς ἐ πι φά νει ες, ποὺ φέ ρουν γράμ μα τα τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Ἀλ φα βή του! Ἡ με λέ τη αὐ τῶν τῶν ἀν τι κει μέ νων ἐν δε χο μέ νως θὰ μπο ροῦ σε νὰ δώ σῃ πο λύ τι μες πλη ροφο ρί ες ἀ να φο ρι κὰ μὲ τὴν προ έ λευ ση καὶ τὴ χρο νο λό γη ση τῆς Ἑλ λη νι κῆς Γρα φῆς. Τὴν ἀ να κά λυ ψη αὐ τῶν τῶν ἀν τι κει μέ νων ἔ κα νε ἕ νας κά τοι κος τῆς πε ρι ο χῆς, ὁ κ. Φώ της Γουρ νιᾶς, ποὺ πε ρι συ νέ λε ξε προ σε κτι κὰ κά ποι ες ἀ πὸ τὶς λί θι νες καὶ κε ρα μι κὲς ἐ πι γρα φὲ ς καὶ τὶς με τέ φε ρε στὴν ΣΤ΄ Ἐ φο ρί α Προ ϊ στο ρι κῶν καὶ Κλα σικῶν Ἀρ χαι ο τή των, ἀ φοῦ εἶ χε με σο λα βή σει ἕ να δι ά στη μα μὲ πολ λὲς τη λε φω νι κὲς ἐ πι κοι νω νίες –χωρὶς ἀ πο τέ λε σμα– ἀ πὸ τὸν ἴ διο πρὸς τὴν ὑ πη ρε σί α, προ κει μέ νου νὰ ἀ να φέ ρῃ τὸ γε γο νὸς καὶ νὰ ζη τή σῃ τὴν ἐ πι τό πια πα ρέμ βα σή τους, δη λα δὴ νὰ πε ρι συ λέ ξουν καὶ νὰ κα τα γρά ψουν τὰ ἀν τι κεί με να. Κά τι ποὺ πο τὲ δὲν ἔ πρα ξαν, τοὐ λά χι στον μέ χρι τὴ στιγ μὴ ποὺ γρά φον ται αὐ τὲς οἱ γραμ μές. Ἔ τσι συ νέ βη τὸ ἀν τί στρο φο: Ὁ κ. Γουρ νιᾶς πε ρι συ νέ λε ξε ἐ κεῖ να τὰ ἀν τι κεί με να, ποὺ σύμ φω να μὲ τὴν κρί ση του θε ώ ρη σε ὅ τι ἔ χουν ἐν δι α φέ ρον, καὶ τὰ με τέ φε ρε αὐ τοπρο σώ πως στὰ γρα φεῖ α τῆς ΣΤ΄ ΕΠΚΑ. Βέ βαι α ἐκεῖ, μὴ μπο ρών τας νὰ κά νουν δι α φορε τι κά, τὰ πα ρέ λα βαν, τὰ κα τέ γρα ψαν, ἔ κα ναν μιὰ πρό χει ρη χρο νο λό γη σή τους, καὶ ἐν συ νε χεί ᾳ τὸ συμ βὰν δι α γρά φη κε ἀ πὸ τὴ μνή μη τους! Εὐ τυ χῶς ὅ μως ὁ κ. Γουρ νιᾶς ζή τη σε ἀ πο δει κτι κό, ὅ τι πα ρέ δω σε τὰ ἀν τι κεί με να, στὸ ὁ ποῖ ο ὅμως, ἐ νῷ φέ ρει τὸν τίτ λο «Προ σω ρι νὸ Πρω τό κολ λο Πα ρα λα βῆς», ὁ σχε τι κὸς αὔ ξων ἀ ριθ μὸς ποὺ φέ ρουν τὰ ἔγ γρα φα αὐ τῆς τῆς κα τη γο ρί ας ἀ που σιά ζει...