Ὁ Μ. Κα λό που λος ξε σκε πά ζει τὴν « ἱερή» δει δι δαι μο νί α χει ἀ σχο λη θῆ ἐν τα τι κὰ καὶ ἐ πὶ σει ρὰ ἐ τῶν μὲ τὴν ἀ πο κω δι κο ποί ηση τῶν θαυ μά των ποὺ περιγρά φον ται στὴ Βί βλο, ἀ πο δει κνύ ον τας πρα κτι κὰ ὅ τι ἦ ταν σκο πί μως ἐ πι νο η μέ να καὶ προ κα τα σκευ α σμέ να καὶ μά λι στα μὲ με θό δους ποὺ συμ πε ρι λαμ βά νον ται μέ σα στὶς ἴ δι ες τὶς σε λί δες της. Ἀ πὸ τὴν «Και ό με νη Βά το» μέ χρι τὸ «Ἅ γιο Φῶς» ὁ συγ γρα φέας καὶ ἐ ρευ νη τὴς Μι χά λης Κα λό που λος – ἔ χον τας μά λι στα τὴ συμ πα ρά στα ση κα θη γη τῶν τοῦ Χη μι κοῦ Τμή μα τος τοῦ Πα νε πι στη μί ου Θεσ σα λο νί κης – δὲν δί στα σε νὰ «ἀ να με τρη θῇ» μὲ τὰ θαύ μα τα μπρο στὰ στὰ μά τια ἐκ προ σώ πων τοῦ ἱ ε ρα τι κοῦ κό σμου. Ἐ ξαι ρε τι κὸ ἐν δι α φέ ρον πα ρου σιά ζει τὸ νέ ο του βιβλί ο μὲ τίτ λο «Τὸ Θέ α τρο τῆς Σω τη ρί ας», ὅ που ὁ λο κλη ρώ νει τὶς ἔ ρευ νές του γύ ρω ἀ πὸ τὴ Βί βλο, κα τα γρά φον τας τὰ συμ πε ρά σμα τά του. Ἕ να ση μαν τι κὸ μέ ρος αὐ τῶν τῶν συμ πε ρα σμά των καταχωρίζονται παρακάτω, στὴ συ νέντευ ξη ποὺ μᾶς πα ρα χώ ρη σε πρὶν ἀ πὸ τὴ κυ κλο φο ρί α τοῦ βι βλί ου. «Δ»: Κύ ρι ε Κα λό που λε, ὡς συγ γρα φέ ας κι νεῖ σθε στὸν χῶ ρο τῆς θρη σκευ τι κῆς ἀμ φι σβή τησης ἀρ κε τὰ χρό νια τώ ρα: τί σᾶς ἔ κα νε νὰ στρα φῆ τε σ’ αὐ τὴ τὴν κα τεύ θυν ση; Μ.Κ.: Ἡ ἐ ξορ γι στι κὴ ἀ ναν τι στοι χί α πα ρα γω γῆς ἀ πο τε λε σμά των αὐ τοῦ τοῦ τό που μὲ τὴν με γα λει ώ δη ἱ στο ρι κὴ πρό σφο ρά του στὴν ἀν θρω πό τη τα. Ἔ ζη σα 15 πε ρί που χρό νια στὴν Εὐρώ πη καὶ γνώ ρι σα ἕ να ἐ πί πε δο ζω ῆς, ποὺ θὰ τὸ ἤ θε λα καὶ γιὰ τὴ χώ ρα μου. Οἱ ἀ νε ξή γη τες βα ρύ τα τες ὑ λι κὲς καὶ πνευ μα τι κές μας στε ρή σεις ἀλ λὰ καὶ οἱ ἐ κτε τα μέ νες κοι νω νι κές μας ἀ ναπη ρί ες μὲ πα ρα κί νη σαν, ὅ πως καὶ τό σους ἄλ λους συγ γρα φεῖς καὶ δη μι ουρ γι κοὺς ἀν θρώ πους, νὰ ἀ σχο λη θῶ μὲ τὶς αἰ τί ες. Σή με ρα εἶ ναι κα τα νο η τὴ καὶ ἀ δι αμ φι σβή τη τη ἡ ἀ λή θεια, ὅ τι κά θε ἀ πο τέ λε σμα εἶ ναι ὑ πό λο γο στὴν δι α δι κα σί α πα ρα γω γῆς του καὶ τὸ ἀν τί στρο φο. Στὸν κα νό να αὐ τὸ δὲν χω ροῦν ἐ ξαι ρέ σεις καὶ σο φι στεῖ ες. Οἱ κοι νω νι κὲς δυ νά μεις εἶ ναι ἡ δι α δι κα σί α καὶ οἱ ἐ πι στῆ μες, οἱ τέ χνες καὶ γε νι κὰ οἱ ἐ λευ θε ρί ες καὶ οἱ ἀ ρε τὲς ἑνὸς λα οῦ εἶ ναι τὸ ἀ πο τέ λε σμα. Ἂν αὐ τὰ δὲν ὑ πάρ χουν, φταῖ νε οἱ κοι νω νι κὲς δι α δι κα σί ες. Ταυ τό χρο να εἶ ναι ἱ στο ρι κὰ ἐ πι βε βαι ω μέ νο, ὅ τι ἀ π’ τὴν ἐ πο χὴ τῆς ἐ πι κρά τη σης τοῦ Χρι στι ανι σμοῦ ἡ Ἑλ λά δα εἰ σπράτ τει κα τα τρεγ μούς, συρ ρί κνω ση καὶ ἀ φα νι σμό. Οἱ πνευ μα τι κὲς δυ νατό τη τες αὐ τῆς τῆς χώ ρας ἀ φα νί στη καν μα ζὶ μὲ τοὺς δη μι ουρ γούς της. Μιὰ ἀ π’ τὶς ση μαν τι κώ τε ρες ἐ ρω τή σεις τῆς παγ κό σμιας ἱ στο ρί ας τοῦ πο λι τι σμοῦ εἶ ναι: «Τί ἔ φται ξε καὶ ἔπαθε «πολιτισμικὴ στείρωση» ἡ μη τέ ρα ὅ λων τῶν ἐπιστημῶν καί τῶν τε χνῶν, ἡ Ἑλ λά δα;». Ἀ κό μα καὶ σὲ μί α πρό χει ρη ἱ στο ρι κὴ ἐ κτί μη ση γί νε ται ἀ μέ σως φα νε ρό, ὅ τι ἡ χριστι α νι κὴ θρη σκεί α ὑ πῆρ ξε ὄ χι μό νο ὁ ἰ σχυ ρό τε ρος ἱ στο ρι κὸς ἀν τί πα λος καὶ καταστροφέας τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ, ἀλ λὰ αὐ τὸς ποὺ κα τα κη δε μό νευ σε καὶ δι α χει ρί στη κε τὴν τύ χη του τοὺς