τὴ Θεσ σα λο νί κη λει τουρ γεῖ ἐ δῶ καὶ χρό νια τὸ 424 Γε νι κὸ Στρα τι ωτι κὸ Νο σο κο μεῖ ο Ἐκ παι δεύ σε ως (424 Γ.Σ.Ν.Ε.). Ἡ λει τουρ γί α του ἀ φο ρᾷ ἀ πο κλει στι κὰ στὴ θε ρα πεί α καὶ τὴν ἰ α τρι κὴ πα ρα κο λού θηση στρα τι ω τῶν καὶ στρα τι ω τι κῶν κυ ρί ως. Πέ ρα ἀ πὸ αὐ τὸ στὸ νοση λευ τι κὸ τοῦ το ἵ δρυ μα ἐ πι τε λοῦν ται πα ράλ λη λες δρα στη ρι ό τη τες: «ἐ πι λο γὴ ὑ πο ψη φί ων τῶν Στρα τι ω τι κῶν Σχο λῶν, δι ορ γά νω ση ἐ πι στη μο νι κῶν συ νε δρίων, σε μι να ρί ων καὶ δι α λέ ξε ων καὶ προ α γω γὴ τῆς ἐ πι στη μο νι κῆς ἔ ρευ νας στὸν το μέ α τῆς ὑ γεί ας». Ἐν ὄ ψει τοῦ συγ κε κρι μέ νου ὡς ἄ νω ὑ πη ρε σια κοῦ χα ρα κτῆ ρα τοῦ ἐν λό γῳ ἱ δρύ μα τος μί α ἄλ λη, «ἀ προσ δό κη τη» θὰ λέ γα με, δρα στη ρι ό τη τά του προ κα λεῖ ἔκ πλη ξη. Πρό κει ται γιὰ τὴν –λά θρα– ὑ γει ο νο μι κὴ πε ρί θαλ ψη μο να χῶν στὸ 424 Γ.Σ.Ν.Ε. καὶ κυ ρί ως τοῦ Ἁ γίου Ὄ ρους, ἀν θρώ πων δη λα δὴ ποὺ ὄ χι μό νο δὲν ἔ χουν καμ μιὰ σχέ ση μὲ στρα τι ω τι κούς, ἀλ λὰ ἀ πο τε λοῦν τὴ μο να δι κὴ κοι νω νι κὴ τά ξη ποὺ δὲν ἐκ πλη ρώ νει (για τί;) τὶς στρα τι ω τικές της ὑ πο χρε ώ σεις, ὅ πως πράτ τουν ὅ λες οἱ ἄλ λες κοι νω νι κὲς τά ξεις. Δὲν εἶ ναι σα φὲς τὸ νο μο θε τι κὸ πλαί σιο ποὺ κα θο ρί ζει, ἐ πι βάλ λει ἢ ἐ πι τρέ πει τὴν περί θαλ ψη μο να χῶν στὸ Στρα τι ω τι κὸ Νο σο κο μεῖ ο τῆς Θεσ σα λο νί κης. Ὅ πως ἔγ κυ ρες καὶ ἀ ξι ό πι στες πη γὲς ἀ να φέ ρουν, ἐγ κύ κλιος, δι α τα γὴ ἢ σχε τι κὴ δι ά τα ξη ἐκ πο ρευ ό με νη ἀ πὸ τὸ Γ.Ε.Σ. δὲν ὑ πάρ χει. Ἔ τσι ἡ ἀ πο ρί α καὶ τὰ ἐ ρω τη μα τι κὰ προ σκρού ουν στὴν «ὁ μί χλη». ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΤΑΓΩΝ Ὁ ἐ πί σκο πος Σπάρ της κ. Εὐ στά θιος σὲ ἐ νη μέ ρω ση τῆς Ἱ ε ραρ χί ας τῆς Ἐκ κλη σί ας εἶ πε ὅ τι «ἐ κεῖ νο ποὺ πρέ πει νὰ προ α σπί σῃ ἡ Ἐκ κλη σί α εἶ ναι τὸ δι καί ω μά της νὰ μὴν πη γαί νουν οἱ κλη ρι κοὶ στὸν στρα τό» (« Ἐ λευ θε ρο τυ πί α», 8.10.2004, σελ. 50). Ἡ Ἑλ λη νι κὴ Γραμ μα τεί α ὁ ρί ζει: «Μη τρός τε καὶ πα τρὸς καὶ τῶν ἄλ λων προ γό νων ἁ πάν των τι μι ώ τε ρόν ἐ στιν ἡ πα τρίς...» (Πλά των)· «Τί γὰρ φίλ τε ρον ἀν δρὶ πα τρῴας χθο νὸς» (Ἀ ρι στεί δης)· «Ἐν γὰρ τοῖς πό νοις αὔ ξε ται ἡ πα τρίς» (Ἐ πί χαρ μος). Σὲ ποι ούς ἀ πευ θύ νει τὸ σλόγ καν του «Ἑλ λά δα ἴ σον Ὀρ θο δο ξί α» ὁ κ. Χρι στό δου λος; Σὲ ποι ούς που λά ει τὰ φύ κια του γιὰ με τα ξω τὲς κορ δέλ λες; Σ.Φ.