τὴ Θεσσαλονίκη λειτουργεῖ ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ 424 Γενικὸ Στρατιω- τικὸ Νοσοκομεῖο Ἐκπαιδεύσεως (424 Γ.Σ.Ν.Ε.). Ἡ λειτουργία του ἀφορᾷ ἀποκλειστικὰ στὴ θεραπεία καὶ τὴν ἰατρικὴ παρακολούθη- ση στρατιωτῶν καὶ στρατιωτικῶν κυρίως. Πέρα ἀπὸ αὐτὸ στὸ νο- σηλευτικὸ τοῦτο ἵδρυμα ἐπιτελοῦνται παράλληλες δραστηριότητες: «ἐπιλογὴ ὑποψηφίων τῶν Στρατιωτικῶν Σχολῶν, διοργάνωση ἐπιστημονικῶν συνεδρί- ων, σεμιναρίων καὶ διαλέξεων καὶ προαγωγὴ τῆς ἐπιστημονικῆς ἔρευνας στὸν τομέα τῆς ὑγείας». Ἐν ὄψει τοῦ συγκεκριμένου ὡς ἄνω ὑπηρεσιακοῦ χαρακτῆρα τοῦ ἐν λόγῳ ἱδρύματος μία ἄλλη, «ἀπροσδόκητη» θὰ λέγαμε, δραστηριότητά του προκαλεῖ ἔκπληξη. Πρόκειται γιὰ τὴν –λάθρα– ὑγειονομικὴ περίθαλψη μοναχῶν στὸ 424 Γ.Σ.Ν.Ε. καὶ κυρίως τοῦ Ἁγί- ου Ὄρους, ἀνθρώπων δηλαδὴ ποὺ ὄχι μόνο δὲν ἔχουν καμμιὰ σχέση μὲ στρατιωτικούς, ἀλλὰ ἀποτελοῦν τὴ μοναδικὴ κοινωνικὴ τάξη ποὺ δὲν ἐκπληρώνει (γιατί;) τὶς στρατιωτι- κές της ὑποχρεώσεις, ὅπως πράττουν ὅλες οἱ ἄλλες κοινωνικὲς τάξεις. Δὲν εἶναι σαφὲς τὸ νομοθετικὸ πλαίσιο ποὺ καθορίζει, ἐπιβάλλει ἢ ἐπιτρέπει τὴν πε- ρίθαλψη μοναχῶν στὸ Στρατιωτικὸ Νοσοκομεῖο τῆς Θεσσαλονίκης. Ὅπως ἔγκυρες καὶ ἀξιόπιστες πηγὲς ἀναφέρουν, ἐγκύκλιος, διαταγὴ ἢ σχετικὴ διάταξη ἐκπορευόμενη ἀπὸ τὸ Γ.Ε.Σ. δὲν ὑπάρχει. Ἔτσι ἡ ἀπορία καὶ τὰ ἐρωτηματικὰ προσκρούουν στὴν «ὁμίχλη». ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΘΝΙΚΩΝ ΤΑΓΩΝ Ὁ ἐπίσκοπος Σπάρτης κ. Εὐστάθιος σὲ ἐνημέρωση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας εἶπε ὅτι «ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ προασπίσῃ ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ δικαίωμά της νὰ μὴν πηγαίνουν οἱ κληρικοὶ στὸν στρατό» («Ἐλευθεροτυπία», 8.10.2004, σελ. 50). Ἡ Ἑλληνικὴ Γραμματεία ὁρίζει: «Μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν ἡ πατρίς...» (Πλάτων)· «Τί γὰρ φίλτερον ἀνδρὶ πατρῴ- ας χθονὸς» (Ἀριστείδης)· «Ἐν γὰρ τοῖς πόνοις αὔξεται ἡ πατρίς» (Ἐπίχαρμος). Σὲ ποιούς ἀπευθύνει τὸ σλόγκαν του «Ἑλλάδα ἴσον Ὀρθοδοξία» ὁ κ. Χριστόδουλος; Σὲ ποιούς πουλάει τὰ φύκια του γιὰ μεταξωτὲς κορδέλλες; Σ.Φ.