Ἑ πτά φω τες λυ χνί ες τοῦ Δα βὶδ γιὰ Ἕλ λη νες, μό νο μὲ ὀ κτὼ εὐ ρὼ ὶς μέ ρες ποὺ γι ορ τά ζουν οἱ χρι στι α νι κοὶ να οί, στή νον ται παγ κά ρια, ὅ που πω λοῦν ται παν τὸς εἴ δους ἐκ κλη σι α στι κὰ ἀν τι κεί με να (σταυ ροί, εἰ κό νες, φυλα κτά, κε ριά, θυ μι ά μα τα, κομ πο σχοί νια κ.λπ.). Ἀ νά λο γες ἀ γο ρα πω λη σί ες γί νον ται ἐ πὶ μο νί μου βά σε ως στὰ ἐκ θε τή ρια με γά λων να ῶν καὶ μο νῶν. Ἀ νά με σα σ’ αὐ τὰ τὰ συ νη θι σμέ να εἴ δη θρη σκευ τι κοῦ τα λιμ πανι σμοῦ ἐ κτί θεν ται ἐ νί ο τε πρὸς πώ λη ση κι ὡρι σμέ να ἄλ λα. Ἑ πτά φω τες λυ χνί ες τοῦ Δα βὶδ πρὸς πώ λη ση ἔ ναν τι 8 ₠ ἐν τὸς τῆς Μο νῆς Τιμί ου Προ δρό μου Να ού σης. Ἔ τσι καὶ οἱ μο να χές τῆς Μο νῆς τοῦ Τι μί ου Προ δρό μου Να ού σης ἔ χουν ὀρ γανώ σει ἕ να με γά λο ἐκ θε τή ριο-πω λη τή ριο μὲ με γά λη ποι κι λί α ἐκ κλη σι α στι κῶν εἰδῶν. Ἐ κεῖ ἐκ θέ τουν πρὸς πώ λη ση θυ μι α τή ρια, θυ μι ά μα τα «ἀ πὸ τὸ Ἅ γιο Ὄ ρος», βι βλί α χρι στι α νι κῆς κα τή χη σης κ.λπ. Ἀ νά με σα στὰ πρὸς πώ λη ση ἐκ θέ μα τα ὑ πάρχουν κι οἱ ἑπτά φω τες λυ χνί ες τοῦ Δα βίδ, ποὺ φαί νον ται στὴ φω το γρα φί α, ἀν τικεί με να ποὺ κα τα δει κνύ ουν ἄ με σα τὸ πραγ μα τι κὸ πρό σω πο καὶ τὴν κα τα γω γὴ τῆς Ὀρ θο δο ξί ας καὶ πα ρα πέμ πουν κα τ’ εὐ θεῖ αν στοὺς Ἑ βραί ους προ πά το ρες τῶν χρι στια νῶν κι ἱ δρυ τὲς τῆς θρη σκεί ας τῆς ἐ ρή μου. Κί μων Ἐ λευ θε ρί ου