ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

277ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2005

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18421
Φύλλο στό PDF
82 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Τα ιστορικά αίτια του Εβραϊκού ανθελληνισμού. — ΤΣΑΜΑΝΤΑΚΙΣ, Α
    ἀρχή: σελ. 18421 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 277

Κείμενο φύλλου

ἱ πρῶ τες ἐκ δη λώ σεις τῆς ἐ χθρό τη τος τῶν Ἑ βραί ων πρὸς τοὺς Ἕλ ληνες ἀρ χί ζουν τὴν ἐ πο χὴ τῆς ἐ πα να στά σε ως τῶν Μα καβ βαί ων. Στὴν ἱ στο ρι κὴ αὐ τὴ πε ρί ο δο ἡ Πα λαι στί νη ἀ πο τε λοῦ σε ἐ παρ χί α τοῦ Ἑλ λη νι στι κοῦ βα σι λεί ου τῶν Σε λευ κιδῶν. Ἀλ λά, ἀν τί θε τα ἀ πὸ ὅ, τι δι δά σκει ἡ ἐκκλησιαστι κὴ ἱ στο ρί α, οἱ κά τοι κοί της δὲν ἦ ταν μό νο Ἑ βραῖ οι. Κατοι κεῖ το ἀ πὸ 9 δι α φο ρε τι κοὺς λα ούς: Ἰ δου μαί ους,1 Ἀμ μω νί τες,2 Να βα ταίους,3 Μα δι α νί τες,4 Μω α βί τες,5 Και νί τες,6 Ἀ μα λη κί τες,7 Σα μα ρί τες,8 Ἑ βραί ους, στοὺς ὁ ποί ους πρέ πει νὰ προ στε θοῦν καὶ με ρι κὲς χι λιά δες Φοί νι κες, οἱ ὁ ποῖ οι ἦ ταν ἐγ κα τε στη μέ νοι στὴν Πα λαι στί νη.9 Οἱ λα οὶ αὐ τοὶ ἦ ταν στὸ σύ νο λό τους ἄ σπονδοι ἐ χθροί τῶν Ἑ βραί ων καὶ πε ρισ σό τε ρο ἀ πὸ ὅ λους οἱ Σα μα ρί τες.10 Οἱ ἀρ χαῖ οι Ἑ βραῖ οι ἦ ταν ἕ νας λα ὸς νο μά δων ἀ ρα βι κῆς κα τα γω γῆς, οἱ ὁ ποῖ οι ζοῦ σαν ἀρ χικὰ στὴν ἀ ρα βι κὴ ἔ ρη μο.11 Τoν 12ον αἰ ῶ να π.Χ. κα τέ λα βαν τὴν χώ ρα τοῦ ἀρ χαίου πα λαι στι νια κοῦ λα οῦ τῶν Ἀ μορ ραί ων,12 τὴν ὁ ποί α με τω νό μα σαν Ἰ ου δαί α. Τό τε ση μει ώ θη κε ἡ πρώ τη σύγ κρου σή τους μὲ Ἕλ λη νες, τοὺς Φι λι σταί ους, λα ὸ Ἑλ λή νων ἀ ποί κων, ἐγ κα τε στη μέ νων στὴν πε ρι ο χὴ γύ ρω στὴ Χα να ᾶν ἀ πὸ πο λὺ πα λιά. Ὅ πως συμ βαί νει πάν τα, ὅ ταν ἕ νας λα ὸς συγ κα τοι κῇ ἢ γειτ νιά ζῃ μὲ λα ούς, οἱ ὁ ποῖ οι ἔ χουν ἕ να πε ρισ σό τε ρο ἀ νε πτυγ μέ νο πο λι τι σμό, οἱ Ἑ βραῖ οι ἀ φω μοί ω σαν τὸν πο λι τι σμὸ τῶν γει τό νων τους καὶ ἐγ κατέ λει ψαν σι γὰ σι γὰ τὴν ἀ ρα βι κὴ γλῶσ σα. Ἡ ἑπόμενη ἐ πα φὴ τῶν Ἑ βραί ων μὲ τοὺς Ἕλ λη νες εἶ χε ἀ νά λο γες ἐ πι πτώ σεις. Ὑ πὸ τὴν ἐ πίδρα ση τοῦ πο λι τι σμοῦ καὶ τοῦ τρό που ζω ῆς ποὺ εἶ χαν φέ ρει οἱ χι λιά δες Ἕλ λη νες με τα νά στες, οἱ ὁ ποῖ οι εἶ χαν ἐγ κα τα στα θῆ σ’ αὐ τὴ τὴν πε ρι ο χή,13 πολ λοὶ Ἑ βραῖ οι ἀ πο ποι ή θη καν βαθ μη δὸν τὰ ἔ θι μα καὶ τὶς πα ρα δό σεις τους καὶ συ χνὰ τὴν γλῶσ σα τους καὶ ὡ ρι σμέ νοι ἀ π’ αὐ τοὺς ἀ κόμη καὶ τὴν θρη σκεί α τους.14 Πολ λοὶ ἑλ λη νο ποί η σαν τὰ ὀ νό μα τά τους. Ἡ ἐ ξέ λι ξις αὐ τὴ πῆ ρε ἀρ γό τε ρα με γά λες δι α στά σεις καὶ γύ ρω στὸ 170 π. Χ. οἱ μι σοὶ του λά χι στον Ἑ βραῖ οι ἦ ταν ἐξ ὁ λο κλή ρου ἢ κα τὰ με γά λο βαθ μὸ ἐ ξελ λη νι σμέ νοι. «Ὁ ἐν θου σια σμὸς γιὰ τὸν ἑλ λη νι κὸ τρό πο ζω ῆς εἶ ναι βα θύς. Ὅ λα τὰ νέ α καὶ ἔ ξυ πνα στοιχεῖ α (τῆς ἑ βρα ϊ κῆς κοι νω νί ας) στρέ φον ται πρὸς τὸν Ἥ λιον ὁ ὁ ποῖ ος θὰ φω τί σῃ τὸν κό σμο (τὴν Ἑλ λά δα)». «Πο τὲ τὸ μέλ λον τοῦ Ἰσ ρα ὴλ δὲν εἶ χε δι α τρέ ξει τό σο με γά λο κίν δυ νο (γύ ρω στὸ 172 π.Χ.). Μί α προ σπά θεια ἀ κό μη, καὶ ἡ ἑ βρα ϊ κὴ βί βλος χα νό ταν, ἡ ἑ βρα ϊ κὴ θρη σκεί α ἐ ξα φα νι ζό ταν γιὰ πάν τα», γρά φει ὁ με γά λος Γάλ λος ἱ στο ρι κὸς E. Renan.15 «Ὁ Ἰ ου δα ϊ σμὸς εἶ χε ὑ πο μο νευ θῆ ἀ πὸ τὴν ἑλ λη νι κὴ φι λο σο φί α καὶ ἀ πὸ ἕ να σύ νο λο θε σμῶν, σχο λῶν, γυ μναστη ρί ων, θεάτρων κ.λ π., τὰ ὁ ποῖ α εἶ χαν δη μι ουρ γη θῆ σὲ ὅ λη τὴν Ἀ να το λή», γρά φει ὁ Γάλ λος ἱ στο ρι κὸς καὶ κα θο λι κὸς κλη ρι κὸς M. J. Lagrange.16 «Ἦ ταν ἁ πλῶς ζή τη μα χρό νου νὰ βρε θοῦν οἱ Ἑ βραῖ οι, ὅ πως ἔ γι νε μὲ τοὺς ἄλ λους λα ούς, ὑ πὸ ἑλ λη νι κὴ πολιτιστικὴ κα το χή, συγ χω νευμέ νοι στὴν ἑλ λη νι κὴ μή τρα (κα λού πι)», γρά φει ὁ Ἑ βραῖ ος ἱ στο ρι κὸς Α. Rappoport.17
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →