Ç ΑΣΙΟΓΕΝΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ: Ç «ΡΙΖΑ» ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ-ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ἶ ναι ἐν τυ πω σια κὴ στὴν ἀ πο λυ τό τη τά της ἡ ἱ στο ρι κὴ ἀ λή θεια, ὅ τι πο τὲ καὶ πουθε νὰ δὲν ση μει ώ θη κε πο λε μι κὴ σύγ κρου ση, ἢ ἔ στω ἁ πλὸ πο λε μι κὸ ἐ πει σό διο, με τα ξὺ κρα τῶν ἢ ἐ θνῶν σὲ κα νέ να ση μεῖ ο τῆς Ὑ δρο γεί ου μὲ θρη σκευ τι κὰ αἴ τια, πρὶν ἐμ φα νι σθῇ ἡ ἰ ου δα ϊ κὴ ἀν τί λη ψη πε ρὶ θε ό τη τας. Δὲν ὑ πάρ χει καμ μί α ἀ πο λύτως μαρ τυ ρί α στὴν Παγ κό σμια Ἱ στο ρί α ἀ πὸ τὸ ἀ πώ τα το πα ρελ θὸν ἕ ως σή με ρα γιὰ ἀν τι θέσεις με τα ξὺ ὁ μά δων μὲ κί νη τρο τὶς δι α φο ρε τι κὲς δογ μα τι κές τους πε ποι θή σεις, ἐ κτὸς ἀ πὸ τοὺς πολέ μους, δι ωγ μούς, γε νο κτο νί ες καὶ ἄλ λες πρά ξεις ὁ μα δι κῆς βί ας, ποὺ συ νέ βη σαν ἀ πο κλει στι κὰ καὶ μό νο μὲ πρω τα γω νι στὲς τὶς τρεῖς ἑβραι ο γε νεῖς θρη σκεῖ ες (Ἰ ου δα ϊ σμός, Χρι στι α νι σμός, Ἰσ λα μι σμός), ποὺ ἔ δρα σαν εἴ τε ἐ ναν τί ον ἑτε ρό θρη σκων εἴ τε ἐ ναν τί ον ὁ μόθρη σκων ἀλ λὰ μὲ δι α φο ρὲς στὶς δογ μα τι κές τους ἀν τι λή ψεις. Εἰ δι κώ τε ρα στὴν Ἑλ λη νι κὴ Ἱ στο ρί α ἡ θρη σκευ τι κὴ δι α φο ρε τι κό τη τα ἦ ταν τὸ μό νο στοιχεῖ ο ποὺ δὲν συ νυ πο λο γί σθη κέ πο τε στὴ δι ά κρι ση με τα ξὺ «Ἕλ λη νος» καὶ «Βαρ βά ρου» (ἄλ λω στε ἡ λέ ξη βάρ βα ρος στὴν Ἀρ χαί α Ἑλ λη νι κὴ εἶ χε ἀ πο κλει στι κὰ καὶ μό νο γλωσ σο λογι κὴ ση μα σί α: σή μα ινε αὐ τὸν ποὺ δὲν ξέ ρει νὰ μι λή σῃ, ποὺ ἔχει κακὴ προφορά, ποὺ μι λᾷ μί α ἀ τε λῆ γλῶσ σα ἢ δι ά λε κτο – καὶ τί πο τε ἄλ λο· γι’ αὐ τὸ οἱ Ἕλ λη νες ἀ πο κα λοῦ σαν «βαρβά ρους» καὶ ὡρι σμέ νους ὁ μο ε θνεῖς, ὁ μο θρή σκους καὶ ὁ μο φύ λους τους ὅ πως π.χ. τοὺς Αἰτω λούς, ποὺ μι λοῦ σαν «βλά χι κα», ὅ πως θὰ λέ γα με σή με ρα). Ἡ ἀ νε ξι θρη σκί α ἦ ταν ἄ νευ ἐξαι ρέ σε ων ὑ περ χρο νι κὸ καὶ ὑ περ το πι κὸ γνώ ρι σμα τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ ὅ πως καὶ ὅ λων τῶν ἄλλων λα ῶν τῆς Γῆς, ὅ πως προ εί πα με. [Πα ρέκ βα ση: Οἱ λε γό με νοι «Φω κι κοὶ Πό λε μοι» εἶ χαν ὡς μο να δι κὸ αἴ τιό τους τὸν πο λι τι κὸ ἔ λεγ χο τοῦ ἀ νω τά του πνευ μα τι κοῦ ἱ δρύ μα τος τοῦ Ἑλλη νι σμοῦ, τῶν Δελ φῶν, καὶ ἀ πὸ τί πο τε δὲν προ κύ πτει ὅ τι ἴ σως συνετέ λε σε σ’ αὐ τοὺς καὶ κά ποι α δογ μα τι κὴ ἢ ἄλ λης θρη σκευ τι κῆς ὑ φῆς δι α φο ρά.] * * * παρουσίαση μὲ κά ποι α πλη ρό τη τα τῆς ἱ στο ρί ας τῶν πο λέ μων, σφα γῶν, δι ωγμῶν, γε νο κτο νι ῶν καὶ ἐμ φύ λι ων σπα ραγ μῶν ποὺ εἶ χαν ἀ πο κλει στι κῶς θρη σκευτι κὴ αἰ τί α καὶ αἱ μα το κύ λι σαν τὴν ἀν θρω πό τη τα, ἀ πὸ τό τε ποὺ οἱ τρεῖς ἰ ου δαιο γε νεῖς θρη σκεῖ ες ἐμ φα νί σθη καν στὸ ἱ στο ρι κὸ προ σκή νιο, θὰ ἦ ταν μέσα στὰ πλαίσια τοῦ παρόντος σημειώματος ἀ νέ φικτη ἀλ λὰ καὶ ἄ χρη στη. Ὅ σοι ἔ χουν «ἀ κρο α σθῆ» ἔ στω στοι χει ω δῶς τὰ μη νύ μα τα τῆς Ἱ στο ρί ας γνω ρί ζουν ὅ τι ἕ να τε ρά στιο τμῆ μα τῆς στρα τιω τι κῆς ἱ στο ρί ας τῆς Ἐγ γὺς καὶ Μέ σης Ἀ να το λῆς, τῆς Βό ρειας Ἀ φρι κῆς καὶ τῆς Εὐ ρώ πης, ὅ πως καὶ οἱ κα τα κτή σεις λα ῶν, οἱ ἐν δο ε θνι κὲς ἀλ λη λο κτο νί ες, οἱ ἐ ξα φα νί σεις ἱ στο ρι κῶν φυ λῶν, οἱ κα τα πι έ σεις ἐ θνῶν καὶ πο λι τι σμῶν καὶ τὰ λοι πὰ πα ρό μοι α συμ βάν τα μι σαλ λοδο ξί ας, μι σαν θρω πι σμοῦ καὶ αἱ μο δι ψεί ας δὲν εἶ ναι τί πο τε ἄλ λο ἀ πὸ τὴν ἐ ξι στό ρη ση συγκρού σε ων, ποὺ τὶς προ κα λοῦ σαν σχε δὸν πάν το τε ὁ μά δες (κρά τη, συ να σπι σμοί, βα σι λι κοὶ ἢ φε ου δαρ χι κοὶ οἶ κοι, σχι σμα τι κοί, αἱ ρε τι κοὶ κ.λπ.) ποὺ ἐ πε δί ω καν ρη τῶς ἢ ἐμ μέ σως θρησκευ τι κὴ κυ ρι αρ χί α ἐ πὶ τῶν ἀν τι πά λων. Ἀ πὸ τὶς γε νο κτο νί ες τῶν ἕ ξι λα ῶν τῆς Χα να άν, ποὺ πε ρι γρά φει ἡ Βί βλος, τὸν ἐ ξον τω τι κὸ καὶ πο λυ αίω νο δι ωγ μὸ τῶν Ἑλ λή νων, τὴν κα ταστρο φὴ τοῦ πο λι τι σμοῦ τους ἀ πὸ τοὺς χρι στια νοὺς καὶ τοὺς κα τα κτη τι κοὺς πο λέ μους τοῦ Ἰσ λὰμ στὴν Ἀ σί α, τὴν Ἀ φρι κὴ καὶ τὴν Εὐ ρώ πη μέ χρι τοὺς ἀ τέ λει ω τους με σαι ω νι κοὺς καὶ νε ώ τε ρους πο λέ μους, σταυ ρο φο ρί ες καὶ «Νύ χτες σφα γῶν» με τα ξὺ Εὐ ρω παί ων σχι σμα τικῶν ἢ αἱ ρε τι κῶν, τὴν γε νο κτο νί α τοῦ συ νό λου σχε δὸν τῶν προ κο λομ βια νῶν φυ λῶν τῶν Ἰν διά νων τῆς Ἀ με ρι κῆς ἀ πὸ τοὺς χρι στια νοὺς κα τα κτη τές, τὴ γε νο κτο νί α τῶν χρι στια νῶν Ἀρ με νί ων ἀ πὸ τοὺς μου σουλ μά νους Τούρ κους κ.λπ. δὲν ἔ χου με νὰ κά νου με μὲ τί πο τε ἄλ λο ἐκτὸς ἀ πὸ γε γο νό τα ποὺ ἐ πα λη θεύ ουν τὴν ἱ στο ρι κὴ ἀ λή θεια ποὺ προ α να φέ ρα με. Ἡ ἀ νά μειξη καὶ οἰ κο νο μι κῶν αἰ τίων στὴν πρό κλη ση τῶν γε γο νό των αὐ τῶν μπο ρεῖ νὰ θε ω ρη θῇ ὡς