18454 ΔΑΥΛΟΣ/278, Μάρτιος 2005 λαὶ ὅλου τοῦ κράτους ἐκτὸς τῆς πρωτευού- σης ἦσαν καθαρῶς ἑλληνικαί. Ἡ σημαία τοῦ κράτους δι ἑλληνικῶν ἐκοσμεῖτο γραμμάτων καὶ ἐν τῇ αὐλῇ ἡ ἑλληνικὴ ὡμιλεῖτο γλῶσσα» (σελ. 539). «Ἐν γένει ἡ θρησκεία δεν εἶναι δόγμα φιλο- σοφικόν, τὸ ὁποῖον συζητοῦσιν, ἀσπάζονται ἢ ἀποκρούουσιν ὀλίγοι τινὲς ἐλλόγιμοι ἄνδρες ἐξῳκειωμένοι ὄντες πρὸς τοιαύτας μεταφυσι- κὰς μελέτας. Ἡ πίστις ἣν ἡ θρησκεία ἐπαγγέλ- λεται νὰ ἐνιδρύσῃ εἰς τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώ- πων δέον νὰ διαδοθῇ εἰς τοὺς πολλοὺς καὶ νὰ συντηρηθῇ ἀκράδαντος ἐν ταῖς συνειδήσεσιν αὐτῶν» (σελ. 289). τοῦ ἀσιατικοῦ βίου ἐπιμειξίαν» (σελ. 509). Γιὰ τὴν μεταρρύθμιση τῶν Ἰσαύρων κατηγο- ρεῖ τοὺς ἱερεῖς τῆς Ὀρθοδοξίας καθὼς καὶ τὸ ποίμνιο τῆς «βυζαντινῆς» ἐποχῆς ὡς «ψυ- χικῶς ἀρρώστους καὶ ἀμαθεῖς» καὶ ἀντιπρο- τάσσει ὡς φάρμακο τῆς θεοκρατικῆς νόσου τὴν Ἑλληνικὴ Παιδεία: «Τὸ κυριώτερον αὐτῆς τῆς νόσου φάρμακον ἦτο ἡ ὠργανωμένη προσπάθεια τῆς ἐκτενεστέρας διαδόσεως τῆς παιδείας εἰς τὸν λαὸν καὶ ἡ ἐκκλησια- στικὴ μεταρρύθμισις ἀρκοῦσε νὰ θεραπεύσῃ τὴν καχεξίαν αὐτήν. Ὅμως τὸ πλεῖστον τοῦ ἔθνους λόγῳ τῆς μεγάλης ἀμαθείας του ἀπέ- κρουε τὴν προτεινομένην αὐτὴν θεραπείαν» (σελ. 372). Ὅλο τὸ ἔργο τοῦ Κ. Παπαρρηγόπουλου βρίθει καὶ πληθώρας ἄλλων, μὴ ἀναφερόμενων στὴν ἔρευνα αὐτή, ἐντόνων ἀντιφάσεων καὶ ἀντιπαρατιθέμενων ἀπόψεων καὶ θέσεων. Οἱ ἀντιφάσεις του γιὰ τὴν εἰκονομαχία νῷ καταβαράθρωνε τὴν εἰκονολατρεία, στὴ συνέχεια ὑπεστήριζε καὶ ἐξύψωνε τὸ κατεστημένο της: «Καὶ οὕτως ἀνεστυλώθησαν αἱ ἅγιαι καὶ σεπταὶ εἰκόνες ἐν τῷ τοῦ θεοῦ ναῷ τοῦ τιμᾶσθαι καὶ σέβεσθαι καὶ προσκυνεῖσθαι ὑπὸ πάν- των τῶν πιστῶν (…). Ἡ ἑορτὴ αὕτη ἔλαβε χαρακτῆρα πανηγύρεως τελουμένης ἕνεκα τοῦ θριάμβου τῆς ὀρθῆς πίστεως καὶ κατὰ πάσης ἐν γένει αἱρέσεως» (σελ.534). Ἐδῶ ἀναφέρεται στοὺς ἑπτὰ ἀναθεματισμοὺς τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ποὺ ἕως σήμερα ψάλ- λονται στὶς ἐκκλησίες τῆς Ἑλλάδος τὴν «Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας» (βλ. «Δ», τ. 224-225, Αὔγ.-Σεπτ. 2000). ΑΓΕΦΥΡΩΤΟ ΧΑΣΜΑ Κάτι ποὺ ἀποφεύγουν διὰ τῆς σαλαμοποίησης, ὥστε νὰ πέφτουν στὰ μαλακά, συσκο- τίζοντας... Οἱ παντὸς εἴδους Χριστιανοί, ἀπολύτως συνδεδεμένοι μὲ τὸν ἰουδαϊκὸ μῦθο, ὡς βάση ἔχουν τὸ ὑπερβατικό, ποὺ σημαίνει ἀνθρωποκατασκευασμένο θεὸ διότι οὐδὲν στοιχεῖο τοῦ ἐγκεφάλου ἔχει τέτοιες ἰδιότητες, πλὴν τῆς ἀπάτης, ὅταν ἡ νόηση εἶναι ἔ- ξω τῶν φυσικῶν νόμων καὶ διακινῶντας αὐτοὺς ἔξω ἀπὸ τὴ νομοτέλειά τους, κατὰ τὸ δοκοῦν, περιπίπτει εἰς τὴν ἀστειότητα ἀπολίτιστων λαῶν ποὺ ἡ ἄγνοιά των γύρω ἀπὸ τὶς ἐπιτεύξεις τῆς Ἐλλ. Ἀρχαιότητας τοὺς κάνει νὰ πιστεύουν καὶ νὰ δογματίζωνται ἀ- πομονωμένοι. Ὅταν οἱ Ἴωνες φιλόσοφοι, ἀξεπέραστοι μέχρι σήμερα, ἀνεκάλυψαν ἐπι- στημονικὰ τὴν λειτουργία τῶν νόμων τῆς Φύσης, ὅσο μᾶς ἐπιτρέπει ἡ κατασκευή μας, ὁ- μοίως καὶ οἱ ἀνυπέρβλητοι καλλιτέχνες της ὑπαρξιακὰ ἀνεκάλυψαν τοὺς κωδικούς μας ἀπὸ τὴ φύση, τότε ποιός ἄλλος ὀνομαζόμενος ντὲ καὶ καλὰ θεὸς μπορεῖ νὰ παρεμβλη- θῇ καὶ νὰ δώσῃ δικούς του ὁρισμούς; Οἱ Φιλοσοφία, Ἐπιστήμη, Τέχνη τῆς Ἑλληνικῆς Ἀρχαιότητας εἶναι ἡ μόνη ἐγγυρότης γύρω ἀπὸ ἐμᾶς καὶ τὴ Φύση, πρᾶγμα ποὺ ἀποδει- κνύουν περίτρανα τὰ ἐπιτεύγματά τους, ἐνῷ ἡ θεολογία δὲν ἔχει νὰ παρουσιάσῃ τίποτε ‣