ΘΕΟΛΟΓΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΟΥΝ ΣΧΟΛΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ! α κραί νει ὁ κα τά λο γος τῶν σκαν δά λων στὰ ἑλ λη νι κὰ πα νε πι στή μια καὶ βαθειὰ σι ω πὴ ἐ ξα κο λου θεῖ νὰ ἐ πι κρα τῇ στοὺς ἑ κά στο τε κυ βερ νη τι κοὺς κύκλους. Ἡ γνώ ση ὑ πο βαθ μί ζε ται καὶ ἐκ χυ δα ΐ ζε ται ἀ πὸ ἐ κεί νους ποὺ ἐλέγχουν τοὺς πα νε πι στη μια κοὺς κύ κλους, ἀ νοί γον τας δι ά πλα τα τὴν πύ λη τῶν Α.Ε.Ι. σὲ ἄ το μα ποὺ σύμ φω να μὲ τὴ δι κή τους κρί ση πλη ροῦν τὶς προ ϋ πο θέ σεις γιὰ τὴν ὕ πο πτη κά λυ ψη θέ σε ων, ποὺ πο τὲ δὲν κοι νο ποι ή θη καν. Ὁ Νε ο κλῆς Σαρ ρῆς, κα θη γη τὴς τοῦ Τμήμα τος Κοι νω νι ο λο γί ας τοῦ Παν τεί ου Πα νε πι στη μί ου, δὲν δι στά ζει νὰ μι λή σῃ στὸ «Δαυλό», λα κω νι κὰ μὲν ἀλ λὰ πο λὺ ἀ πο κα λυ πτι κά, γιὰ τοὺς πα ρά νο μους δι ο ρι σμοὺς καὶ γιὰ τοὺς πα χυ λοὺς μι σθοὺς ποὺ λαμ βά νουν «ἀ πὸ τὰ σπί τια τους» οἱ δι ω ρι σμέ νοι κα θη γη τές. Βέ βαι α οἱ ἀ τα σθα λί ες δὲν πε ρι ο ρί ζον ται ἕ ως ἐ κεῖ. Ἔκ πλη ξη προ κα λεῖ ἡ το πο θέ τη ση κα θη γη τῶν γιὰ δι δα σκα λί α σὲ τμή μα τα σπου δῶν ποὺ δὲν ἀν τι στοι χοῦν ἐ π’ οὐ δε νὶ στὴν εἰ δι κό τη τά τους: Θε ο λό γος εἶ ναι σή με ρα ὁ πρό ε δρος τοῦ Τμή μα τος Δη μο σι ο γρα φί ας στὸ Πα νε πι στή μιο τῆς Θεσ σα λο νί κης. Καὶ θε ο λό γος ἤ τα νε καὶ ὁ προ κά το χός του! Ἰ δοὺ οἱ ἀ πο κα λύ ψεις ποὺ ἔ κα νε στὸν «Δ» ὁ κα θη γη τὴς τοῦ Παν τεί ου Πα νε πι στη μί ου κ. Ν. Σαρ ρῆς ἀ παν τῶν τας στὶς ἐ ρω τή σεις μας: «Δ»: Κύ ρι ε Σαρ ρῆ, ἐ πὶ σει ρὰ ἐ τῶν εἶ σθε κα θη γη τὴς τοῦ Παν τεί ου Πα νε πι στη μί ου, πα ρα κο λου θεῖ τε στε νὰ ὅ σα δι α δρα μα τί ζον ται στὸ χῶ ρο τῆς πα νε πι στη μια κῆς ἐκ παί δευσης καὶ γνω ρί ζε τε πολ λὰ γιὰ τὰ ἑλ λη νι κὰ πα νε πι στή μια. Ν.Σ.: Ἀ ναμ φί βο λα θὰ ἔ πρε πε νὰ γί νῃ στὸ Πα νε πι στή μιο μί α γεν ναί α με ταρ ρύθ μι ση, μιᾶς καὶ σὲ ἄλ λες χῶ ρες ἔ χει ἤ δη συμ βῆ, ἰ δι αί τε ρα με τὰ τὸ Μά ι ο τοῦ 1968. Γιὰ νὰ ἀν τι λη φθοῦ με τὸ κυ ρί ως πρό βλη μα, θὰ πρέ πει νὰ σᾶς τὸ θέ σω κά τω ἀ πὸ τὴν ἀν τι κει με νι κὴ θε ώ ρη ση τῆς σύγ χρο νης κοι νω νί ας. Πρό κει ται γιὰ ἕ ναν τύ πο κοι νω νί ας, ποὺ δι α δέ χτη κε ἐ κεῖ νον τοῦ πα ρα δο σια κοῦ τύ που κοι νω νί ας ὁ ὁ ποῖ ος εἶ χε 800 ἐτῶν πα νε πι στή μια. Ἐ νῷ στὸν πα ραδο σια κὸ τύ πο ὁ πρω το γε νὴς το μέ ας τῆς οἰ κο νο μί ας εἶ ναι διωγ κω μέ νος, ἀν τι στοί χως στὸν ἄλ λο τύ πο ὁ πρω το γε νὴς το μέ ας συρ ρι κνώ νε ται ἀ πελ πι στι κά, ὁ τρι το γε νὴς το μέ ας γί νε ται τε ρά στιος, ἐ νῷ ὁ δευ τε ρο γε νὴς δὲν μᾶς ἐν δι α φέ ρει ἂν ὑ πάρ χῃ ἢ δὲν ὑ πάρ χῃ. Στὴν ἐ πο χὴ τῶν παπ πού δων μας τὸ νὰ τε λει ώ σῃς τὸ πα νε πι στή μιο ἀ πο τε λοῦ σε ἕ να ἐ ξαι ρε τι κὸ γε γονός, ἀ πε ναν τί ας στὶς μέ ρες μας ἐ ξαι ρε τι κὸ γε γο νὸς ἀ πο τε λεῖ τὸ νὰ μὴ τὸ τε λει ώ σῃς! Αὐ τὸ ἔ χει ἀ πή χη ση στὸν τρό πο μὲ τὸν ὁ ποῖ ο ὀρ γα νώ νε ται μί α κοι νω νί α. Μὲ ὁ ρό ση μο τὸ ’68, ἔ γι ναν ἀλ λα γές, οἱ ὁ ποῖ ες ἀ πο δεί χθη καν ἀ τε λέ σφο ρες, καὶ τώ ρα ἡ Εὐ ρω πα ϊ κὴ Ἕ νω ση ἐ πιβάλ λει δι κούς της κα νό νες. Τὰ πα νε πι στή μια με τα τρέ πον ται σὲ σχο λαρ χεῖ α τῆς πα λαι ᾶς ἐ πο χῆς, δε δο μέ νου καὶ τοῦ τρό που ποὺ τὰ λει τουρ γοῦ με. Μὲ τὴ δι α φο ρὰ ὅ τι τό τε τοὐ λά χιστον οἱ κα θη γη τὲς ἦ ταν πε ρισ σό τε ρο ἐγ γράμ μα τοι σὲ σχέ ση μὲ τοὺς ση με ρι νοὺς κα θη γη τὲς πα νε πι στη μί ου. Αὐ τὴ εἶ ναι ἡ οὐ σι α στι κὴ δι α φο ρά. Σᾶς πλη ρο φο ρῶ λοι πὸν ὅ τι σή με ρα ὁ πρό ε δρος τοῦ τμή μα τος δη μο σι ο γρα φί ας στὸ Πα νε πι στή μιο τῆς Θεσ σα λο νί κης εἶ ναι θε ο λόγος. Καὶ ὁ προ η γού με νος πρό ε δρος πά λι θε ο λό γος ἤ τα νε! «Δ»: Ἰ σχύ ουν ὅ σα κα τὰ και ροὺς ἔ χουν δη μο σι ευ θῆ πε ρὶ πα ρά νο μων δι ο ρι σμῶν; Ν.Σ.: Στὰ ἑλ λη νι κὰ πα νε πι στή μια ἦ ταν ἀ ναγ καί α μί α ἐκ παι δευ τι κὴ με ταρ ρύθ μι ση, τὴν ἔ κα νε τὸ ΠΑΣΟΚ. Ἀλ λὰ στὴν πραγματικότητα τὸ κύ ριο μέ λη μα ἦ ταν «νὰ εὐ λο γή σουν τὰ γέ νια τους». Ὑ πάρ χουν ἐ δῶ καὶ 35 χρό νια, βο η θοί, ποὺ ἐ νῷ ὁ νό μος-πλαί σιο τοὺς ἔ δω σε τὴ δυ να τό τη τα νὰ γρά ψουν μί α δι α τρι βή, 150-200 σε λί δες δη λα δή, δὲν τὶς ἔ χουν γρά ψει ἀ κό μη! Πολ λοὶ ἀ πὸ αὐ τοὺς δὲν πη γαί νουν κὰν στὸ Πα νε πι στή μιο. Εἰ σπράτ τουν τὸ μι σθὸ ἀ πὸ τὸ σπί τι τους, 300 καὶ 400 χι λιά δες τὸ μῆ να. Ὅ λοι αὐ τοὶ μο νι μο ποι ή θη καν καὶ ἔ γι ναν κα θη γη τές. Ἔ χον τας δι δα κτο ρι κό, μέ σα σὲ ἕ ξι μῆ νες ἔ γι ναν κα θη γη τές! Ὁ ἕ νας χει ρο τονοῦ σε τὸν ἄλ λον. Εἰ λι κρι νὰ σᾶς μι λά ω, ἡ κα τά στα ση στὰ Πα νε πι στή μιά μας εἶ ναι γε λοι ογρα φι κή. Τα ξι αρ χού λα Λα δᾶ