Δι α βά στε ποι ά εἶ ναι ἡ θέ ση σας μὲ τὴν εὐ και ρί α τῆς «Ἡ μέ ρας» σας προ πα γάν δα τοῦ δόγ μα τος, ποὺ ἐ πι βλή θη κε τοὺς τε λευ ταί ους 17 αἰῶ νες στὸν τό πο μας, δι α δί δει, ὅ τι ἡ θέ ση τῆς γυ ναί κας στὴν ἀρ χαί α Ἑλ λά δα ἦ ταν ἄ θλια, ἀλ λὰ μὲ τὴν ἔ λευ ση τοῦ Χρι στι α νι σμοῦ βελτι ώ θη κε. Πρό κει ται πε ρὶ ἀ ναί σχυν του ψεύ δους: Ἀ πὸ τὶς δώ δε κα ὀ λύμ πι ες θε ό τη τες οἱ ἕ ξι εἶ ναι γυ ναῖ κες· ἡ Ἑλ λη νι κὴ Μυ θο λο γί α πε ρι λαμ βά νει πλῆ θος θη λυ κῶν μορ φῶν ὅ πως Θέ μι δα, Μνη μο σύ νη, Μῆ τις, Εὐ ρυ νό μη (τέσ σερις σύ ζυ γοι τοῦ Δί α), Νύμ φες, Μοῦ σες, Νη ρη ί δες, Χά ρι τες, Ὧ ρες, Ἐ ρι νύ ες κ.ἄ.· πα ρὰ τὶς τρα γι κὲς ἀ πώ λει ες τῆς Ἀρ χαί ας Ἑλ λη νι κῆς Γραμ μα τεί ας ἔ χουν δι α σωθῆ τὰ ὀ νό μα τα (καὶ ἐ λά χι στα ἔρ γα) πολ λῶν ἑ κα τον τά δων δι α κε κρι μέ νων σὲ κά ποι ο το μέ α ἀρ χαί ων Ἑλ λη νί δων, ὅ πως ἐ πι στη μό νων (κυ ρί ως μα θη μα τι κῶν κι ἀ στρο νό μων), ποι η τρι ῶν, ἀ θλη τρι ῶν, μου σι κῶν, ἰα τρῶν κ.τ.λ.· οἱ γυ ναῖ κες μπο ροῦ σαν νὰ ἀ να λαμ βά νουν κα θή κον τα ἱ ε ρει ῶν. Ὁ ρό λος ἑ πο μέ νως κι ἡ θέση τῆς γυ ναί κας στὴν ἀρ χαί α ἑλ λη νι κὴ κοι νω νί α ἦ ταν πο λὺ ση μαν τι κοί. ‣ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ: Ç «ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ» θι μο τυ πι κῶς μιὰ μέ ρα τὸ χρό νο γυ ναῖ κες καὶ ἄν τρες ἀλ λά ζου νε ρόλους: Ὅ,τι κά νει μί α γυ ναῖ κα στὴ ρο ὴ ὅ λου τοῦ χρό νου, κα λεῖ ται ὁ ἄν δρας νὰ τὸ ζή σῃ σὲ μί α μέ ρα, τὴν 8η Μαρ τί ου καὶ ἀν τι στρό φως: Νὰ ζή σῃ, σὰν νὰ ἦ ταν ἄν τρας ἡ γυ ναῖ κα γιὰ μί α μέ ρα. Ὅ σοι τη ροῦν τὸ γι ορ τα σμό, αὐ τὸ τὸ πα νη γύ ρι, ποὺ στὰ χω ριὰ βι ώ νε ται πιὸ ζων τα νά, εἶ ναι προ ε τοι μα σμέ νοι ἀ πὸ τὰ πέρ συ καὶ πιὸ πρίν. Κά θε χρο νιά τὰ ἴ δια. Ἡ ἔ ναρ ξή του –ποῦ ἀλ λοῦ; Στὸ συλ λο γι κὸ ἀ συ νεί δη το, ποὺ εὔ χε ται νὰ ἤ τανε κά τι ἄλ λο, δη λα δὴ ἄλ λου φύ λου, ἔ στω καὶ γιὰ μί α μέ ρα τὸ χρό νο. 8 Μαρ τί ου πρω ί-πρω ὶ οἱ κυ ρὲς ξυ πνοῦν καὶ τρα βοῦν στὸ κα φε νεῖ ο. Τὸ μαρτι ά τι κο κρύ ο εἶ ναι τσου χτε ρό. Ση κώ νει κα φε δά κι. Κου βέν τες γιὰ πο λι τι κὴ καὶ τσι γα ρά κι. Ἕ να-δυ ὸ τσί που ρα με τά, μὲ ποι κι λί α καὶ ἐ λιά, νὰ πᾶ νε κά τω τὰ φαρμά κια καὶ νὰ ἀ νά ψου νε τὰ αἵ μα τα. Ψέ μα τα; Ἡ σο δειὰ ἀρ γεῖ πο λὺ καὶ ἡ ἀ γω νί α εἶ ναι με γά λη. Γι’ αὐ τό: «Ἔ ξω καρ διά, βρὲ ἀ δελ φέ». Θἄρ θῃ ἡ ὥ ρα νὰ καρ πί σουν οἱ σπο ρές. Εἴ μα στε ἀ κό μα στὶς εὐ χές. ‣