ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

278ΜΑΡΤΙΟΣ 2005

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18503 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
76 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η δευτέρα εντολή σε πλήρη εφαρμογή «Ου ποιήσεις σεαυτώ ομοίωμα» — ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΑΡΤΕΜΙΣ
    ἀρχή: σελ. 18503 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 278

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

«Οὐ ποιήσεις σεαυτῷ ὁμοίωμα» δῶ καὶ ἀρκετὸν καιρὸ γινόμαστε μάρτυρες μιᾶς «ἀλλόκοτης» ἀλλη- λουχίας γεγονότων, ἀποτέλεσμα τῆς ἔκρυθμης λειτουργίας τῶν «ἡγε- τῶν» μας (τοῦ κλήρου ἀλλὰ καὶ τῆς κυβέρνησης). • Ἂς ἀρχίσουμε ἀπὸ τὸ περίφημο πλέον «Μνημεῖο γιὰ τὸ Ὁλοκαύτωμα τῶν Ἑβραίων», ποὺ τοποθετήθηκε σὲ περίοπτη θέση, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη, στὸ Θησεῖο, ἐπὶ δημαρχίας Δ. Ἀβραμόπουλου. Τὴν βεβήλωση ἀκολούθησε ἡ κατακραυγὴ καὶ ἐν τέλει ἡ… ἀποκαθήλωση τοῦ σκουριασμένου τερατουργήματος, ὅταν τὸ ἀποκά- λυψε ὁ «Δαυλός» (τ. 220, Ἀπρίλιος 2000). • Στὴν συνέχεια ἄρχισε ἡ γνωστὴ «περιπέτεια» τοῦ ἀνδριάντα τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τὸν ὁποῖο τὸ ἦθος τῶν σημερινῶν συμπατριωτῶν του γκρέμισε ἀπὸ τὴν βάση του καὶ τὸν ἔρριξε σὲ παρακείμενο χῶρο, ὅπου κάποιοι ἤλπισαν ὅτι ἴσως ἐπιτέλους λησμονηθῇ! (Βλ. «Δ», τ. 233, Μάιος 2001). Ὅμως οὔτε αὐτὴν τὴν φορὰ ἡ κατακραυγὴ τοῦ κόσμου ἔφερε ἀποτελέσματα. Ἀντίθετα ἀκολούθησαν καὶ ἄλλες δυ- σάρεστες ἐκπλήξεις. • Πρὸ τεσσάρων μηνῶν μπροστὰ ἀπὸ τὴν (ἄδεια) βάση τοῦ ἀγάλματος στήθηκαν ἄθλια οἰκοδομήματα, ἐνδεικτικὰ τῆς μιζέριας ἐκείνων ποὺ συνέλαβαν αὐτὴ τὴν ἰδέα καὶ ἔτσι ὄχι μόνο ἐκαλύπτετο ἡ ἐναπομείνασα στήλη μὲ τὸ ὄνομα τοῦ τραγικοῦ αὐ- τοκράτορα καὶ τὰ τελευταῖα του λόγια, ἀλλὰ διεξήγετο καὶ ἐμπόριο χριστιανικῶν βιβλίων... Ἀπερίγραπτη ἀσχήμια καὶ ἔλλειψη σεβασμοῦ σὲ ὅ,τι ἔχει πραγματικὴ ἀξία. Ὅμως λίγες ἡμέρες μετὰ διεπίστωσα (αὐτὴ τὴ φορὰ ἡ ἔκπληξη ἦταν εὐχάριστη) ὅτι, τὰ «μεγαλοπρεπῆ» αὐτὰ κτίσματα δὲν «κοσμοῦσαν» πλέον τὴν πλατεῖα Μητροπόλε- ως. • Καὶ ὤ τοῦ θαύματος! Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς συνέβη καὶ μὲ ἄλλο σιδερένιο ἔκτρω- μα, ποὺ τοποθετήθηκε πρόσφατα μὲ εὐλαβικὴ συνέπεια καὶ πάλι ἀκριβῶς ἀπέ- ναντι ἀπὸ τὴν Ἀκρόπολη. Θύμιζε ἀγκάθι. (Μᾶλλον πρόκειται γιὰ τὸ ἴδιο πάντα «ἀγκάθι», ποὺ κεντᾷ τὴν καρδιὰ τῶν «ταπεινῶν» καὶ «ἐνάρετων», δηλ. τὸ κάλλος, τὸ ὑψιπετές). Κι αὐτὸ μὲ τὴν σειρά του ἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸν ἱερὸ χῶρο, ὅπου εἶχε τοποθετηθῆ (πάντα μὲ δόλο καὶ πάντα στὰ κρυφά). • Καί… τὸ ἴδιο ἀκριβῶς συνέβη καὶ μὲ τὸ γυάλινο «σκιάχτρο», τὸ ὁποῖο εἶχε ἀν- τικαταστήσει τὸ ὑπέροχο χάλκινο ἄγαλμα ποὺ στόλιζε τὴν διασταύρωση τῆς ὁδοῦ Βουλιαγμένης μὲ τὴν λεωφόρο Καλλιρρόης μέχρι πρὶν λίγο καιρό! • Ἂς κλείσουμε (γιὰ τὴν ὥρα) τὴν ἀπαρίθμηση τῶν ἐνεργειῶν τῆς πολιτείας μὲ
← καθαρισμένο κείμενο