Ï «ΕΛΛΗΝΑΣ» ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ πὶ τῆς ὁδοῦ Πειραιῶς, στὸ ἐργοστάσιο τῆς «Ἐλαΐδος», τὸ βλέμμα ἐκεί- νων ποὺ διέρχονται σταματάει στὶς ζωγραφικὲς ἀπεικονίσεις ποὺ δια- κοσμοῦν τοὺς τοίχους τοῦ ἐργοστασίου. Τὴν ἐπιμέλεια ἔχει γνωστὴ καλ- λιτεχνικὴ ὁμάδα, ποὺ θέλησε νὰ δώσῃ μία «διαφορετικὴ» προσέγγιση –ὅπως φαίνεται– στὴν φυσιογνωμία καὶ τὴν παράδοση τοῦ Ἕλληνα. Στὶς σχετικὲς φωτογραφίες ποὺ σᾶς παραθέτουμε, προσπαθῶ νὰ διακρίνω τί σχέση μπορεῖ νὰ ἔχουν οἱ τοιχογραφίες μὲ τὸ ἑλληνικὸ πρότυπο καὶ τὰ μεσογειακὰ χαρακτηριστι- κά. Βλέπω σκληρὰ χαρακτηριστικά, ποὺ παραπέμπουν μᾶλλον σὲ ἄλλες φυλές. Σκυθρωπὰ πρόσωπα, ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ἐλιὰ σὰν νὰ πρόκειται γιὰ ἐξαναγ- καστικὸ ἔργο, τὴ στιγμὴ ποὺ ἀποτελεῖ τὸ διαχρονικὸ σύμβολο τῆς Ἑλλάδας· τὴν πηγὴ ἔμπνευσης καὶ δημιουργίας ἀπὸ ἀρχαιοτάτους χρόνους. Δυσανάλογα ἄκρα καὶ κεφάλια, ὕφος ποὺ ὑποδηλώνει βλακεία, παραφροσύνη ἤ ἀγγαρεία, ἄν ὄχι ζω- γραφισμένη ὀργή, ποὺ προκαλεῖ ἡ... ἐργασία! Ταξιαρχούλα Λαδᾶ