Συνέχεια τῶν Διονυσίων ἱερῶν (= ἑορτῶν) ι κρὸς γυ ρί ζον τας στὰ πά τρια καὶ μη τρικὰ ἐ δά φη (καὶ οἱ δυ ὸ γονεῖς μου ἀ πὸ τὴν Ἀρ κα δί α) ἄ κου γα-ἔ νι ω θα τὸν σά λα γο ἀ πὸ τὰ τρο κά νια καὶ τὴν ὀ σμὴ τῶν κα τσι κι ῶν. Συγ κλο νι ζό μουν ἀ πὸ τὴ βο ὴ τῶν ἀ νέ μων στὰ γυ μνὰ φα ράγ για, τὸν «πα νι κὸν βόμ βον». Καὶ τὰ γευό μουν ἀ συ νεί δη τα, χω ρὶς ἐ πί γνω ση ὅ τι στὴν πα νάρ χαι α τού τη γῆ οἱ «προ σέ λη νοι» Ἀρ κά δες ἔ τσι ἔ νι ω θαν/λά τρευ αν τὸν Πᾶ να (=σύν·πᾶν-φύ ση), ἐ σέ βον το τὸν «με γά πε ον» Πρί α πο, ἐ δέ χθη σαν τὸν «ἱ με ρό εν τα» Δι ό νυ σον (γεμά τον πό θο), ἀ φοῦ τοῦ ἔ δω σαν συ νο δεί α τοὺς Ἀρ κά δες τρα γό πο δες Σα τύρους (Φωτ. 1). Ὁ κύ κλος ἔ κλει σε, ὅ ταν τρι αν τά ρης ἐ πι σκέ φθη κα τὴν Ἁ γιάν να Εὐ βοί ας, τὴν γε νέ τει ρα τῆς γυ ναί κας μου (καὶ οἱ δυ ὸ γο νεῖς της ντό πιοι). Ἡ με τέ πει τα ἐγ κά τα στα σή μας στὸ χω ρι ου δά κι τῆς Κο τσι κιᾶς μοῦ ἔ δω σε τὴ δυνα τό τη τα συμ με το χῆς ὡς θε α τῆ στὰ «δρώ με να» τῆς Ἁ γιά ννας. Στὶς χα μέ νες ἀρ κα δι κὲς τε λε τὲς τῆς Γό νι μης Φύ σης. ΤΑ ΔΡΩΜΕΝΑ. Ἡ ὀ νο μα σί α «δρώ με να» δὲν ὑ πάρ χει πλέ ον πα ρὰ μό νο στὸ βά θος τοῦ μυα λοῦ τῶν κα τοί κων. Ἡ Ἁ γί α Ἄν να (Ἁ γιά ννα), κω μό πο λη τῆς Β. Εὐ βοί ας 1.200 κατ. (προ πο λε μι κὰ ἄ νω τῶν 2.500), πα ρ’ ὅ λη τὴν κα τά πτω σή της κρα τι έ ται μὲ δόν τια καὶ νύ χια ζων τα νή. Στη ρί ζε ται ὄ χι τόσο στὴν εὐ η με ρί α, ἀλ λὰ στὴν κοι νω νι κό τη τα, στὴ συμ·μετο χὴ (λ.χ. κα φε νεῖ ο τῆς πλα τεί ας) στὸν ἑλ λη νι κὸ τρό πο ζω ῆς, στὰ ἤ θη (ἄλ λο «ἠ θι κή»), στὰ ἔ θι μα τῆς φυ λῆς. [Σημ.: Ἡ λέ ξη «φυ λή», ποὺ ἐκ φρά ζει τὸν ἐ θνι σμό μας, εἶ ναι ἀ μετά φρα στη! Race, trib(u)e, people δη λώ νουν ἄλ λα. Φρά σεις: tribu française ἢ english race εἶ ναι ἀ πα ρά δε κτες.] Μέ ρος τῶν ἐ θί μων καὶ οἱ γι ορ τὲς καὶ πα νη γύ ρεις < πᾶν·ἀ γεί ρω = συγκέν τρω ση ὅ λων, μὲ δι και ο λο γί α τὴ χρι στι α νι κὴ Κα θα ρὰ Δευ τέ ρα. Εἶ ναι μί α «πομ πή» ἢ μᾶλ λον πο ρεῖ ες ὁ μά δων με ταμ φι εσμέ νων πρὸς τὴν κεν τρι κὴ πλα τεῖ α, ποὺ με τα φέ ρουν ἀ πὸ ἕ να ὑ περ μέ γε θες ἀν δρι κὸ αἰ δοῖ ο, τὸν «φαλ λόν». Τὸν συ νοδεύ ουν τε λε τουρ γι κὰ μὲ τρα γού δια ἐ ρω τι κά, κω μι κὰ ἀ ναφε ρό με να στὴν ἐ ρω τι κὴ πρά ξη καὶ στὰ «αἰ δοῖ α», ἀν δρι κὰ καὶ γυ ναι κεῖα μὲ πλή ρη ἐ λευ θε ρο στο μί α, χυ δαί ως μὲ τὴν Φωτ. 1. Ὁ «ἱ με ρό εις» Δι ό νυἀρ χαί α ἔν νοι α: χύ δην < χέ ω (= τὰ ξα μο λά ω δη μό σια στὰ σος. (Μουσ. Ἐ λευ σῖ νος.) ἴ σα).