ΚΑΕΙ ΑΡΡΕΕΣ Ἢ πνευματικὴ κατάσταση τοῦ καιροῦ μας [Ὁ «Δαυλός» ἀρχίζει ἀπὸ σήμερα τὴ δημοσίευση σὲ συνέχειες τοῦ ἔργου ̓«ΚἬ πνευματικὴ κατάσταση τοῦ καιροῦ μας» (γερμανικὸς τίτλος: «ὶθ Οοἰνιίρο δή μα {{ΟΠ 467 2ο») τοῦ κορυφαίου Γερμανοῦ φιλοσόφου τοῦ αἰῶνος μας ΚαΓΙ “ας ροῦς. Τὸ ἔργο αὐτὸ μεταφράζεται γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. Ἢ μετάφραση, ποὺ γίνεται ἀπὸ τὸν συνεργάτη τοῦ «4αυλοῦ» δρ. Μανώλη Μαρκάκη, θὰ εἶναι πλήρης, πιστὴ καὶ ἀκριβὴς ἀπόδοση τοῦ πρωτότυπου γερμανικοῦ κειμένου τοῦ μεγάλου στοχαστή, ποὺ τόσο ἀγάπησε τὴν Ἑλλάδα]. (Πρώτη συνέχεια) ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ἐδῶ καὶ περισσότερο ἀπὸ ἕναν αἰώνα τὸ πρόβλημα γιὰ τὴν κατάσταση τοῦ ἀνθρώπινου γένους ἔχει ὀξυνθεῖ κατὰ τρόπο ἐξαιρετικὰ ἐπιτακτικό καὶ ἡ κάθε γενιὰ ἔχει ἐπιδιώξει νὰ τὸ ἐπιλύσει ἀνάλογα μὲ τὰ φῶτα της. Ἐνῶ ὅμως πρωτύτερα μόνο λίγοι ἐξέταζαν μὲ ἀγωνία τοὺς κινδύνους ὅπου ἔχει ἐκτεθεῖ ὁ πνευματικός μας κόσμος, ἀπὸ τὸν πόλεμο (Α ̓Π.Π.) καὶ μετὰ ἡ σοβαρότητα τοῦ κινδύνου ἔγινε ἔκδηλη στὸν καθένα. Τὸ θέμα ὅμως δὲν εἶναι ἁπλῶς ἀνεξάντλητο ἀλλὰ καὶ ἀνεπίδεκτο ἑνὸς βέβαιου ὁρισμοῦ, στὸν βαθμὸ ποὺ μεταβάλλεται ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν πράξη συγκέντρωσης σ ̓ αὐτὸ τῆς προσοχῆς μας. Οἱ παρελθοῦσες καταστάσεις μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν περατωμένες, σὰν νὰ ἔπεσε σ ̓ αὐτὲς ἡ αὐλαία, σὰν νὰ εἷχαν τὸν καιρό τοὺς κι ἔπαυσαν νὰ εἶναι, ἐνῶ τὸ συναρπαστικὸ χαρακτηριστικὸ τῆς κατάστασης τοῦ παρόντος εἶναι ὅτι ὁ διαλογισμός μας πάνω σ ̓ αὐτὴν μᾶς ἐπιβοηθεῖ νὰ καθορίσουμε αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήσει. Ὅλοι μας γνωρίζουμε, ὅτι ἡ παγκόσμια κατάσταση ὅπου ζοῦμε δὲν εἶναι ἡ τελική. ̓ς Ὑπῆρχαν ἐποχὲς ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἔνοιωθε, ὅτι ὁ κόσμος του εἶχε διάρκεια, ἀποτελοῦσε ἕνα ἀμετάβλητο ἐνδιάμεσο μεταξὺ τοῦ χρυσοῦ αἰώνα ποὺ εἶχεν ἐκλείψει καὶ τοῦ τέλους ποὺ ἀναμενόταν μὲ τὴν πλήρωση τῶν σκοπῶν τοῦ παντοδύναμου. Ὃ ἄνθρωπος προσαρμοζόταν στὴν ζωή, ὅπως τὴν εὕρισκε, χωρὶς νὰ ἐπιθυμεῖ τὴν μεταβολή της, ἐνῶ οἱ δραστηριότητές του ἦσαν περιορισμένες σὲ μιὰ προσπάθεια βελτίωσης τῆς θέσης του μέσα στὶς περιστάσεις ποὺ τὸν περιέβαλλαν καὶ ποὺ θεωροῦνταν οὐσιαστικὰ ἀμετάβλητες. Στὶς περιστάσεις αὐτὲς εἶχε ἕνα ἀσφαλὲς ἀγκυροβόλιο, συνδεδεμένος καθὼς ἦταν τόσο μὲ τὸν οὐρανὸ ὅσο καὶ μὲ τὴν γῆ. "Ἠταν ὁ κόσμος του, ἔστω καὶ χωρὶς λόγο, ἀφοῦ γι ̓ αὐτὸν τὸ ἀληθινὸ ὄν ὑπῆρχε μόνο σὲ μιὰν ὑπερβατικὴ σφαῖρα. Σὲ σύγκριση μὲ τὸν ἄνθρωπο τῶν ἐποχῶν αὐτῶν ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος εἶναι ξερριζωμένος καὶ ἔχει συνειδητοποιήσει ὅτι ὑπάρχει σὲ κάτι, ποὺ δὲν εἷναι παρὰ μιὰ ἱστορικὰ καθορισμένη καὶ μεταβαλλόμενη κατάσταση. Σὰν νὰ ἔχουν θρυμματισθεῖ τὰ θεμέλια τοῦ Εἶναι. Πόσο προφανὴς ἔμοιαζε γιὰ τὸν παλαιὸν ἄνθρωπο ἡ ἑνότητα τῆς ζωῆς καὶ τῆς γνώσης, μᾶς εἶναι πιὰ ὁλοκάθαρο