ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Σιωπηλὴ πριμοδότηση τῆς Βουλῆς στὴν Ἐκκλησία Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Στὴν «Κυριακάτικη Αὐγή» τῆς 23-1-2005 διαβάζουμε ἄρθρο οἰκονομολόγου καὶ βουλευτοῦ γιὰ τὸ νέο καθεστὼς οἰκονομικῆς δράσης τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ πέρασε σιωπηλὰ μέσα ἀπὸ 2 νόμους, ποὺ ψηφίσθηκαν πρόσφατα ἀπὸ τὴν κυβερνητικὴ πλειοψηφία. Συγκεκριμένα ἡ πρώτη ρύθμιση ἀφορᾷ στὶς φορολογικὲς ὑποχρεώσεις τῆς Ἐκκλησίας. Σήμερα τὰ τεράστια εἰσοδήματα ποὺ ἔχει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ ἀκίνητα, κτήματα κ.λπ. φορολογοῦνται μὲ συντελεστὴ 10% (εὐνοϊκὸ ἕως προκλητικό, θὰ τὸν χαρακτήριζα ἐγώ). Ἀκόμη ὅμως κι αὐτὸν τὸν προκλητικὸ συντελεστὴ (ποὺ καταστρατηγεῖ τὴν ἀρχὴ τῆς ἰσότητας τοῦ Συντάγματος, ἀφοῦ ἡ ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲ συνεισφέρει στὰ δημόσια βάρη ἀνάλογα μὲ τὴ δύναμή της), ἡ Κυβέρνηση μὲ τὸ νέο φορολογικὸ νόμο τὸν μειώνει σταδιακά, γιὰ νὰ τὸν καταργήσῃ ἐντελῶς τὸ 2008! Ἡ δεύτερη ρύθμιση ἀφορᾷ στὴ φορολογικὴ μεταχείριση τῶν δωρεῶν, ποὺ μία ἐπιχείρηση μπορεῖ νὰ κάνῃ πρὸς τὴν Ἐκκλησία. Μὲ τὴν ἀπὸ 14-1-05 ἀπόφαση τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν, ποὺ ἐξειδικεύει τὸ νέο φορολογικὸ νόμο, ὁρίζεται ὅτι: «οἱ δωρεὲς σὲ χρῆμα ἀπὸ ἐπιχειρήσεις πρὸς ἱερὲς μητροπόλεις ἐκπίπτουν ἀπὸ τὰ ἀκαθάριστα κέρδη τῆς ἐπιχείρησης, χωρὶς τὴν παρακράτηση φόρου εἰσοδήματος 10%». Ἀφορολόγητες ἐντελῶς δηλαδὴ δωρεές, ἔμμεση ἑπομένως μεταφορὰ πόρων ἀπὸ τὸ Κράτος πρὸς τὴν Ἐκκλησία! Ἐρωτηματικὰ ὅμως γεννᾷ καὶ ὁ Ν. 3299/04, ποὺ θεσμοθετεῖ κίνητρα γιὰ τὴν πραγματοποίηση ἰδιωτικῶν ἐπενδύσεων. Ὁ νόμος αὐτός, μεταξὺ τῶν φορέων ποὺ μποροῦν νὰ ἐπιχορηγηθοῦν γιὰ νὰ πραγματοποιήσουν ἐπενδύσεις, περιλαμβάνει καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος! Ἐρωτήματα(σημειώνει ὁ κ. Δραγασάκης), ποὺ ἐτέθησαν γιὰ τὸ ἂν πρόκῃται γιὰ ἐπενδύσεις ἐμπορικοῦ-κερδοσκοπικοῦ χα- ΕΝΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΑΝΑΛΥΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΣΤΕΡΙΑ Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος 276, σελίδα 18257, ὑπὸ τὸν τίτλο «Σιωνιστικὴ Τυμπανοκρουσία», κάνατε πολὺ εὔστοχες παρατηρήσεις σχετικὲς μὲ τὴν διεθνῆ ἐπίθεση ποὺ ἔχει ἐξαπολυθῆ κατὰ τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου. Βεβαίως ἡ ἐπίθεση αὐτὴ –μέσα στὴν ὁποία ἐντάσσεται καὶ ὁ τρόπος παρουσίασης τῆς σχέσης Ἀχιλλέα-Πατρόκλου στὴν κινηματογραφικὴ ταινία «Τροία»– εἶναι μόνο ἡ κορυφὴ τοῦ παγόβουνου. Εἶναι λιγώτερο γνωστὸ ὅτι ὑφίσταται μία προσπάθεια σπιλώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ὡς βασιζόμενου στὴν παιδεραστία καὶ τὴν ὁμοφυλοφιλία. Πρόσφατα διάβασα τὸ βιβλίο τοῦ Paul Catledge: «Τὸ μεγαλεῖο τῆς Σπάρτης». Ὁ συγγραφὲας κατατάσσει τὸν ἑαυτό του μεταξὺ τῶν ἐλαχίστων εἰδικῶν στὰ «Σπαρτιατικὰ Θέματα». Ἀναφέρει στὴ σελίδα 25: «δὲν μπορῶ νὰ ἀποδείξω ὅτι τὰ γεγονότα καὶ οἱ διαδικασίες, γιὰ τὶς ὁποῖες γράφω πιὸ κάτω, συνέβησαν στὴν πραγματικότητα καὶ πολὺ λιγώτερο πῶς καὶ γιὰ ποιό λόγο θεωρῶ ὅτι συνέβησαν» (!) Καὶ παρακάτω: «μὲ διακατέχει ἀκόμη μιὰ βαθιὰ ριζωμένη ἀνομολόγητη ἐπιθυμία νὰ πιστέψω πὼς συνέβησαν καὶ ἡ ἄσβεστη ἐλπίδα πὼς θὰ πείσω καὶ ἄλλους νὰ μοιραστοῦν τὴν ἄποψή μου»! Θρασύτατο ἄλλοθι γιὰ αὐθαίρετες ἀπόψεις καὶ συμπεράσματα. Ἐδῶ βέβαια ἔχουμε τὴν μία ἀντίφαση πάνω στὴν ἄλλη. Δὲν ὑπάρχουν –λέει– σαφεῖς μαρτυρίες καὶ στοιχεῖα, ἀλλὰ παρ’ ὅλα αὐτὰ στὸ κείμενό του ἀμφισβητεῖ τὶς μαρτυρίες τοῦ Ξενοφῶντος, τοῦ Πλουτάρχου κ.ἄ. ὡς φίλα προσκείμενων καὶ μεροληπτούντων ὑπὲρ τῆς Σπάρτης καὶ διατείνεται ὅτι ἡ ἐκπαίδευσης τῶν Σπαρτιατῶν στηριζόταν στὴν παιδεραστία καὶ ἀργότερα στὴν ὁμοφυλοφιλία μεταξὺ τῶν ὁπλιτῶν. Τέλος συσχετίζει τὸ προσωνύμιο «Δωριεύς» μὲ τὸ «ὁμοφυλόφιλος», μὲ τὸ ὁποῖο εἶχε ὀνομάσει τὸν γνωστὸ ὁμοφυλόφιλο ἥρωά του στὸ μυθιστόρημα «Πορτραῖτο τοῦ Ντόριαν Γκρέη» ὁ ὁμοφυλόφιλος ‣