Οἱ περιπέτειες τῆς Ρωμαίικης Δικαιοσύνης: Ἀναστ. Πολυζωίδης καὶ Γεώργιος Τερτσέτης υμ πλη ρώ θη καν φέ τος 130 καὶ 129 χρό νια ἀ πὸ τὸ θά να το δύ ο ἐ πι φα νῶν Ἑλ λή νων, τοῦ Ἀ να στα σί ου Πο λυ ζω ί δη καὶ τοῦ Γ. Τερτσέ τη, ποὺ σὰν ἀ σί γα στοι φά ροι θὰ ἔ πρε πε νὰ φω τί ζουν τὴ ζω ὴ ὅ λων μας καὶ πο λὺ πε ρισ σό τε ρο ἐ κεί νων ποὺ θε ω ροῦν τοὺς ἑ αυτούς τους ἱ κα νοὺς νὰ διοικοῦν τὴ Δικαιοσύνη αὐ τοῦ τοῦ τό που. Πρὶν ὅ μως ἀ πὸ κά θε ἄλ λη ἀ νά πτυ ξη τοῦ ἤ θους τῶν ἀν θρώ πων αὐ τῶν καὶ τὴν ἐ λεύθε ρη στά ση τους στὴ δί κη τοῦ Θ. Κο λο κο τρώ νη, ὅ που ὁ Πο λυ ζω ί δης ἦ ταν πρό ε δρος τοῦ δι κα στη ρί ου καὶ ὁ Τερ τσέ της δι κα στής, θὰ ἦ ταν σκό πι μο νὰ γί νῃ μί α σύν το μη βι ο γρα φι κή τους ἀ να δρο μή. Ὁ Πο λυ ζω ί δης πα ρέ μει νε μα χό με νος στὶς ἐ πάλ ξεις τοῦ ἀ γῶ να ὅ λο τὸ χρο νι κὸ δι ά στη μα τῆς Ἐ θνε γερ σί ας. Με τὰ τὴν ἐ κλο γὴ τοῦ Κα πο δί στρια ὡς κυ βερ νή τη τῆς ἐ λεύ θε ρης πιὰ πα τρί δας καί, γιὰ νὰ ἐκ πλη ρώ σῃ τὸ ὄ νει ρό του γιὰ τὴν ὁ λο κλή ρω ση τῶν σπου δῶν του, με τα βαί νει στὸ Πα ρί σι, ὅ που πα ρα μέ νει μέ χρι τὸ 1830. Τὸ καλο καί ρι τοῦ 1830, καὶ με τὰ τὴν κα τά σχε ση ὅ λης του τῆς πε ρι ου σί ας στὸ Με λέ νι κο ἀ πὸ τοὺς Τούρ κους, ἐ πι στρέ φει στὸ Ναύ πλιο, πρω τεύ ου σα τό τε τοῦ Ἑλ λη νι κοῦ Κρά τους καὶ ἀρ χί ζει νὰ δη μο σι ο γρα φῇ. Στὴν σχε τι κὴ προ κή ρυ ξη τῆς ἔκ δο σης τῆς ἐ φη με ρί δας του «Ἀπόλλων» δι α τυ πώ νει τὴν ἄ πο ψη ὅ τι ἡ Ἐ λευ θε ρί α καὶ ἡ Παι δεί α εἶ ναι «αἱ μό ναι τῶν λο γι κῶν ἀν θρώ πων χα ρα κτη ρι στι καὶ ἀρ χαί». Με τὰ τὴ δο λο φονί α τοῦ Κα πο δί στρια καὶ τὴν ἄ φι ξη τοῦ Ὄ θω να ἡ ἀν τι βα σι λεί α διὰ τοῦ ὑ πουρ γοῦ Δι και ο σύ νης, πρώ ην προ έ δρου τοῦ Ἐγ κλη μα τι κοῦ Δι κα στη ρί ου Ναυ πλί ου Γε ωρ γίου Πρα ΐ δη, δι ο ρί ζει στὴ θέ ση του τὸ φί λο του καὶ συ να γω νι στή του στὸ Με σο λόγ γι Πο λυ ζω ί δη. Μὲ τὴν ἰ δι ό τη τά του αὐ τὴ με τέ χει στὴν ἱ στο ρι κή, ὅ πως ἐ ξε λί χθη κε, δί κη τοῦ Κο λο κο τρώ νη. Ὁ τρό πος δι ε ξα γω γῆς τῆς σκη νο θε τη μέ νης αὐ τῆς δί κης, ἡ στά ση του κα τὰ τὴ διά ρκειά της, ἀλ λὰ κυ ρί ως τὴν ὥ ρα τῆς ἀ να κοί νω σης τῆς ἀ πό φα σης τὸν κα τέ-