Ï ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Βαβύλειος Αἰχμαλωσία Ἔλεος πιά, ρὲ πατέρες, ἔλεος! Εἴπαμε γιὰ διαπλοκές, εἴπα- με γιὰ κυκλώματα, εἴπαμε γιά… «ἀδελφότητες», εἴπαμε γιὰ με γιὰ κυκλώματα, εἴπαμε γιά… «ἀδελφότητες», εἴπαμε γιὰ ματσαραγκιές, ἴντριγκες καὶ ἀβυσσαλέα πάθη, ἀλλὰ ἐσεῖς ματσαραγκιές, ἴντριγκες καὶ ἀβυσσαλέα πάθη, ἀλλὰ ἐσεῖς πιὰ τὸ παραχ.σατε! Καὶ φυσικὰ μὲ ἐκθέσατε. Ἴσως νὰ φταίῃ καὶ τὸ πολὺ ὑπακτικὸ ποὺ καταναλώνετε τώρα τελευταῖα, γιὰ νὰ ἐπιτύχετε προ- φανῶς καλύτερη …αὐτοκάθαρση! Ἀλλὰ μὲ τόσα ποὺ ἔχετε φάει, τί νὰ σοῦ κάνῃ κι αὐτό. Παραθεωρήσατε κατάφωρα τὸ «μέτρον ἄριστον» καὶ τὸ «μηδὲν ἄγαν» τῶν σιχαμένων προγόνων σας, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ὁμολογουμένως ἐγὼ σᾶς ἀπέκοψα. Σᾶς μάγεψε ἡ «ντόλτσε βίτα», ὅπως λέει καὶ τὸ τραγούδι, καὶ πέσατε μὲ τὰ μοῦτρα στὶς ἱεροατασθαλίες. Γιαχβέ μου, τί ἄλλο θὰ «σκάσῃ» ἀκόμα; Σὰν τὰ βαρελότα τῆς Ἀνάστασης ἔρχονται οἱ ἀποκαλύψεις γιὰ τοὺς ρασοφόρους μου καὶ συνακόλουθα οἱ σφαλιάρες γιὰ τὸ σβέρκο μου. Μὲ τὸ ζόρι προσπαθῶ μὲ διάφορα παραμύθια νὰ συγκρατήσω τὸ χριστεπώνυ- μο πλήρωμα, γιὰ νὰ μὴν ξεσηκωθῇ καὶ σᾶς πάρῃ στὸ κυνήγι, ἴσαμε τὴ Βαβυλῶνα. Ὄχι, μὴν κάνετε παρηχητικοὺς συνειρμοὺς μὲ τὸν Βαβύλη (ἢ Ραφαήλ, ἢ Φωκᾶ, ἢ Ἀναγνωστάκη, ἢ τέως κύριο τῆς κυρίας Κοὲν – ἥμαρτον, οὔτε οἱ πορτοφολᾶδες δὲν εἶναι τόσο πολυώνυμοι!). Δὲν μιλάω μόνο γι’ αὐτόν. Ἄλλωστε «τὰ ράσα δὲν κάνουν τὸν παπᾶ». Κάνουν ὅμως τὸν πράκτορα, ὡς φαίνεται…Οὔτε φυσικὰ μιλάω μόνο γιὰ τὸ δίδυμο Γιοσάκη – Σταυρόπουλου, ποὺ κατέληξε στὸ «φρέσκο». Ὁ Για- χβὲ τοὺς τιμώρησε δίκαια, ἐξ αἰτίας τῆς μανίας τους μὲ τὰ μιαρὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ μνημεῖα! Μιλάω κι ἐμμένω, σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ ἐσᾶς, δεσποτᾶδες μου. Νὰ ἦταν μόνο οἱ οἰκονομικοὶ λόγοι τῆς γενικευμένης δυσφορίας τοῦ κόσμου, πάει στὸ διάτανο! Εἶναι ὅμως καὶ οἱ … «κωλικοί» – ὄχι βέβαια τοῦ νεφροῦ! Τί τὶς θέλατε, μωρέ, τὶς με- ταξύ σας προσωνυμίες «Σάσα», «Φωφώ», «Ντόροθυ», «Νταίζη», «Καλκούτω» καὶ τὰ τοιαῦτα; Δὲν φτάνει ποὺ προκλητικὰ τὸ στόμα σας χιλιομασάει, τὸ πορτοφόλι σας τιγκάρει καὶ ὁ ἀφεδρών σας ρουφάει, τὸ ρίξατε καὶ στὴν πλάκα διασκεδάζον- τας μὲ τὶς ἰδιορρυθμίες σας; Ἀντιλαμβάνεστε τὴ ζημιὰ ποὺ μοῦ κάνετε; Μὲ τί μοῦτρα τώρα θὰ ξανακράξω ἐγὼ τοὺς τρισκατάρατους ἀρχαίους προγό- νους σας ὡς ὁμοφυλόφιλους; Μὲ τί μοῦτρα θὰ ξαναπουλήσω χριστιανικὴ ἠθικὴ στοὺς Ρωμιούς; Πῶς νομίζετε ὅτι θὰ ἀντιδράσουν στὶς προσκλήσεις σας νὰ σᾶς ἐμπιστευτοῦν τὰ παιδιά τους, δεδομένου ὅτι πολλοὶ ἐξ ὑμῶν …«τυλίγετε τὸ ποῦρο»; Μὲ τί μοῦτρα θὰ ζητήσουμε στὸ μέλλον τὸν «ὀβολόν» τους γιὰ τὰ θεάρεστα ἔργα μας; Πῶς θὰ ὁλοκληρωθῇ τὸ προαιώνιο σχέδιο τῆς καινῆς κτίσεως τοῦ Θεούλη, τοῦ ὁποίου ἐγὼ τυγχάνω διεκπεραιωτὴς κι ἐσεῖς –ὑποτίθεται– ἀκάματοι ἐκτελε- στές; Ἀφήστε καὶ τὸ ἄλλο: Ὁσονούπω, ἔτσι ποὺ πᾶνε τὰ πράγματα, θὰ κυρωθῇ καὶ ἀπὸ τὸ Ρωμαίικο τὸ Εὐρωπαϊκὸ Σύνταγμα. Φαντάζομαι νὰ ἀντιλαμβάνεστε τί σημαίνει αὐτό, ἔ; Ὅτι μακροπρόθεσμα θὰ πρέπει νὰ μαζέψουμε τὰ θεοκρατικά μας μπογαλάκια καὶ νὰ «κόψουμε ρόδα μυρωμένα» ἀπὸ τὴν Εὐρώπη. Γι’ αὐτό σᾶς λέω, ἀδελφοὶ –καὶ ἀδελφές–, σοβαρευτῆτε, μετανοήστε, κατὰ δόκησιν φυσικά, καὶ ἀνασκουμπωθῆτε νὰ κρατήσουμε τὸν ἀνδραποδώδη ὄχλο (τὸ ποίμνιο δηλαδή) μὲ τὸ μέρος μας, μπὰς καὶ γλυτώσουμε τελικὰ ἀπὸ τὸ ἀδυσώπητο καὶ ἀνελέητο Σάρωθρον