ΔΑΥΛΟΣ/280, Μάιος 2005 18633 Δὲν εἶναι ἀθῷος ὁ ρόλος τῶν ἑλλαδεμπόρων Κύριε διευθυντά, Ἔχουμε ἀρκετοὺς ἑλλαδέμπορους (μὲ τὰ βιβλία τους, τάχα μου-τάχα μου, ποὺ ἐκφράζουν τὸν «πατριωτισμό» τους). Νὰ εἶναι σίγουροι πὼς ἡ ἐκτροπὴ τους (νὰ τὸ πῶ ἀφέλεια ;) θὰ γίνῃ φανερή – καὶ τότε ; Ὅλοι αὐτοὶ θὰ διαπιστώσουν πὼς ἡ ἔξυπνη καὶ κατευθυνόμενη προπαγάνδα τους μόνο γέλιο θὰ προκαλέσῃ. Ὅμως ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ζημιὰ ποὺ προκαλοῦν εἶναι τεράστια. Οἱ ἀναγνῶστες τῶν διαφόρων «ἑλληνοκεντρικῶν» βιβλίων τους πρέπει νὰ ἀμφισβητοῦν τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα, ἐὰν οἱ ἴδιοι δὲν ἐξακριβώσουν τὴν ἐγκυρότητα αὐτῶν ποὺ διαβάζουν. Δὲν μποροῦμε νὰ εἴμαστε δογματικοὶ οὔτε ἀφελεῖς, ὥστε κάποιοι ἐπιτήδειοι νὰ μᾶς ἐκμεταλλεύωνται, διότι τότε γινόμαστε πρόβατα καὶ δοῦλοι κάποιου ἀφέντη, μαυροφορεμένου ἤ ὄχι. Χρειαζόμαστε προσοχή, διότι ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν γύρω μας δὲν εἶναι (σὲ καμμία περίπτωση) τυχαῖα ἤ ἀθῷα, ὅσο θέλουν κάποιοι «γνωστοί» μας νὰ φαίνωνται. Μὲ τιμὴ Παναγιώτης Νιάκαρης Πειραιᾶς Ἕνα «περιοδικό» ποὺ ἀσχολεῖται μόνο μὲ ἕνα ἄλλο περιοδικό!.. Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκη νὰ δημοσιοποιήσω τὴ λύπη μου καὶ τὴν ἀγανάκτησή μου, γιὰ ὅσα εἶδα καὶ ἄκουσα, βρισκόμενος τυχαῖα στὴν Ἀθήνα, τὸ βράδυ τῆς 7ης Μαρτίου στὴν αἴθουσα τῆς ΕΣΗΕΑ, κατὰ τὴν ἐκδήλωση τοῦ περιοδικοῦ «Ἄρδην», μὲ ἀντικείμενο τὴ διάλεξη ποὺ εἶχε ὡς θέμα «Ἕλληνες: Ἰνδοευρωπαῖοι ἢ ἐξωγήινοι»(!). Δὲν φανταζόμουν ποτὲ πὼς ἄτομα φαινομενικὰ καλλιεργημένα, ποὺ δημοσιογραφοῦν καὶ δραστηριοποιοῦνται γύρω ἀπὸ ἰδεολογικὰ καὶ πολιτιστικὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία, θὰ μποροῦσαν ποτὲ νὰ κρύβουν μέσα τους τόσο μεγάλο (κι ἔξυπνα συγκαλυμμένο!) μῖσος καὶ τόσο φοβερὸ φανατισμὸ ἐναντίον ἐρευνητῶν τῆς Ἱστορίας μας, ποὺ ἡ θεματολογία τους περιστρέφεται γύρω ἀπὸ τὸν Ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμό, ἀκολουθῶντας ὅμως πιὸ προωθημένη ἔρευνα καὶ πορεία. Καὶ δὲν εἶναι ὅτι ἡ ἀντιπάθειά τους στρέφεται ἐναντίον κάποιων περιοδικῶν μόνον, ποὺ ὄντως περιέχουν ἀπαράδεκτες ὑπερβολές, διαστρεβλώσεις καὶ φανταστικὰ ἀκόμη ἐπινοήματα διαφόρων ἡμιμαθῶν ἕως καὶ ἀμόρφωτων ἀρχαιολατρῶν, ποὺ ὑποτίθεται πὼς ἐρευνοῦν τὴν καταγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὸν Ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ τὴν Ἀρχαία Ἑλληνικὴ σκέψη. Ἂν περιωριζόντουσαν μόνο σ’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ περιοδικά, νομίζω πὼς καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ» δὲν θὰ διαφωνούσαμε μαζί τους, γιατί ὄντως εἶναι ἀρνητικὴ ἡ συνεισφορὰ τῶν συγγραφέων καὶ δημοσιογράφων αὐτῶν ποὺ ἐκδίδουν τέτοια χαμηλοῦ ἐπιπέδου βιβλία καὶ περιοδικά, ἀφοῦ μοναδικό τους κίνητρο εἶναι ἡ ἐμπορευματοποίηση ὅλων ἐκείνων ποὺ ἔχουν σχέση ὑπηρετοῦσες στὸ Ἑλληνικὸ Προξενεῖο τῆς Κολωνίας. Ἀργότερα μετὰ ἀπὸ μία προσπάθεια τοῦ τότε ὑπουργοῦ Βιομηχανίας κ. Πρωτόπαππα, τὸ 1974, εἴχαμε μία κοινὴ συνάντηση στὸ Ἑλληνικὸ Προξενεῖο Κολωνίας, καὶ ἀπὸ τότε χωρίσθηκαν οἱ δρόμοι μας. Ἐσὺ πολιτεύτηκες μὲ τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ΕΔΗΚ. Ἡ ταπεινότητά μου, μετὰ τὴν ἀποτυχία μου στὶς ἐκλογὲς τοῦ 1977, ἐπιστρέψας στὴ Γερμανία, ὠργανώθηκα γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση ἐθνικῶν θεμάτων στὴν Ἕνωση Ἑλλήνων Ἐπιστημόνων Εὐρώπης μὲ ἕδρα τὴν Ἑλβετία, μὲ ἰδιαίτερες δραστηριότητες, γιὰ τὶς ὁποῖες μοῦ ἀπέστειλες ὡς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ἐπιστολὴ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 06.01.1994. Σὲ συγχαίρω λοιπὸν θερμὰ καὶ ὑπερήφανα γιὰ τὴν ἐκλογή σου στὴν Προεδρία τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας. Ἀλλά λυπήθηκα, ποὺ σήμερα «Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας», σὲ εἶδα ὡς πρῶτο πολίτη τῆς χώρας μας στὴ Μητρόπολη μὲ σκυμμένο τὸ κεφάλι, νὰ ἀκοῦς χωρὶς καμμιὰ ἀντίδραση νὰ ψάλλωνται οἱ ἀναθεματισμοὶ κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Περίμενα νὰ φωνάξῃς ὅπως ὁ αὐτοκράτορας Λέων Γ΄ Ἴσαυρος καὶ ὅπως πρὸ λίγων ἐτῶν ὁ ἐπίσκοπος Ἰωαννίνων Θε‣