ΔΑΥΛΟΣ/280, Μάιος 2005 18633 Δὲν εἶναι ἀθῷος ὁ ρόλος τῶν ἑλλαδεμπόρων Κύριε διευθυντά, Ἔχουμε ἀρκετοὺς ἑλλαδέμπορους (μὲ τὰ βι- βλία τους, τάχα μου-τάχα μου, ποὺ ἐκφράζουν τὸν «πατριωτισμό» τους). Νὰ εἶναι σίγουροι πὼς ἡ ἐκτροπὴ τους (νὰ τὸ πῶ ἀφέλεια ;) θὰ γί- νῃ φανερή – καὶ τότε ; Ὅλοι αὐτοὶ θὰ διαπιστώ- σουν πὼς ἡ ἔξυπνη καὶ κατευθυνόμενη προπα- γάνδα τους μόνο γέλιο θὰ προκαλέσῃ. Ὅμως ἐπὶ τοῦ παρόντος ἡ ζημιὰ ποὺ προκαλοῦν εἶ- ναι τεράστια. Οἱ ἀναγνῶστες τῶν διαφόρων «ἑλληνοκεντρικῶν» βιβλίων τους πρέπει νὰ ἀμ- φισβητοῦν τοὺς πάντες καὶ τὰ πάντα, ἐὰν οἱ ἴ- διοι δὲν ἐξακριβώσουν τὴν ἐγκυρότητα αὐτῶν ποὺ διαβάζουν. Δὲν μποροῦμε νὰ εἴμαστε δογ- ματικοὶ οὔτε ἀφελεῖς, ὥστε κάποιοι ἐπιτήδειοι νὰ μᾶς ἐκμεταλλεύωνται, διότι τότε γινόμαστε πρόβατα καὶ δοῦλοι κάποιου ἀφέντη, μαυροφο- ρεμένου ἤ ὄχι. Χρειαζόμαστε προσοχή, διότι ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν γύρω μας δὲν εἶναι (σὲ καμμία πε- ρίπτωση) τυχαῖα ἤ ἀθῷα, ὅσο θέλουν κάποιοι «γνωστοί» μας νὰ φαίνωνται. Μὲ τιμὴ Παναγιώτης Νιάκαρης Πειραιᾶς Ἕνα «περιοδικό» ποὺ ἀσχολεῖται μόνο μὲ ἕνα ἄλλο περιοδικό!.. Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκη νὰ δημοσιοποιήσω τὴ λύπη μου καὶ τὴν ἀγανάκτησή μου, γιὰ ὅσα εἶδα καὶ ἄκουσα, βρισκόμενος τυχαῖα στὴν Ἀ- θήνα, τὸ βράδυ τῆς 7ης Μαρτίου στὴν αἴθου- σα τῆς ΕΣΗΕΑ, κατὰ τὴν ἐκδήλωση τοῦ περιο- δικοῦ «Ἄρδην», μὲ ἀντικείμενο τὴ διάλεξη ποὺ εἶχε ὡς θέμα «Ἕλληνες: Ἰνδοευρωπαῖοι ἢ ἐξω- γήινοι»(!). Δὲν φανταζόμουν ποτὲ πὼς ἄτομα φαινομε- νικὰ καλλιεργημένα, ποὺ δημοσιογραφοῦν καὶ δραστηριοποιοῦνται γύρω ἀπὸ ἰδεολογικὰ καὶ πολιτιστικὰ θέματα ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν ἑλληνι- κὴ κοινωνία, θὰ μποροῦσαν ποτὲ νὰ κρύβουν μέ- σα τους τόσο μεγάλο (κι ἔξυπνα συγκαλυμμένο!) μῖσος καὶ τόσο φοβερὸ φανατισμὸ ἐναντίον ἐρευ- νητῶν τῆς Ἱστορίας μας, ποὺ ἡ θεματολογία τους περιστρέφεται γύρω ἀπὸ τὸν Ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμό, ἀκολουθῶντας ὅμως πιὸ προωθημέ- νη ἔρευνα καὶ πορεία. Καὶ δὲν εἶναι ὅτι ἡ ἀντι- πάθειά τους στρέφεται ἐναντίον κάποιων περι- οδικῶν μόνον, ποὺ ὄντως περιέχουν ἀπαράδε- κτες ὑπερβολές, διαστρεβλώσεις καὶ φανταστι- κὰ ἀκόμη ἐπινοήματα διαφόρων ἡμιμαθῶν ἕως καὶ ἀμόρφωτων ἀρχαιολατρῶν, ποὺ ὑποτίθεται πὼς ἐρευνοῦν τὴν καταγωγὴ τῶν Ἑλλήνων, τὸν Ἀρχαῖο Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ τὴν Ἀρχαία Ἑλληνικὴ σκέψη. Ἂν περιωριζόντουσαν μόνο σ’ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ περιοδικά, νομίζω πὼς καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ» δὲν θὰ διαφωνούσαμε μαζί τους, για- τί ὄντως εἶναι ἀρνητικὴ ἡ συνεισφορὰ τῶν συγ- γραφέων καὶ δημοσιογράφων αὐτῶν ποὺ ἐκδί- δουν τέτοια χαμηλοῦ ἐπιπέδου βιβλία καὶ περιο- δικά, ἀφοῦ μοναδικό τους κίνητρο εἶναι ἡ ἐμπο- ρευματοποίηση ὅλων ἐκείνων ποὺ ἔχουν σχέση ὑπηρετοῦσες στὸ Ἑλληνικὸ Προξενεῖο τῆς Κολωνίας. Ἀργότερα μετὰ ἀπὸ μία προσπάθεια τοῦ τότε ὑπουργοῦ Βιομηχανίας κ. Πρωτόπαππα, τὸ 1974, εἴχαμε μία κοινὴ συνάντηση στὸ Ἑλληνικὸ Προξενεῖο Κολωνίας, καὶ ἀπὸ τότε χωρίσθηκαν οἱ δρόμοι μας. Ἐσὺ πολιτεύτηκες μὲ τὸ ΠΑΣΟΚ καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ΕΔΗΚ. Ἡ ταπεινότητά μου, μετὰ τὴν ἀποτυχία μου στὶς ἐκλογὲς τοῦ 1977, ἐπιστρέψας στὴ Γερμανία, ὠργανώθηκα γιὰ τὴν ἐξυπηρέτηση ἐθνικῶν θεμάτων στὴν Ἕνωση Ἑλλήνων Ἐπιστημόνων Εὐρώπης μὲ ἕδρα τὴν Ἑλβετία, μὲ ἰδιαίτερες δραστηρι- ότητες, γιὰ τὶς ὁποῖες μοῦ ἀπέστειλες ὡς ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν ἐπιστολὴ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 06.01.1994. Σὲ συγχαίρω λοιπὸν θερμὰ καὶ ὑπερήφανα γιὰ τὴν ἐκλογή σου στὴν Προεδρία τῆς Ἑλλη- νικῆς Δημοκρατίας. Ἀλλά λυπήθηκα, ποὺ σήμερα «Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας», σὲ εἶδα ὡς πρῶτο πολίτη τῆς χώρας μας στὴ Μητρόπολη μὲ σκυμμένο τὸ κεφάλι, νὰ ἀκοῦς χωρὶς καμμιὰ ἀντίδραση νὰ ψάλλωνται οἱ ἀναθεματισμοὶ κατὰ τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Περίμενα νὰ φωνάξῃς ὅπως ὁ αὐτοκράτορας Λέων Γ΄ Ἴσαυρος καὶ ὅπως πρὸ λίγων ἐτῶν ὁ ἐπίσκοπος Ἰωαννίνων Θε- ‣