18634 ΔΑΥΛΟΣ/280, Μάιος 2005 μὲ τὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ προκάλεσε τὸ βράδυ ἐκεῖνο ἰδιαίτερα κακὴ ἐντύπωση μαζὶ καὶ ἀγανάκτη- ση, θὰ ἔλεγα, ἦταν ὅτι οἱ ἐκδότες τοῦ περιοδι- κοῦ «Ἄρδην» ἐστράφησαν ἀποκλειστικὰ ἐναν- τίον τοῦ περιοδικοῦ «Δαυλός» καὶ τοῦ ἐκδότη του, ποὺ καμμία σχέση δὲν ἔχουν μὲ τὴν κατηγο- ρία τῶν προαναφερθέντων ἐντύπων, ποὺ ὄντως προσβάλλουν καὶ βλάπτουν τὸν Ἀρχαῖο Ἑλλη- νικὸ Πολιτισμό. Καὶ τὸ πιὸ ἀπαράδεκτο ποὺ συ- νέβη στὴν ἐν λόγῳ ἐκδήλωση εἶναι τὸ ὅτι δὲν ἐ- πέτρεψαν στὸν ἐκδότη τοῦ «Δαυλοῦ» νὰ μιλή- σῃ, ἐνῷ ζήτησε νὰ πάρῃ ἀμέσως τὸ λόγο ἐπὶ προ- σωπικοῦ θέματος, ὅπως εἶχε τὸ δικαίωμα, προ- κειμένου νὰ ἀπαντήσῃ καὶ νὰ ὑπεραμυνθῇ τοῦ ἔργου τοῦ περιοδικοῦ του, ἀλλὰ καὶ τῆς προσω- πικῆς του τιμῆς καὶ ἀξιοπρέπειας, ποὺ εἶχε ἄδι- κα τραυματιστῆ ἀπὸ τὶς ψευδεῖς, ἀσύστολες καὶ ὅλως συκοφαντικὲς κατηγορίες ποὺ εἶχαν ἐκτο- ξεύσει ἐναντίον του οἱ ἄνθρωποι τοῦ περιοδι- κοῦ «Ἄρδην». Ὁ τρόπος τῆς ἀντίδρασής τους καὶ ἡ ἀπαρά- δεκτη στὸ σημεῖο αὐτὸ στάση τους τὸ βράδυ ἐ- κεῖνο ἀποκάλυψε ἁπλᾶ τὴν φασιστική τους νο- οτροπία καὶ ὅτι δὲν ἐπιθυμοῦσαν ἕνα δημοκρα- τικὸ διάλογο πάνω στὰ θέματα γιὰ τὰ ὁποῖα κα- τηγοροῦσαν τὸ «Δαυλό». Ἐν τέλει οἱ διοργανω- τὲς τῆς ἐκδηλώσεως στὴν ΕΣΗΕΑ αὐτογελοιο- ποιήθηκαν, ἀφοῦ ὁ ἐπιστρατευθεὶς ἀπὸ αὐτοὺς ὡς ὁμιλητὴς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀ- θηνῶν κ. Ι. Προμπονᾶς, εἰδικὸς στὴ Μυκηναϊ- κὴ Γλῶσσα, συμφώνησε πλήρως μὲ τὶς ἀπόψεις τοῦ «Δαυλοῦ» περὶ ἀνυπαρξίας τῶν «Ἰνδοευρω- παίων» καὶ περὶ ὑπάρξεως Ἑλληνικῆς Γλώσσας πολὺ πρὸ τοῦ 5.000 π.Χ., πράγματα τὰ ὁποῖα εἰ- ρωνεύονται οἱ χριστιανοαριστεριστὲς τοῦ «Ἄρ- δην» καὶ οἱ ὅμοιοί τους. Δὲν εἶναι ὅμως μόνο ἡ ἐμπορικὴ ἀνησυχία τῶν ἐκδοτῶν τοῦ «Ἄρδην», ποὺ ἔχει προκαλέσει τὸν φθόνο καὶ τὸ μῖσος αὐ- τὸ ἐναντίον τοῦ «Δαυλοῦ». Θὰ ἄξιζε ἴσως τὸν κόπο νὰ ἐρευνήσῃ κανείς, γιὰ νὰ μάθῃ τὸ «ποι- οί» ἀκριβῶς βρίσκονται πίσω ἀπὸ τὶς «δραστη- ριότητες» αὐτὲς τοῦ περιοδικοῦ «Ἄρδην», ποὺ φαίνεται πὼς ὄντως προσπαθεῖ (μὲ κάθε τρόπο καὶ μέσο), νὰ ἀλλάξῃ «ἄρδην» τὴν διαμορφωθεῖ- σα κατάσταση ποὺ ἀπειλεῖ σοβαρὰ τὴν Ἐκκλη- σία τῆς Ἑλλάδας. Φιλικὰ Κώστας Σπανὸς Φιλιατρὰ Μεσσηνίας Οἱ «ἀνθρωποθυσίες» ποὺ δὲν ἀποδείχθηκάν ποτε Κύριε διευθυντά, Σὲ ἄρθρο ποὺ τιτλοφορεῖται «Ὁ σεισμός, ὁ φόβος καὶ μία θυσία» στὴν ἐφημερίδα «ΜΙΣΟ- ΜΙΣΟ» (28 Δεκεμβρίου 2004), σελ. 16-17 ὁ ἀρ- θρογράφος Δημήτρης Μπόλαρης ἀναφέρεται σὲ ἀνθρωποθυσία ποὺ τελέστηκε σὲ ἱερὸ στὴν περιοχὴ Ἀνεμοσπηλιὰ στὸ ὄρος Γιούχτας κον- τὰ στὶς Ἀρχάνες Κρήτης . Τὰ εὑρήματα τὰ ἔφε- ρε στὸ φῶς ὁ ἀρχαιολόγος κ. Γιῶργος Σακελλα- ράκης , ὁ ὁποῖος κατέληξε στὸ συμπέρασμα, ὅ- τι πρόκειται γιὰ ἀνθρωποθυσία ἑνὸς 16χρονου ἀγοριοῦ, «προφανῶς γιὰ νὰ ἐξευμενιστοῦν οἱ θεοὶ γιὰ τὸν ἐπικείμενο σεισμό». Τὸ περίεργο εἶναι ὅτι αὐτά, πάντα σύμφωνα μὲ τὸ ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας, φυλάσσονται στὸ ἀρχαιολογι- κὸ μουσεῖο τοῦ Ἡρακλείου καὶ εἶναι ἀπρόσιτα όκλητος: «Παύσατε τὴν ἀθλιότητα». Δυστυχῶς καὶ ἴσως γιὰ λόγους πολιτικῆς σκοπιμότητας ἐσιώπησες καὶ ἀνέχθηκες ὡς ἀνώτατος ἄρχων τοῦ κρατιδίου τῆς Ρωμιοσύνης τοὺς ἄθλιους ἀφορισμοὺς κατὰ τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους. Μὰ τὸν «Ζā», ἡ ταπεινότητά μου, ἂν εἶχε ἐξουσία, θὰ ἔστελνε τοὺς ψάλλοντες, ἐκεῖ ἀπ’ ὅπου ἦρθαν, δηλαδὴ στὴν Παλαιστίνη. Ἀπὸ τότε ποὺ οἱ τρεῖς ἰουδαιογενεῖς θρησκεῖες (ἰουδαϊκή, χριστιανικὴ καὶ ἰσλαμική) ἐμφα- νίσθηκαν στὸ ἱστορικὸ προσκήνιο, ἀκολούθησε ἡ ἀτέλειωτη ἱστορία τῶν πολέμων, σφαγῶν, διωγμῶν, γενοκτονιῶν καὶ ἐμφυλίων σπαραγμῶν. Οἱ δολοφόνοι τῆς ἀνθρωπότητας καὶ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ ἔχουν σήμερα τὸ θράσος νὰ ἀναθεματίζουν ἀκόμη τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό, ἀλλὰ καὶ νά... «μελετοῦν» σὲ συνεργασία μὲ κάποιους Ρωμιοὺς τῆς πολιτικῆς καὶ δικαστι- κῆς ἐξουσίας τοῦ κρατιδίου τῆς Ρωμιοσύνης τὴν ἔτσι ὀνομασθεῖσα «Νεοειδωλολατρία»! «Ὁποία ἀθλιότης! Ἡ προέλευση τῆς τεράστιας ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας πρέπει νὰ ἀναλυθῇ μέχρι τὴν τελευταία λεπτομέρειά της. Ἐλπίζω, κύριε Πρόεδρε, νὰ ἔχῃς διαβάσει τὸ ἐπανα- ‣