Τὸ ἔτος 2016 θὰ τελειώσῃ τὸ ἔργο ταν ξε κί νη σε ἡ ἀ να στύ λω ση τῆς Ἀ κροπό λε ως, ἕ να ἔρ γο ποὺ οἱ συν θῆ κες τῆς ἐ κτε λέ σε ώς του τὸ κα θι στοῦν χρο νοβό ρο, γρά φτη κε ὅ τι τὴ θέ ση τῶν μνημεί ων θὰ ἔ παιρ ναν ἀν τί γρα φά τους καὶ πὼς τὰ αὐ θεν τι κὰ μέ λη θὰ ἀ πο σύ ρον ταν πρὸς φύ λα ξη στὶς ἀ πο θῆ κες τοῦ Μου σεί ου. Τὸ ἐν δε χό με νο αὐτὸ προ κά λε σε τὴν ἀν τί δρα ση τῆς κοι νῆς γνώ μης, ὅ πως ἦ ταν ἀ να με νό με νο. Τώ ρα προ κρί θη κε ἡ λύση, τὰ μνη μεῖ α νὰ πα ρα μεί νουν ὡς ἔ χουν, καὶ νὰ ἀν τι κα τα στα θοῦν μὲ ἀν τί γρα φα τὰ γλυ πτὰ μέ ρη, Ὁ ἀρ χι τέ κτο νας Νί κος Το γα νίὅ πως οἱ ζω φό ροι καὶ οἱ με τό πες. Ἡ ἀ να στύ λω ση δης, ἐ πικε φα λῆς τῶν ἐρ γα σι ῶν θὰ ὁ λο κλη ρω θῇ με τὰ ἀ πὸ ἀρ κε τὰ χρό νια. Δί νε ται ἀ να στύ λω σης τῆς Ἀ κρό πο λης. με γά λη ἔμ φα ση στὴν λε πτο μέ ρεια σχε δια σμοῦ τῶν με λῶν ποὺ ἀν τι κα θι στοῦν ἐ κεῖ να, ποὺ εἶ χαν λαν θα σμέ να το πο θε τη θῆ στὰ μνη μεῖ α καὶ ἀ πο κα θί σταν ται οἱ ζη μι ὲς ποὺ ἔ χουν ὑ πο στῆ ἀ πὸ τὴν προ η γούμε νη ἀ να στύ λω ση. Εἶ ναι γνω στὸ ἄλ λω στε ὅ τι οἱ τσι μεν τέ νι ες καὶ με ταλ λι κὲς προ σθῆ κες προ κά λε σαν σο βα ρὴ φθο ρά. Σὺν τοῖς ἄλ λοις, σ’ ὅ,τι ἀφορᾷ στὰ συμ πλη ρώ μα τα ποὺ θὰ το πο θε τη θοῦν καὶ δὲν θὰ προ έρ χων ται ἀ πὸ ὑ λι κὰ ποὺ ἔ χουν δι α σω θῆ, ἡ κα τα σκευ ή τους θὰ βα σι στῇ στὴν προ σε κτι κὴ καὶ ὑ πεύ θυ νη με λέ τη τῆς «φι λο σο φί ας σχε δια σμοῦ» τῶν μνη μεί ων τῆς Ἀ κρό πο λης. Ὁ Νί κος Το γα νί δης, ἀρ χι τέ κτων, ὑ πεύ θυ νος τῶν ἐρ γα σι ῶν ἀ να στύ λω σης, μι λά ει στὸ «Δαυ λό» γιὰ ὅ λα. «Δαυ λός»: Κύ ρι ε Το γα νί δη, σὲ ποι ό στά διο βρί σκον ται οἱ ἐρ γα σί ες ἀ να στύ λω σης στὴν Ἀ κρό πο λη; Νί κος Το γα νί δης: Ἔ χου με ἑ στιά σει στὴν βό ρεια κι ο νο στοι χί α, στὴν βό ρεια πλευ ρά, ποὺ φαί νε ται στὸν ἐ πι σκέ πτη ὅ πως μπαί νει ἀ πὸ τὰ Προ πύ λαι α. Ἔ χει τε λει ώ σει ὁ πρό να ος καὶ ὁ ὀ πι σθό να ος. Σὲ αὐ τὸ τὸ τμῆ μα εἴ χα με ἀ πο συ ναρ μο λο γή σει 8 κο λῶ νες καὶ κα τε βάσα με ὅ λα τὰ μάρ μα ρα ποὺ ἦ ταν ἀ πὸ πά νω. Ἀ να φε ρό μα στε σὲ ἕ να με γά λο ἀ ριθ μό, γύ ρω