ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ «Οὐκ ἴδιον Ἕλλησι προσκυνεῖν...» Ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ ἀναγνώστης τοῦ «Δ» κ. Χρῆστος Τζέλιος (Ἀστόρια, Ν.Υ.), οἱ ἀμερικανικὲς ἐφημερίδες δημοσίευσαν στὶς 21-1-05 τὴν εἴδηση ὅτι ὁ νέος πρόεδρος τοῦ κολλεγίου Bethume Cookman (Daytona Beach) ἔδωσε ἐντολὴ ν’ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὸν χῶρο τοῦ κολλεγίου ἄγαλμα Ἑλληνίδας θεᾶς ποὺ διακοσμοῦσε τὸ κολλέγιο ἐπὶ 31 χρόνια. «Ἀναρωτιόμουν τί θέση θὰ μποροῦσε νὰ ἔχῃ τὸ ἄγαλμα μιᾶς Ἑλληνίδας θεᾶς σὲ μία σχολὴ μὲ χριστιανικὴ παράδοση», εἶπε ὁ πρόεδρος Τρούντη Κίμπε Ρὴντ. Τὰ δημοσιεύματα προσθέτουν ὅτι προκάλεσε ἔκπληξη στοὺς σπουδαστὲς ἡ ἀπόφαση τοῦ προέδρου. Ἐγὼ προσωπικὰ συμφωνῶ μὲ τὸν κ. πρόεδρο. Ἕνα ἑλληνικὸ ἄγαλμα δὲν ἔχει θέση ἀνάμεσα στοὺς πιστοὺς τοῦ Γιαχβέ. Ἔκπληξη καὶ ὁμολογουμένως καὶ κάποια ἀνατριχίλα μοῦ προκάλεσε ἡ ἀκόλουθη δήλωση φοιτητοῦ τοῦ πιὸ πάνω κολλεγίου: «Ἔ, μὰ δὲν ἐπρόκειτο νὰ πέσουμε στὰ γόνατα νὰ προσκυνήσουμε τὴν θεά», εἶπε ὁ φοιτητὴς τοῦ κολλεγίου Bethune Cookman στὸ ἄκουσμα τῆς εἴδησης περὶ ἀπομάκρυνσης τοῦ ἀγάλματος. Α.Γ. Πρὸς τί προσεύχονταν; Εἴδαμε νὰ κατακλύζωνται τὰ τηλεοπτικὰ δελτία εἰδήσεων μὲ εἰκόνες τῶν ἑκατομμυρίων ἀνὰ τὸν κόσμον Ρωμαιοκαθολικῶν, οἱ ὁποῖοι προσεύχονταν ὑπὲρ τοῦ Πάπα τους. Ἀπορία μου εἶναι, τί ζητοῦσαν ἀπὸ τὸν Ὕψιστο αὐτοὶ οἱ εὐλαβῶς προσευχόμενοι ἄνθρωποι. Μήπως ζητοῦσαν νὰ μὴν πεθάνῃ; Μὰ εἶναι γνωστὸ ἐδῶ καὶ πολλοὺς αἰῶνες, ὅτι καὶ οἱ ἐπὶ γῆς ἀντιπρόσωποί Του δὲν τυγχάνουν –ὡς πρὸς αὐτό– ἰδιαιτέρας μεταχειρίσεως. Ἀντιστρατεύονταν λοιπὸν τὴν θέληση τοῦ Παντογνώστη οἱ ὑπὲρ τῆς ὑγείας τοῦ Πάπα τους προσευχόμενοι, ἀμφισβητοῦσαν δὲ τὴν δικαιοσύνην Του. Μήπως προσεύχονταν, ἀφοῦ πέθανε, γιὰ νὰ τὸν ἐντάξῃ ὁ Πάνσοφος ἐν κόλποις Σάρας, Ρεββέκας, Ἐσθήρ, Ἰουδήθ, θυγατέρων τοῦ Λώτ, ἢ στοὺς κόλπους κάποιων ἄλλων ἐκπάγλου καλλονῆς γυναικῶν τοῦ ἑβραϊκοῦ πανθέου; Σ’ αὐτὴ τὴν περίπτωση ὑπάρχει κίνδυνος αὐτὴ ἡ ἔνταξη νὰ μὴν εἶναι τῆς ἐπιθυμίας τοῦ μεταστάντος ἀντιπροσώπου Του. Μπορεῖ π.χ. ὁ ὑψηλὸς ἐπὶ γῆς ἀξιωματοῦχος Του, ἐν παραδείσῳ τιθέμενος, νὰ ἐπιθυμῇ τοὺς κόλπους τοῦ Ἀβραάμ, τοῦ Ἰσαάκ, τοῦ Ἰακὼβ ἢ δὲν γνωρίζω ποίων ἄλλων, ἀφοῦ, ὅπως καὶ νἄχῃ τὸ πρᾶγμα, ἐγὼ ἀδυνατῶ νὰ φαντασθῶ τὸ περιεχόμενο τοῦ αἰτήματος τῶν ὑπὲρ τοῦ Πάπα προσευχομένων. Δ. Τσ. Γλωσσοκτονία Ἀπὸ τὰ δελτία εἰδήσεων σταχυολογοῦμε σπάνιο λεκτικὸ πλοῦτο ὅπως: «βῆμα σημειωτέον», «κατέθεσε στὸ ὄνομα τῆς σύζυγός του», «τὸ σχέδιο τῆς πόλεων», «ἔγινε ἀγωγὸς ναρκομανῶν», «ἐμφανίσθηκε μία ὄρκα σὰν φάλαινα». Ἀκολουθοῦν τὰ ἀπαραίτητα μαργαριτάρια τῶν προπονητῶν ὁμάδων, ποὺ εἶναι ξένοι καὶ μιλοῦν «Ἑλληνικά». Τὸ μήνυμα ποὺ βγαίνει πρὸς τὰ ἔξω εἶναι ὅτι τὰ Ἑλληνικὰ ἔτσι πρέπει νὰ ὁμιλοῦνται. Δίπλα στὸν τηλεπαρουσιαστὴ ὑπάρχει πάντα κάποιος, ποὺ κάνει χειρονομίες τὶς ὁποῖες ὑπογραμμίζει μὲ γκριμάτσες. Ἐπιτέλους πόσοι κωφάλαλοι ὑπάρχουν στὴν Ἑλλάδα; Α.Ρ. Ρωμιοσύνη τῶν Ἁγιατολλάχ; Παρὰ τὸ βάρος τῶν δημοσιογραφικῶν ἀποκαλύψεων γιὰ οἰκονομικά, δικαστικὰ καὶ ἠθικὰ σκάνδαλα, γιὰ ἀπάτες, λαθρεμπόριο, ἐκβιασμούς, κατασκοπίες κ.τ.λ. στὴν ἐγχώ-