Τὸ παρελθόν, παρόν καὶ μέλλον της «Σῶμα καλῶς πρὸς εὐεξίαν κεκραμένον οὔτ’ ἐσθῆτος οὔτε τροφῆς δεῖται» (Πλούταρχος) ἶναι δυνατόν; Μπορεῖ νὰ ὑπῆρχε καὶ βέβαια νὰ ὑπάρχῃ («οὐδὲν καινὸν ἀλλὰ τῶν πάντων γεγονότων»: Πορφύριος) πλήρης ἀσιτία ἢ τοὐλάχιστον μόνιμη ὀλιγοσιτία; Καὶ ἐξηγοῦμαι: ἀσιτία = μὴ λή- ψη τροφῆς αὐτοβούλως (ἢ ἀπὸ ἔλλειψη)· ὀλιγόσιτος = ὁ τρώγων ἠθελημένα ὀλίγον ἢ ἐλάχιστα. Καὶ μπορεῖ νὰ ζῇ κανεὶς χρόνια χωρὶς τροφὴ ἢ μὲ ἐλάχιστη; Καί, ἂν ὑπάρχῃ, εἶναι «θαῦμα», «μαγεία»-κόλπο ἢ κάτι ἔλλογο ἤτοι φυσικό; ΟΙ ΔΥΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Τὸν 20ὸν αἰ. δημοσιεύθηκαν δύο, ἀπ’ ὅ,τι γνωρίζω, περιπτώ- σεις πλήρους ἀσιτίας.  Ἡ περίπτωση Neumann. Ἡ χωρικὴ ἀπὸ τὸ Konnorsreuth τῆς Βαυαρίας ἀπὸ τὸ 1923, ὅταν ἦταν 25 ἐτῶν, ἀπασχόλησε/προβλημάτισε τοὺς ἰατρικοὺς κύκλους τῆς Εὐρώπης: Σταμάτησε νὰ τρώῃ τελείως μετὰ τὴν αὐτοθεραπεία της ἀπὸ τύφλωση, μετὰ ἀπὸ δυστύχημα. Τὸ 1926 ὁ δρ Fr. Gerlik,1 ἀφοῦ τὴν ἐξέτασε κλινικῶς ἀλλὰ καὶ μὲ ἀκτινοσκοπήσεις, διεπίστωσε ὅτι τὸ στομάχι της ἦταν πλέον ὑποτυπῶδες καὶ δὲν ἀφώδευε. [Σημ.: Ἄλλα στοιχεῖα δὲν ἔχω.] Ὡς θεοῦσα καθολική, διετείνετο ὅτι ἡ χάρις τοῦ Γιαχβὲ μέσῳ τῆς ὄστιας τὴν ἔτρεφε. Ἐπίσημη ἐξήγηση δὲν ἐδόθη.  Ἡ ἄσημη Ἰνδὴ Giri Bala. Στὸ χωριὸ Biar τῆς Βεγγάλης ὁ περίγυρός της ἰσχυρίζεται ὅτι δὲν κοιμᾶται, δὲν τρώει, δὲν πίνει τίποτα. Δὲν ἀναφέρεται ἐξέταση ἀπὸ γιατρούς.2 Ἡ ἐξήγησή της; Παίρνει ἐνέργεια ἀπὸ ἥλιο/ἀτμόσφαιρα μέσῳ τοῦ 5ου chakra < κύκλου τοῦ λαιμοῦ κατὰ τὴν ἀναπνοή.3 Στὰ 12 χρόνια της, ἐπειδὴ ἦταν λαίμαργη, ἀποφάσισε νὰ ἀπέχῃ πλήρως ἀπὸ τροφὴ καὶ ποτά. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΣΙΤΟΙ. Τὰ σύγχρονα αὐτὰ παραδείγματα (ὑπάρχουν ἴσως καὶ ἄλλα ἄγνωστα), ἂν εἶναι πραγματικά, παρ’ ὅλο ποὺ ἔτυχαν ἐκμετάλλευσης ἀπὸ θρη- σκεῖες, ἀπαιτοῦν ἐξήγηση. Ἴσως μᾶς βοηθήσῃ σ’ αὐτὸ ἡ Ἑλληνικὴ Γραμματεία μὲ τὰ ἀκόλουθα τρία παραδείγματα:  Δημόκριτος. Ὁ Διογένης Λαέρτιος (9.43) λέγει: «Ὁ Ἕρμιππος ἱστορεῖ ὅτι, ὅταν ὁ Δ. ἦταν ὑπέργηρως, ἑτοιμαζόταν νὰ ἀναστρέψῃ (ἢ περαιώσῃ) τὸν βίο του: (“πρὸς τὸ καταστρέφειν εἶναι”). Ἡ ἀδελφή του λυπόταν, ποὺ θὰ χάλαγε τὴ γιορτὴ τῶν Θεσμοφο- ρίων. Ὁ Δ. τῆς εἶπε νὰ μὴ στεναχωριέται καὶ παρήγγειλε νὰ τοῦ φέρνουν καθημερινὰ ἀχνιστὰ ψωμιά, γιὰ νὰ κερνᾷ τὸ θάνατο (!) (“θάνατον θερμοῖς ἄρτων ἄσθμασι ξενί- σειν”) καὶ βάζοντάς τα κάτω ἀπὸ τὰ ρουθούνια του, διατήρησε τὸν ἑαυτόν του μέχρι τὸ τέλος τῆς γιορτῆς [ἤτοι 10 τοὐλάχιστον ἡμέρες: πενταήμερος ἡ γιορτὴ καὶ ≥5 ἀκόμη