ΙΔΑΝΙΚΗ «ΠΑΙΔΕΙΑ» ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΜΑΣ: ΕΝΑ ΚΗΡΥΓΜΑ ÅÂÑÁÚÊÏÕ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ Ἐκκλησία ἐπὶ Τουρκοκρατίας εἶχε τὸν πρῶτο ἀλλὰ καὶ τὸν τελευταῖο λόγο στὸ ἂν θὰ λειτουργοῦσαν σχολεῖα, πῶς θὰ λει- τουργοῦσαν καὶ μὲ ποιά διδακτικὰ βιβλία. Ἐδῶ θὰ σταθοῦμε στὰ τελευταῖα, στὰ διδακτικὰ βιβλία τῆς στοιχειώδους ἐκπαί- δευσης (δημοτικὰ σχολεῖα), ποὺ ἦταν τὰ ἑξῆς δύο: ἡ Ὀκτώηχος ἢ Ὀκταήχι καὶ οἱ Ψαλμοὶ ἢ Ψαλτήρι. Εἰδικώτερα θὰ μᾶς ἀπασχολήσῃ τὸ δεύτερο, ποὺ παρουσιάζει καὶ τὸ μεγαλύτερο ἐκπαιδευτικό-ψυχοπλαστικὸ ἐνδια- φέρον... Τὸ Βιβλίο τῶν Ψαλμῶν λοιπὸν ὑπάγεται στὴν συλλογὴ τῶν «Ἑβδομήκοντα» (ποὺ ἦσαν βέβαια ἑβδομήντα δύο) ἑλληνομαθῶν ραββίνων, ποὺ μετέφρασαν τὴν Π. Διαθήκη, ἄρα ἀνήκει στὸν «Κανόνα» της καὶ ἀποτελεῖ μέχρι σήμερα λειτουργικὸ βιβλίο τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι μία συλλογὴ 150 ψαλμῶν παρακλητικῶν, ἐπικλητι- κῶν ἢ δοξαστικῶν πρὸς τὸν προστάτη-συνεργὸ θεὸ τῶν Ἑβραίων στοὺς ἐθνικούς τους πολέμους κατὰ τῶν γειτόνων τους λαῶν. Εἶναι συνεπῶς ἄξιον ἀπορίας τὸ ὅτι ἐπιλέχτηκε σὰν τὸ πιὸ κατάλληλο γιὰ ἀνήλικους καὶ μὲ τρυφερὴ ψυχὴ διδακτικὸ βιβλίο. Γιατί ὅπως θὰ φανῇ ἀπὸ μία δειγματοληπτικὴ παράθεση τῶν ψαλμῶν, πε- ριλαμβάνει, ἀναδεικνύει ἕνα θεὸ ρατσιστή, ἐθνικιστή, ἐθνοκτόνο, πολεμοχαρῆ καὶ ἐκδικητικό. Ὡς πηγὲς χρησιμοποιοῦνται ἡ «Ἁγία Γραφή» («Παλαιὰ Διαθήκη»), τόμος δεύτε- ρος, ἔκδοση Δημητράκος 1955 καὶ τὸ «Ψαλτήριον», ἔκδοση «Ἀδελφότης τῶν Θεο- λόγων ὁ Σωτήρ» 1996, κατὰ μετάφρασιν τοῦ καθηγητῆ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Παναγιώτη Τρεμπέλα. Μετάφραση Ζ13. ἐὰν δὲν μεταστραφῆτε (οἱ ἐθνικοὶ - Ἕλληνες), ὁ Θεός μας θὰ ἑτοιμάσῃ τὸ σπαθὶ τοῦ θανάτου. Ἤδη τέντωσε τὸ τόξο του καὶ μετάτρεψε τὰ βέλη του σὲ φλογερὰ ἀκόντια. ἀνάστα, Κύριε, μὲ ὀργή, ὑψώσου μὲ θυμὸ κατὰ τῶν ἐχθρῶν μου. Ζ7. Θ18. οἱ ἀσεβεῖς (=μὴ Ἑβραῖοι) ἂς ἐπιστρέψουν στὸν ᾍδη, ὅλα τὰ ἔθνη, ποὺ λησμο- νοῦν τὸν Θεόν (μας). Θ37. ὁ Κύριος (ὁ Θεός μας) θὰ βασιλεύσῃ αἰωνίως καὶ τὰ ἔθνη (τὰ ἀλλόθρησκα) θὰ ἀφανιστοῦν ἀπὸ τὴν γῆν του. Ζ38. θὰ καταδιώξω τοὺς ἐχθρούς μου (=μὴ Ἑβραίους), θὰ τοὺς προφτάσω καὶ δὲν θὰ ἐπιστρέψω, μέχρι νὰ τοὺς ἐξαφανίσω· θὰ τοὺς συντρίψω, μέχρι νὰ μὴ μπο- ροῦν νὰ σταθοῦν ὄρθιοι. ΙΖ43. καὶ θὰ τοὺς κάνω σκόνη πρὸ τοῦ ἀνέμου καὶ θὰ τοὺς πετάξω σὰν λάσπη τοῦ δρόμου.