ΜΑΚΑΒΡΙΑ «ΙΕΡΗ» ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ αζάνι ποὺ βράζει ἡ χώρα μετὰ τὴν ἀποκάλυψη τῶν ἀτασθαλιῶν στὸν ἐκκλησιαστικὸ καὶ γενικώτερα στὸν ἱερατικὸ χῶρο. Ἐμεῖς ὡστόσο καμμία ἔκπληξη δὲν νιώθουμε, καθὼς ὅλα αὐτὰ μᾶς ἦταν γνωστά· τὰ καταγγείλαμε πλεῖστες φορὲς μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τοῦ «Δαυλοῦ». Ἡ ἔκπληξη προῆλθε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι σχεδὸν τὸ σύνολο τῶν πο- λιτῶν ἀναθάρρησαν καὶ ἄρχισαν νὰ γνωστοποιοῦν τὴν μία περίπτωση μετὰ τὴν ἄλλη, καθὼς ἔπαψε νὰ πείθῃ ἡ θεάρεστη δραστηριότητα τῶν ἱερωμένων, καὶ νομίζουν ὅτι ἡ παράσταση ἔλαβε τέλος. Πλανώμεθα ὅμως, ἂν θεωροῦμε ὅτι ὄντως ἔλαβε τέλος, καθὼς ἡ δράση συνεχίζεται ἀπὸ ὡρι- σμένους ἐκ τῶν ὑπηρετούντων τὸν Χριστιανισμό, ποὺ προφανῶς τρέφουν τὴν πεποίθηση ὅτι μποροῦν νὰ ἀνακηρυχθοῦν ὡς ἅγιοι, ἂν ἀφήσουν πίσω τους «ἔργο» καὶ δημιουργήσουν νέες στρατιὲς πιστῶν. Ἁγιορείτης μοναχὸς μὲ τὸ ὄνομα Νικόδημος προσπαθεῖ ἐπίμονα νὰ προσηλυτίσῃ μαθητὲς τοῦ Δημοτικοῦ στὸν Χριστιανισμό, ἀδιαφορῶντας γιὰ τὶς θρησκευτικὲς πεποιθήσεις τῶν οἰκογενειῶν τους. Καὶ τὸ πράττει μὲ τρόπο τρομοκρατικό, διαταράσσοντας τὴν ψυχολογία τῶν παιδιῶν. Μᾶς ἔχει ἀναφερθῆ εἰδικώτερα ἡ περίπτωση μιᾶς μαθήτριας, μουσουλμάνας, τῆς ἕκτης Δημοτικοῦ στὴν Πάτρα, στὴν πόλη ὅπου ἑστιάζεται ἡ δράση τοῦ μοναχοῦ. Ὠργανωμένη φαίνεται νὰ εἶναι αὐτὴ ἡ δράση, ἀφοῦ στὴν ὑπόθεση φέρεται νὰ εἶναι ἀναμεμειγμένος καὶ συ- νεργάτης του, ποὺ ἐντοπίζει περιπτώσεις παιδιῶν μὲ διαφορετικὸ θρήσκευμα ἀπὸ ἐκεῖνο τοῦ Χριστιανισμοῦ, σημειώνει τὶς διευθύνσεις τους καὶ σὲ σύντομο χρόνο τοὺς ἀποστέλλει ὀνομα- στικὰ ἕναν φάκελλο στὶς οἰκίες τους. Ὁ φάκελλος (φωτοτυπία τῶν δύο ὄψεών του βλ. στὴν ἔναντι σελίδα) λοιπὸν περιέχει ἕνα ἔντυπο, ποὺ στὴν μία πλευρὰ ἀπεικονίζει μία ἁμαξοστοιχία καὶ στὴν ἄλλη διατυπώνεται ὁ δεκάλογος περὶ ἀναχωρήσεως ἀπὸ αὐτὴ τὴν ζωή! Εἰδικώτερα ἀναγράφονται τὰ ἑξῆς: « Ὥρα ἀναχωρήσεως: κάθε λεπτό, καθ’ ὅλο τὸ 24ωρον.  Τὰ εἰσιτήρια ἐκδίδονται στὸν οὐρανό, ἀλλὰ πληρώνονται στὴ γῆ.  Τιμὴ εἰσιτηρίου: αὐτὸ πληρώνεται μὲ πολλὴ ἀγάπη, ὑπομονή, ἀγῶνες καὶ θυσίες.  Τὰ βρέφη δὲν πληρώνουν εἰσιτήριο, γιατί ταξιδεύουν στὴν ἀγκαλιὰ τῆς μητέρας Ἐκκλησίας.  Τὸ εἰσιτήριο εἶναι προσωπικὸ καὶ δὲν μεταβιβάζεται σὲ ἄλλο ἄτομο.  Οἱ ἐπιβάτες ταξιδεύουν χωρὶς ἀποσκευές, οἱ ἄγγελοι τὶς ἔχουν μεταφέρει σὲ προηγούμενο δρομολόγιο.  Εἰσιτήριο μετ’ ἐπιστροφῆς δὲν ἐκδίδεται.  Χρήματα δὲν μεταφέρονται, οἱ ἐπιβάτες τὰ ἔχουν καταθέσει στὴν τράπεζα τῶν οὐρανῶν, οἱ ἀποδείξεις βρίσκονται στὰ χέρια τῶν πτωχῶν. (Καὶ στοὺς προσωπικοὺς λογαριασμοὺς τῶν ἱερέων θὰ συμπληρώσουμε ἐμεῖς, μὴν ξεχνιώμαστε.)  Δηλώσεις συμμετοχῆς δὲν χρειάζονται. Τὰ ὀνόματα τῶν ἐπιβατῶν εἶναι γνωστὰ στὸν ὁδηγὸ τῆς ἁμαξοστοιχίας. Εἰδοποιήσεις διὰ τὴν ἡμέρα ἀναχωρήσεως κάθε ἐπιβάτου δὲν στέλλονται, γι’ αὐτὸ πρέπει ὅλοι νὰ εἴμεθα πάντοτε ἕτοιμοι διὰ μετανοίας, ἐξομολογήσεως καὶ Θείας Κοινωνίας γιὰ τὸ ταξίδι πρὸς τὴν αἰωνιότητα.» Ὁ φόβος τοῦ θανάτου ἀποτελεῖ τὴν ἀφανῆ μέν, ἀλλὰ διαχρονικὴ καὶ στέρεη βάση ὅλων τῶν θρησκειῶν. Καὶ δὲν εἶναι βέβαια ἡ πρώτη φορά, ποὺ τέτοιου εἴδους ἔντυπα ἔχουν ὡς ἀποδέκτες παιδιά, ποὺ εἶναι περισσότερο εὐάλωτα ἀπὸ τὸν ὁποιονδήποτε. Ἕνας δεκάλογος –δεκάλογος τοῦ παραλόγου– ποὺ ἀποτελεῖ μία ἄτυπη προαναγγελία θανάτου, γιὰ τὴν ὁποία θὰ πρέπει νὰ προετοιμάζωνται μετὰ χαρᾶς μάλιστα. Διατυπωμένος ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος μὲ μεταφο- ρικὲς ἔννοιες, γιὰ νὰ γίνεται καλύτερα ἀντιληπτὸς στὶς παιδικὲς συνειδήσεις. Ταξιαρχούλα Λαδᾶ