ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

280ΜΑΙΟΣ 2005

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 18687 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
60 ἀπό 97
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Το σύμπαν, η φυσική και η ποίηση — ΓΕΩΡΓΟΥΣΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ
    ἀρχή: σελ. 18687 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 280

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

«Οὐδὲν κοινόν ἐστιν Ὁμήρῳ καὶ Ἐμπεδοκλῇ», γράφει ὁ Ἀριστοτέλης. Ὁ Ξενοφάνης, ὁ Παρμενίδης καὶ ὁ Ἐμπεδοκλῆς διατύπωσαν τὶς σκέψεις τους γιὰ τὴν φύση καὶ τὸν κόσμο μὲ στίχους. Ὁ Ἡσίοδος γράφει τὴν «Θεογονία» σὰν ποίημα καὶ ἀργότερα ὁ Λατῖνος ποιητὴς Λουκρήτιος δίνει μία ποιητικὴ ἑρμηνεία τοῦ Σύμπαντος βασισμένη στὴν φιλοσοφία τοῦ Ἐπίκουρου. Μὲ μία πρώτη ματιὰ «οὐδὲν κοινόν ἐστι» μεταξὺ Φυσικῆς καὶ Ποίησης. Μὲ ἄλλη ματιὰ βλέπει τὸν κόσμο ἡ Φυσικὴ καὶ θέλει νὰ τὸν ἑρμηνεύσῃ. Ἡ Ποίηση δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὴν ἑρμηνεία τοῦ κόσμου, ἀλλὰ πασχίζει νὰ δώσῃ τὸ πάθος καὶ τὴ συγκίνηση ποὺ δημιουργεῖται στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου κυρίως ἀπὸ τὴ σχέση μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους καὶ τὴ ζωή. Καὶ οἱ δύο ὅμως πρέπει νὰ μιλήσουν γιὰ τὰ ὅσα ἀνακαλύπτουν καὶ τοὺς συνεπαίρνουν. Κι ἐδῶ ἀκριβῶς θὰ ἀναζητηθοῦν οἱ ὁμοιότητες καὶ θὰ γίνουν οἱ συγκρίσεις. Γιατὶ ὅποιες καὶ νὰ εἶναι οἱ διαφορὲς στὴ γλῶσσα ποὺ υἱοθετεῖ ἡ κάθε μιά τους, ἄλλα τόσα εἶναι καὶ τὰ κοινὰ μεταξύ τους, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δὲν μποροῦν νὰ ξεφύγουν. Ἕνα ἐνδιαφέρον χαρακτηριστικὸ μεταξὺ Φυσικῆς καὶ Ποίησης πρέπει νὰ ἐξαχθῇ ἀπ’ ὅλα ὅσα ἀναφέρθηκαν μέχρι τώρα. Ἐνῷ ἡ Φιλοσοφία, ἡ Θρησκεία ἔχουν ἀμπελοχώραφα νὰ μοιράσουν μὲ τὴν Φυσικὴ καὶ ἀναπόφευκτα συγκρούονται μεταξύ τους, μὲ τὴν Ποίη- ση δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχῃ αὐτὴ ἡ σύγκρουση. Ἡ μία δὲν ἀμφισβητεῖ τὴν ἄλλη. Ἡ μία ἀντίθετα ἐμπνέει τὴν ἄλλη. Στὸν τομέα αὐτὸ βρίσκεται κυρίως ἡ βάση τῆς σχέσης τους καὶ ἡ συνεργασία. Στὴν Ποίηση ἐπιλέγονται λέξεις, ποὺ θὰ πετύχουν τὸ στόχο τους: Νὰ ἐγείρουν συναι- σθήματα. Στὴν Φυσικὴ ἐπιλέγονται προτάσεις ποὺ ἀπευθύνονται στὴ λογική. Λογικὴ καὶ συναίσθημα ἔχουν διαφορές, ἀλλὰ καὶ κοινοὺς παρανομαστές, ποὺ βρίσκονται στὴν ἀνθρώπινη φυσιολογία. Φυσικὴ καὶ Ποίηση ἱ φυσικοὶ καθοδηγοῦνται ἐπανειλημμένα ἀπὸ τὴν αἴσθηση τῆς ὀμορφιᾶς τῆς φύσης, σὲ ὁποιοδήποτε χῶρο ψάχνουν, ἀπὸ τὸ ἀπείρως μικρὸ ὥς τὸ ἀπείρως μεγάλο. Ἀπὸ τὰ κουὰρκς ὥς τοὺς γαλαξίες. Ἡ Φυσικὴ καὶ οἱ κατακτήσεις της ἐπηρεάζουν τὸν ποιητὴ μὲ πολλοὺς τρόπους. Μὲ τὴν ἀγωνία τῆς ἀναζήτησης τῆς ἑρμηνείας τοῦ κόσμου καὶ τῶν φαινομένων, μὲ τὸν πλοῦτο τῶν νέων λέξεων ποὺ
← καθαρισμένο κείμενο