Προσέγγιση μέσῳ τῆς Βιολογίας καὶ τῆς νέας φυσικῆς ἐπιστήμης σο οἱ ἐπιστῆμες προχωροῦν –καὶ φαίνεται ὅτι σήμερα προχωροῦν μὲ ἰλιγγιώδεις ρυθμούς–, ἀποκαλύπτουν τὴν περίτεχνη ὀργάνωση καὶ τὴν ἐξαιρετικὴ ὡραιότητα τοῦ Σύμπαντος, ἀλλὰ ὅσο ἡ γνώση αὐξάνει, τόσο πολλαπλασιάζονται τὰ ἐρωτήματα καὶ οἱ ἀπορίες. Ἐπειδὴ λοιπὸν ἡ μελέτη τοῦ Σύμπαντος κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τῶν σημερινῶν γνώσεων ὁδηγεῖ σὲ ἀναπόφευκτα ἀδιέξοδα, ἂς γίνῃ δεκτὴ ἡ γνώμη τοῦ φυσι- κοῦ Paul Davis, ποὺ λέει ὅτι «ἡ φύση εἶναι προϊὸν τῆς δικῆς της τεχνολογίας καὶ τὸ Σύμπαν εἶναι νοῦς: ἕνα αὐτοπαρατηρούμενο καὶ αὐτοοργανούμενο σύστημα, μέσα στὸ ὁποῖο ἡ δική μας διάνοια θὰ μποροῦσε νὰ θεωρηθῇ τοπι- κὴ νησίδα συνείδησης σὲ μία θάλασσα νόησης», κάτι ποὺ δὲν ἀπέχει πολύ, ἐννοιολογικὰ τουλάχιστον, ἀπὸ τὴ ρήση τοῦ Ἡράκλειτου: «Οὐκ ἐμοῦ ἀλλὰ τοῦ λόγου ἀκούσαντας ὁμολογεῖν σοφόν ἐστιν ἕν πάντα εἶναι». Ἀκόμη ἀπὸ τὴν βαθειὰ ἀρχαιότητα, τότε ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἄρχισε λίγο-λίγο νὰ ξε- φεύγῃ ἀπὸ τὴ στενὴ τελεονομικὴ ἀντίληψη, φάνηκαν πνεύματα ἀνοιχτά, ποὺ κατώρ- θωσαν νὰ ἰδοῦν ἄλλες σφαῖρες. Ξεκινῶντας ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους φιλοσόφους, αὐτοὺς τοὺς ἐξέχοντες σμιλευτὲς τοῦ πνεύματος, ποὺ ἡ παρουσία τους ἀπὸ δύο χιλιάδες χρό- νια σφράγισε τὶς σημερινές μας γνώσεις, θὰ ἀνακαλύψουμε μία ἀλληλουχία σκέψεων, ποὺ καὶ σήμερα ἀκόμη δὲν ἔχει ξεπεραστῆ. Ἡ Ψυχὴ καὶ ἡ Φύσις-Σύμπαν ναλύοντας κανεὶς βαθύτερα τὴν Ὀρφικὴ Φιλοσοφία μένει κατάπληκτος ἀπὸ τὶς γνώσεις ποὺ εἶχαν, χωρὶς τὸ πείραμα, χωρὶς τὴ δυνατότητα τῆς ση- μερινῆς παρατήρησης μὲ τὰ τεχνικὰ μέσα ποὺ ὑπάρχουν (ἢ μήπως τὰ εἶχαν καὶ αὐτὰ κάποια ἐποχὴ ποὺ δὲν τὴ ξέρουμε;), μὲ μόνη τὴ δύναμη τῆς σκέ- ψης καὶ τῆς ἁπλῆς παρατήρησης τῶν φαινομένων. Ἆραγε εἶναι ἱκανὴ ἡ δύναμη αὐτὴ νὰ φτάσῃ σὲ τέτοια βάθη σοφίας, ἂν δὲν προϋπῆρχε τὸ «κάτι»; Ὁ Ὀρφικὸς Ὕμνος στὴν Φύση δὲν εἶναι ἁπλᾶ ἕνας δοξαστικὸς ὕμνος στὴ μητέρα φύση, ἀλλὰ εἶναι ἡ ἔκ- φραση μιᾶς βαθειᾶς γνώσης, ποὺ σήμερα ἀκόμη μόλις τὴν ἀνιχνεύουμε. «Ὦ Φύσι, παμμήτειρα θεά, πολυμήχανε, μῆτερ, οὐρανίη, πρέσβειρα, πολύκτιτε δαῖμον, ἄνασσα, πανδάματορ, ἀδάμαστε, κυβερνήτειρα, παναυγές,