ΜΕΤΕΟΡΙΣΗΜ Ο 1Ι ̓Απὸ γιὰ νὰ καθαρθῆ συνειδησιακά. Κάρλ Μάρξ πίστευε, πὼς ἡ δοτὴν ἐπίτευξη τοῦ δεύτερου σταδίου καὶ σμένη πραγματικότητα καθορίζει ἔπειτα ἡ συνείδηση ὄχι μόνο σταματᾶ τὴν συνείδηση --- καὶ ἡ τελευταία ἔχει νὰ καθορίζεται ἀπὸ τὴν δοσμένη πραγσυνεπῶς τὴν δυνατότητα νὰ ἀνακαθοματικότητα ἤ τὴν ἀντίδρασή της σ ̓ αὐρίζη τὴν πρώτη ἀντιδρώντας σ ̓ αὐτήν, τήν, ἀλλ ̓ ἀποκτᾶ τὴν δυνατότητα γιὰ ἐπειδὴ ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο μέρος αὐτόνομη πιὰ λειτουργία. ̓Αρχίζει, δητης. Εἶχε δίκηο ὁ Μάρξ, ἀλλὰ μέχρις ἕλαδή, νὰ ἀποκτᾶ τὴν δυνατότητα νὰ να βαθμό. Ἔρχεται μιὰ στιγμὴ στὴν ἑλειτουργῆ ἡ συνείδηση διὰ τῶν πραγζέλιξη τοῦ ἀνθρώπου, κατὰ τὴν ὁποία ἡ μάτων, ὅπως ἔλεγεν ὁ Ἡράκλειτος, ἴδια αὐτὴ συνειδησιακὴ διαλεκτική αὐκαὶ ὄχι λόγω: αὐτῶν, ὅπως ἐπέμενε ὁ τοσυνειδηήτοποιεῖται ὄχι μόνο ἀπέναντι στὴν ὕπαρξή της, μὰ ἀπέναντι στὰ αἴτιά Μάρξ. της. Ἔρχεται, δηλαδή, μιὰ στιγμή, ποὺ μ. συμπέρασμα ἀπὸ τὴν συνειδήτοἡ συνειδήησιακὴ τριβὴ προκαλεῖ πυρετό ποίηση τοῦ γεγονότος ὅτι ἡ συνείστὴν ἴδια τὴν συνείδησή, ἔτσι ποὺ αὐτὴ δηση ἔχει τὴν δυνατότητα νὰ αὐτονομῆἀποκτᾶ πιὰ πλήρη ἀντίληψη τοῦ γεγοται ἀπέναντι στὴν ἀντικαθρεφτιστική νότος ὅτι καθορίζεται ἀπὸ τὴν δοσμένη τῆς ἐσωτερικὴ διαλεκτική, εἶναι σηπραγματικότητα ἢ ἀπὸ τὴν ἀντίδρασή μαντικὸ γιὰ τὴν σημερινὴ ἐποχή. Ὁ της σ ̓ αὐτήν -- καὶ γιατί καθορίζεται. σύγχρονος ἀγωνιστὴς τῆς προόδου δὲν ̓Απὸ τὴν στιγμὴ αὐτὴ τῆς συνειδήτοἀρκεῖ μονάχα νὰ ἀναπροσδιορίζη τὴν ποίησης τῆς αὐτοπαγίδευσής της καὶ ἔσυνείδησή του σύμφωνα μὲ τὸν κόσμο πειτα, ἡ συνείδηση δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ ποὺ ἀλλάζει μέσω αὐτῆς. Μπορεῖ νὰ ἔξεκινήση μιὰ διαδικασία γιὰ τὴν οὐσιαἀλλάξη τὸν κόσμο καὶ στὸν βαθμὸ ποὺ στική τής αὐτονόμηση, τὴν ὁποία δὲν λυτρώνει τὴν συνείδησή του ἀπὸ ὅλους ὑποψιάζεται ὁ Μάρζ. τοὺς καθορισμούς, τοὺς ἀντικαθοριΤὸ πρῶτο στάδιο αὐτῆς τῆς διαδικασμούς καὶ τὶς μεταξύ των ἀλληλοπερισίας αὐτονόμησης εἶναι ἡ ἐπισήχωρήσεις. Μὲ ἄλλα λόγια, ἡ μεταμόρμανση τῶν τρόπων μὲ τοὺς ὁποίους καφωση τῆς δοσμένης πραγματικότητας, θορίζεται ἡ συνείδηση ἀπὸ τὴν δοσμένη ποὺ ἐπεδίωκε ὁ Μάρξ, δὲν μπορεῖ νὰ πραγματικότητα ἢ ἀπὸ ἀντίδρασή της γίνη ριζικὴ μόνο μὲ τὴν ἀντίδραση τῆς σ ̓ αὐτήν. Τίς παραμέτρους τοῦ σταδίου συνείδησης σ ̓ αὐτὴν καὶ τῶν πράξεων αὐτοῦ ὁρίζει μὲ σαφήνεια ἡ σωκρατικὴ ποὺ ἐνσαρκώνουν αὐτὴν τὴν ἀντίδρααὐτογνωσία καὶ ἡ δεοντολογία της. Τὸ ση. Μπορεῖ νὰ γίνη ριζικὴ μόνο μὲ τὸν δεύτερο στάδιο τῆς αὐτονόμησης τῆς καθαρμὸ τῆς ἴδιας τῆς συνείδήσης. Ἡ συνείδησης εἶναι ἡ ἀπελευθέρωσή της ἀντίδραση στὸ κακῶς ἔχον καθορίζεται ἀπὸ τοὺς τρόπους καθορισμοῦ τής καὶ καὶ αὐτὴ ἀπὸ τὸ κακῶς ἔχον, ὅπως εὖἡ ἐκ μέρους της ἀδέσμευτη ἐποπτεία στοχα παρατηρεῖ ὁ Κάφκα. Ὁδηγεῖσυτῆς δοσμένης πραγματικότητας καὶ τῆς γεπῶς ἡ ἀντίδραση σὲ φαῦλο κύκλο. ἰδεατῆς εἰκόνας ἤ ἀντιεικόνας της. Τὶς Αὐτὸ ποὺ χρειαζόμαστε σήμερα δὲν εἷπαραμέτρους τοῦ σταδίου αὐτοῦ ὁρίζει γαι μιὰ μετατόπιση ἤ ἀναβάπτιση τοῦ ἡ προσπάθεια, ποὺ ἀναλαμβάνει κανεὶς κακοῦ, εἶναι μιὰ μεταμόρφωσή του σὲ