Ï Ó. ΧΑΝΤΙΝΓΚΤΟΝ, Ï ê. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ï... ΠΡΟΣΗΛΥΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ λ λά ζον τας ξαφ νι κὰ πλώ ρη ἕ να μέ ρος τοῦ Τύ που ἔ γι νε ὑ πέρ μα χος τοῦ κ. Χρι στό δου λου, ἐ πει δὴ «εἶ ναι ἡ ἰ σχυ ρὴ φω νὴ τῆς Ἑλ λά δας ποὺ προ σπα θοῦν οἱ ἐ χθροί της νὰ σι γά σουν». Ἐ δῶ πα ρου σι ά ζεται μί α ἄλ λη ἐκ δο χή, ποὺ κα τα λή γει στὸ ἀν τί θε το συμ πέ ρα σμα. Ἡ ἐκ δο χή μας ἀ να πτύσ σε ται ὑ πὸ τὸ πρῖ σμα τῆς γνω στῆς θε ω ρί ας τοῦ Χάν τιν γκτον «Πε ρὶ σύγ κρου σης τῶν πο λι τι σμῶν»*. Ἡ θε ω ρί α αὐ τὴ δὲν εἶ ναι οὐ σι α στι κὰ θε ω ρί α ἀλ λὰ σε νά ριο (ὁ Χάν τιν γκτον ἀ πο τε λεῖ προ ω θη μέ νο θε ω ρη τι κὸ ἐκ πρό σω πο τῶν κύκλων τοῦ Ἀ με ρι κα νο-σι ω νι σμοῦ, καὶ οἱ ἀ πό ψεις του ἀ πο τε λοῦν θε ω ρη τι κὸ ὑ πό στρωμα τῆς γε ω στρα τη γι κῆς ποὺ ἐ φαρ μό ζει ἡ ὁ μά δα ποὺ κυ ρια ρχεῖ σή με ρα στὶς ΗΠΑ). Κα τὰ τὴν «θε ω ρί α» λοι πὸν αὐ τὴ στὸν πλα νή τη ὑ πάρ χουν πο λι τι σμι κὲς ἑ νό τη τες, ποὺ πέ πρω ται νὰ συγ κρου σθοῦν. Ὁ πο λυ πράγ μων μά λι στα Χάν τιν γκτον ὁ ρι ο θε τεῖ αὐ τὲς τὶς πο λι τι σμι κὲς ἑ νό τη τες, χρη σι μο ποι ῶν τας σὰν κύ ριο κρι τή ριο τὴν θρη σκεί α. Ἀ να φέ ρει τὴν Δυ τι κὴ ἑ νό τη τα, τὴν Μου σουλ μα νι κή, τὴν Ἰν δουϊστι κή, τὴν Κομ φου κιανὴ κ.λπ., δι α τυ πώ νει δὲ τὴν ἄ πο ψη ὅ τι ὅ λες οἱ ἄλ λες ἑ νό τη τες εἶ ναι ὑ πο δε έ στε ρες τῆς Δυ τι κῆς (Εὐ ρω ατ λαν τι κῆς). Τὸ ἐν δι α φέ ρον (ἀλ λὰ καὶ δυ σοί ω νο καὶ ἐ πι κίν δυ νο) γιὰ μᾶς τοὺς Ἕλ λη νες εἶ ναι, ὅ τι δὲν μᾶς ἐν τάσ σει στὴν ἑ νό τη τα τοῦ Δυ τι κοῦ Πο λι τι σμοῦ ἀλ λὰ στὴν ἑ νό τη τα τῶν Ὀρ θο δό ξων καὶ τῶν Σλά βων, ποὺ βρί σκε ται με τα ξὺ τῆς Δυτι κῆς καὶ τῆς Μου σουλ μα νι κῆς ἑ νό τη τας. Δὲν μπο ροῦ με δη λα δὴ νὰ ἀ νή κου με στὸν χῶ ρο, ποὺ τὸ Ἑλ λη νι κὸ Πνεῦ μα γα λού χη σε καὶ ἡ Ἑλ λά δα ἀ πε τέ λε σε τὸ λί κνο του. Ὅ σοι βρί σκον ται πί σω ἀ πὸ τὴν ἄ πο ψη αὐ τὴ (καὶ ἐ δῶ μι λᾶ με γιὰ κέν τρα Παγ κό σμιας Ἐ ξου σί ας πέ ραν τοῦ Ἀτ λαν τι κοῦ καὶ πα ρὰ τὴν Ἰ ου δαί α) ἔ χουν σί γου ρα κά θε λό γο νὰ θε ω ροῦν ὅ τι ὅ σοι ἀ πο μα κρύ νουν τὴν Ἑλ λά δα ἀ πὸ τὸν Δυ τι κὸ Πο λι τι σμὸ (τὴν Εὐρώ πη) καὶ τὴν φέρ νουν στὴν πο λι τι σμι κὴ ἑ νό τη τα ποὺ προ α να φέ ρα με ἐ ξυ πη ρε τοῦν τὰ συμ φέ ρον τά τους. Ὁ ἐπίδοξος ἐ θνάρ χης κ. Χρι στό δου λος μπορεῖ νὰ εἶ ναι ἕ νας ἀ π’ αὐ τούς. Ἔ χει κα τ’ ἐ πα νά λη ψη πα ρέμ βη με τα ξὺ ἄλ λων στὴν ἐ ξω τε ρι κὴ πο λι τι κὴ τῆς χώ ρας, ὅ πως αὐ τὴ ἐκ φρά ζε ται ἀ πὸ τὰ ὑ πεύ θυ να ὄρ γα να τῆς Πο λι τεί ας, προ σπα θῶν τας νὰ πα ρασα λεύ σῃ τὸν εὐ ρω πα ϊ κὸ προ σα να το λι σμό της. Δὲν ἔ χουν λοι πὸν τὰ κέν τρα αὐ τὰ κα νέ να λό γο νὰ ἐ χθρεύ ων ται αὐ τὸν ποὺ θὰ ὁ δη γή σῃ τὸ ποί μνιό του στὴν μάν τρα ποὺ ἐ πι γρά φε ται «Σλα βο-ορ θό δο ξοι» καὶ οὔ τε νὰ θέ λουν νὰ τὸν ἐ ξον τώ σουν, ὅ πως ὁ ἴ διος δι α τεί νε ται ψευ δό με νος, στὴν προ σπά θειά του νὰ δρα μα το ποι ή σῃ καὶ νὰ κερ δί σῃ συμ πά θεια. Αὐ τὸ ποὺ ἀ κο λου θεῖ εἶ ναι τὸ ἄ νοιγ μα ἑ νὸς χώ ρου ἀ πὸ τὴν πί ε ση τῶν ἀ ε ρί ων ποὺ πα ρά γει ὁ ἴ διος ὁ χῶ ρος αὐ τός, ἀ πὸ τὴν δυ σο σμί α ἑ νὸς βυ ζαν τι νι σμοῦ, ἀ πὸ τὸν ὁ ποῖ ο πρέ πει οἱ Ἕλ λη νες κά πο τε ἐ πὶ τέ λους νὰ ἀ παλ λα γοῦν. * S. Huntington, The Clash of Civilizations and the Remaking of World Order, Touchstone Books, Λον δῖ νο 1998. ** Β. Λεν τά κης, Ἀν θρώ πι νη ἄ γνοι α – θε ϊ κὴ γνώ ση – ἡ ἄ τη στὴν Ἰ λιά δα, πε ρι ο δι κὸ «Ἑ κη βό λος», τεῦ χος 18. Γιά ννης Ἀ λε ξά κης