«Ὑ γι ὴς ἄν θρω πος εἶ ναι ὁ ἐ λεύ θε ρος ἀ πὸ πό νο, πά θη καὶ ἐ γω ι σμό.» (Γ. Βυ θούλ κας) θε ρα πευ τι κὴ μέ θο δος τῆς Ὁ μοιο πα θη τι κῆς παρουσιάσθηκε εκ τε νῶς στὸ τεῦ χος 277, στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Βα σί λη Μαυ ρομ μάτη. Πρό κει ται γιὰ μί α θε ρα πευ τι κὴ μέ θο δο, ποὺ ἔ χει τὶς ρί ζες της στὴν ἀρ χαι ό τη τα, ἀ φοῦ ὁ Ἱπ πο κρά της ἦ ταν ἐ κεῖ νος ποὺ τὴν ἀ νέ δει ξε κα θι ε ρώ νον τας τὸ «νό μο τῶν ὁ μοί ων». Καὶ ἔ πρε πε νὰ πε ρά σουν αἰ ῶ νες μέ χρι τὸ 1810, ποὺ ὁ Γερ μα νὸς ἰα τρὸς Σα μου ὴλ Χά νε μαν ἀ να βί ω σε τὴν Ὁ μοι ο πα θη τι κὴ με τὰ ἀ πὸ μί α Ὁ Γι ῶρ γος Βυ θούλ κας. μα κρό χρο νη πο ρεί α πει ρα μά των καὶ ἐ φαρ μο γῶν. Ἐν συ νε χεί ᾳ ἡ θε ρα πευ τικὴ αὐ τὴ τέ χνη βυ θί στη κε γιὰ ἄλ λη μί α φο ρὰ στὸ χρό νο μέ χρι τὸν 20 αἰ ῶ να, ποὺ ἕ νας Ἕλ λη νας, ὁ Γι ῶρ γος Βυ θούλ κας, ἐ πι δό θη κε σὲ ἕ ναν ἀ γῶ να γιὰ τὴν κα θι έ ρω ση τῆς Ὁμοι ο πα θη τι κῆς ἀ νὰ τὸν κό σμο. Οἱ προ σπά θει ές του βρί σκουν ἔ δα φος καὶ ἡ Ὁ μοι ο πα θη τι κὴ ἀ να γνω ρί ζε ται νο μί μως ὡς θε ρα πευ τι κὴ μέ θο δος ἀ πὸ πολ λὲς χῶ ρες. Τὸ 1996 ἔρ χε ται ἡ με γά λη δι ά κρι ση: Τι μή θη κε μὲ τὸ ἐ ναλ λα κτι κὸ βρα βεῖ ο Νόμ πελ στὸ Σου η δι κὸ Κοι νο βού λιο. Σή με ρα ζῇ στὴν Ἁ λόν νη σο, ἔ χει δη μι ουρ γή σει τὴ Δι ε θνῆ Ἀ κα δη μί α Κλα σι κῆς Ὁ μοι ο πα θη τι κῆς καὶ με τα δί δει τὶς γνώσεις του ἀ πο κλει στι κὰ σὲ ἰα τρούς, φαρ μα κο ποι οὺς καὶ ἐ πι λεγ μέ νους λει τουρ γοὺς ὑ γεί ας. Ὁ δι ε θνῶς δι α κε κρι μέ νος αὐ τὸς Ἕλ λη νας δέ χθη κε εὐ γε νῶς νὰ μι λή σῃ στὸ «Δ».