«Νεοελληνοχριστιανισμός» στὸ Μουσεῖο Δίου ειρὰ ἀπαράδεκτων καὶ προφανῶς ὄχι τυχαίων ἐνεργειῶν ὑποσκά- πτει τὴν ἀξία πολύτιμων εὑρημάτων στοὺς πρόποδες τοῦ Ὀλύμ- που: Πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ «πολιτική» τοῦ Ὑπουργείου Πολι- τισμοῦ σὲ συνεργασία μὲ τὸν ὑπεύθυνο ἀνασκαφῶν καθηγητὴ τῆς ἀρχαιολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Δ. Παν- τερμαλῆ. • Εἶναι σχεδὸν ἀδύνατον ν’ ἀνακαλύψῃ κανεὶς ἀπὸ τοὺς χίλιους καθημερινὰ ἐπι- σκέπτες τοῦ «Ἀρχαιολογικοῦ Πάρκου» (!) τοῦ Δίου τὴν ὁδὸ ποὺ θὰ τὸν ὁδηγήσῃ στὸ Μουσεῖο: Καμμιὰ πινακίδα δὲν προσανατολίζει τὸν ἐπισκέπτη μήτε καὶ τὸν ὁδηγεῖ. • Ἐξίσου ἀδύνατον εἶναι νὰ ἀντιληφθῇ ὁ ἐπισκέπτης τοῦ Μουσείου τὴν ταυτότητα καὶ τὴ χρονολόγηση τοῦ παραπεταμένου κι ἀποκεφαλισμένου καθιστοῦ ἀγάλματος τοῦ Ὑψίστου Διός, τοῦ σημαντικώτερου ἐκθέματος τοῦ Μουσείου. • Καὶ βέβαια εἶναι ἀδιανόητο τὸ πῶς κατάφεραν νὰ « κολλήσουν» κάποιοι τὰ καν- τήλια καὶ τοὺς σταυροὺς μὲ τὰ ἐκθέματα τοῦ Μουσείου. – «Ἔτυχε», θὰ ἔλεγε κανείς. – Ἔγινε μέσα στὰ πλαίσια συγκεκριμένης πολιτικῆς: Τὸ δήλωσε εὐθέως ἀπὸ τὰ Μ.Μ.Ε. τὸ καλοκαίρι τοῦ 2004 ὁ ὑπουργὸς Πολιτισμοῦ κ. Κ. Καραμανλῆς. Τὸ «ἑλληνο- χριστιανικὸ ἰδεῶδες» εἶναι ὁ ἄξονας τῆς πολιτικῆς τοῦ ΥΠ.ΠΟ. Νὰ λοιπὸν ποὺ ὑλοποι- εῖται τὸ ἐν λόγῳ ἰδεολόγημα ἀπὸ τὸν καθηγητὴ τοῦ Α.Π.Θ. καὶ τοὺς «σὺν αὐτῷ». – «Νὰ μὴν τριτώσῃ τὸ κακό» θὰ εὐχόταν κάποιος. Ὅμως οὔτε τὸ Ἐθνικὸ Ἀρχαιολογικὸ Μουσεῖο Ἀθηνῶν ἔχει «γλιτώσει» ἀπὸ τὴν πολιτικὴ αὐτὴ τοῦ ΥΠ.ΠΟ. Ὁ ἀποπροσανατολισμὸς τοῦ Ἕλληνος καὶ φιλέλληνος ἐπι- σκέπτη συνᾴδει μὲ τὸ δόλιο σλόγκαν «Βυζάντιο κι Ἑλληνισμὸς εἶναι ἕνα». Ἀρχαιολογικὰ ἐκθέματα χωρὶς χρονολογία καὶ ταυτότητα τοποθετήθηκαν στὰ μουσεῖα μαζὶ μὲ χριστιανικὰ διακοσμητικά, προκειμένου νὰ φανῇ ὅτι Βυζάντιο κι Ἑλληνισμὸς ἀποτελοῦν ἕνα «συνεχές»: Στὰ πρὸ Χριστοῦ –δῆθεν– ἐνέχονται ὡς «προφητεία» (!) τὰ χριστιανοβυζαντινὰ μετὰ Χριστόν. Τὸ περιοδικὸ «Ἑπτά» (3.8.2003, σελ. 20-21) «μασκαρεύει» τὸν Ὕψιστο Δία σὲ Για- χβέ, τὸν «φουντάρει» στὴν ἀκολασία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ τὸν «κρεμᾷ στὸ στῆ- θος» τῶν Μακεδόνων βασιλέων. Μὲ τέτοια «σημειολογία» δὲν θὰ ἀπεῖχε πολὺ κάποι- ος ἀπὸ τὸ νὰ δεχθῇ ὅτι ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Μέγας σταυροκοπήθηκε πρὶν τὴν κοπὴ τοῦ Γόρδιου Δεσμοῦ ἢ πρὶν τὴ μάχη στὴν Ἰσσό.