ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ: «Λίγη Σεμέλη + λίγο Ἄστρο τοῦ Δαυίδ» α ρὰ τὴν ὑ πο τι θέ με νη ἀν τι πα λό τη τα με τα ξὺ Χρι στι α νι σμοῦ κι Ἰ ου δα ϊ σμοῦ στὴν πρά ξη δὲν φαί νε ται νὰ ἰ σχύ ῃ κά τι τέτοι ο. Τὸ Ἄ στρο τοῦ Ἰσ ρα ὴλ (ἑξάκτινο) συ νυ πάρ χει ἁρ μο νι κὰ μὲ τὸ χρι στι α νι κὸ σταυ ρὸ στὴν βρύ ση μὲ τὸ ἁ γί α σμα στὴ Μονὴ τῆς Πα να γί ας Σου με λᾶ. Ἀ φοῦ ὁ Χρι στι α νι σμὸς εἶ χε κα τα φέ ρει νὰ στα θε ρο ποι η θῇ ἀρ κε τά, ἱ δρύ θη κε στὸ ὄ ρος Με λᾶ τῆς Τρα πε ζούν τας ἕ να μο να στή ρι, ποὺ πῆ ρε τὸ ἀ νά λο γο ὄ νο μα: Πα να γί α Σου με λᾶ (Εἰς τοῦ Με λᾶ – Στοῦ Με λᾶ – Σου με λᾶ). Με τὰ τὴ Μι κρα σι α τι κὴ Κα τα στροφὴ καὶ τὸν ξε ρι ζω μὸ Πόν τιοι τῆς Θεσ σα λο νί κης ἀ νή γει ραν τὴ νέ α μο νὴ τῆς Πα να γίας Σου με λᾶ στὸ Βέρ μιο, κον τὰ στὸ χω ριὸ Κα στα νιά. Ἀ ρι στε ρὰ ἡ βρύ ση μὲ τὸ ἁ γί α σμα στὴν Πα να γί α Σου μελᾶ καὶ δε ξιὰ σὲ με γέ θυν ση τὸ ἄ στρο τοῦ Ἰσ ρα ὴλ δί πλα στὸ χρι στι α νι κὸ σταυ ρό. [Τὸ δι α σκε δα στι κό: Οἱ γνω στοὶ ὀρ θό δο ξοι ἑλ λα δέμ πο ροι, ποὺ «κα τέ λα βαν» (χάρη στὴ γενναιοδωρία τῶν θεοκρατῶν) τοὺς περισσότερους τῶν τη λε ο πτι κῶν διαύλων, προ κει μέ νου νὰ πα ρου σιά σουν τὸ Χρι στι α νι σμὸ σὰν φυ σι κὴ συ νέ χεια τοῦ Ἑλ λη νι σμοῦ, προ πα γαν δί ζουν ὅ τι τὸ ὄ νο μα Σου με λᾶ προ έρ χε ται ἀ πὸ τὴ Σε μέ λη, τὴ μη τέ ρα τοῦ Δι ο νύ σου.]